அவர் படைப்புக்காக நோபல் பரிசு பெற்றவர்; அவர் எழுதிய ஜன கன மன பாடல்தான் இந்தியா-வின் தேசியப் பாடலாக ஒலித்துக் கொண்டிருக்கிறது.
பங்கிம் சந்திரரின் வந்தே மாதரம் தேசிய கீத-மாகக் கொண்டு வரப்பட-வேண்டும் என்ற கருத்து வந்தபோது, அதனைக் கடுமையாக எதிர்த்தவர்கள் எம்.என். ராய், தாகூர் போன்றவர்கள் ஆவார்கள். அதன் மதவெறி நாற்றம் அவர்களை அவ்வாறு செயல்படத் தூண்டியது.
ஜன கன மன பாடலில் இந்தியத் துணைக் கண்டத்-தில் உள்ள பன்மொழி நாடு-களையெல்லாம் தவறாமல் குறிப்பிட்டுள்ளார்.
இது தொடர்பாக ஒரு தகவலை இந்த இடத்தில் குறிப்பிடுவது பொருத்தமாக இருக்கும்.
திருவனந்தபுரத்தில் திரா-விட மொழியியல் ஆய்வு மய்யம் ஒன்றை நடத்தி வந்தார். அவரின் படைப்பு-களுள் விழுமியது ‘திரவி-டியன் என்சைக்ளோபீடியா’ என்பதாகும்.
அன்றைய மத்திய மனிதவள மேம்பாட்டுத் துறை அமைச்சராக இருந்த முரளிமனோகர் ஜோஷி-யைச் (பி.ஜே.பி.) சந்தித்து அந்த நூலை அன்பளிப்பாக வழங்கினார் வி.அய். சுப்பிரமணியம். நூலைப் பார்த்த மாத்திரத்திலேயே அமைச்சரான ஜோஷி பார்ப்பனர், ‘திரவிடியன்’ என்ற சொல்லை நீக்கிவிட-லாமே என்று கூறினாராம். சற்றும் தாமதியாமல் அறிஞர் வி.அய். சுப்பிரமணியம் அவர்கள் “நீங்கள் தேசிய கீதத்திலிருந்து ‘திராவிடம்’ என்ற சொல்லை நீக்கி-விடுங்கள்; நானும் ‘திராவிடக் களஞ்சியம்’ என்ற பெயரை நீக்கிவிடுகிறேன்’’ என்று பதிலடி கொடுத்தார். (ஆதாரம்: ஞிலிகி ழிமீஷ்s 2003, பிப்ரவரி)
அந்த வகையில் கவி தாகூர் இந்தியா என்பது பல மொழிகள், பல இனங்கள் கொண்ட ஒரு துணைக் கண்-டம் என்பதை மறைக்காமல் அந்தப் பாடலில் பதிவு செய்துள்ளார்.
மாஸ்கோவில் உள்ள பேராசிரியர் பீரிட்ரோ என்பவர் கவி தாகூருக்குக் கீழ்க்கண்ட தந்தியை அனுப்-பினார் (ஆண்டு 1929).
“ருசியாவில் கைத்-தொழில், விவசாயம், விஞ்-ஞான ஆராய்ச்சி, பல்-கலைக் கழகங்கள், பாடசாலைகள், கலை வளர்ச்சி இவை உயர்ந்த நிலையை அடைந்-ததற்கு நீங்கள் என்ன காரணம் சொல்லுகிறீர்கள்? அடுத்த அய்ந்து வருடங்-களுக்கு உங்களுக்குள்ள வேலைத் திட்டம் என்ன? அவைகளுக்குத் தடை யாது?’’ என்பதுதான் அந்தத் தந்தியின் வாசகம்.
அதற்குத் தாகூர் அனுப்-பிய தந்தி வாசகம் வருமாறு:
“உங்களுடைய வெற்-றிக்குக் காரணம் தனிப்பட்ட நபர்களிடமிருந்த செல்வம், மானிட சமூகத்தினிடம் வந்து சேர்ந்ததாகும். நாங்-கள் கீழ் நிலையில் இருப்ப-தற்கு எங்களுக்குச் சமூகத் துறையிலும், அரசியல் துறை-யிலும் ஏற்பட்டுள்ள
பைத்தியக்காரத்தன்மைகளும், வெறிபிடித்த தன்மைகளும், கல்வியில் முன்னேற்றம் அடையாததும்தான் கார-ணம்.’’ (‘குடிஅரசு’, 29.11.1931).
தாகூர் அன்று கூறியது இன்றும் பொருந்தும்தானே!
- விடுதலை(19.05.2010) மயிலாடன்
