Showing posts with label திராவிடர் கழகம். Show all posts
Showing posts with label திராவிடர் கழகம். Show all posts
Thursday, February 11, 2010
வந்த பாதையை நினைப்போம் போகும் பாதையைத் தீர்மானிப்போம்!
இந்த நாள் தமிழ் நாட்-டின் வரலாற்றில் ஒரு குறிப்பிடத்தக்க சோகநாள். சேலம் சிறையில் இருந்த கம்யூனிஸ்டுத் தோழர்கள் சுட்டுக் கொல்லப்பட்ட ரத்தக்கறை படிந்த கறுப்பு நாள்!
கைதி எண் அணிய மறுத்ததுதான் அவர்கள் செய்த ஒரே குற்றம்! அவர்-கள் ஒன்றும் கிரிமினல் கைதிகள் அல்லர்! அரசி-யல் கைதிகள்தான். இதற்-காக காக்கை, குருவி-களைச் சுடுவதுபோல் சுட்டுத் தீர்த்தனர். 17 பேர்-கள் பிணமாக வீழ்ந்தனர். 5 பேர்கள் அடித்தே கொல்-லப்பட்டார்கள். 105 கம்யூனிஸ்டுகள் படுகாயம் அடைந்தனர். ஆம், அந்த பிப்ரவரி 11 ரத்த நாள் என்று சேலம் சிறையில் கல்வெட்டாகப் பொறிக்கப்-படவேண்டும்.
சிறைச்சாலைதான் பாது-காப்புக்குரிய இடம். அங்கே ஆளவந்தார்கள் ரத்த வேட்டை நடத்தி-னார்-கள் என்பது எவ்வளவு பெரிய கொடுமை!
(1976 நெருக்கடி நிலை நேரத்திலும் மிசா கைதி-கள் சென்னை மத்திய சிறையில் தமிழர் தலைவர் வீரமணி, தளபதி மு.க. ஸ்டாலின் முதலியோர் அடித்து நொறுக்கப்பட்ட-தையும் இந்தக் கணக்கில் சேர்த்துக் கொள்ளப்பட வேண்டியதுதான். சென்னை சிறையில் சிட்டி-பாபு என்ற தி.மு.க. தோழரும், மதுரை சிறை-யில் சாத்தூர் பாலகிருஷ்-ணன் என்ற தி.மு.க. தோழ-ரும் பலியானார்-களே!)
சேலம் சிறையில் கம்யூ-னிஸ்டுத் தோழர்கள் சுட்டுக் கொல்லப்பட்ட-போது அதனைக் கண்டித்-துப் போர்க்கோலம் பூண்-டது திராவிடர் கழகமே_-தந்தை பெரியாரே -விடு-தலை என்னும் போர்-வாளே!
ஊரெங்கும் 144 தடையும், ஊர்வலத்திற் குத் தடையும், தொழிலா ளர் வாய்களில் அடக்கு முறை துணி முடிச்சும் இல்லாதிருந்தால் சேலம் நிகழ்ச்சிக்கு நாள் தோறும் கண்டனம் சர மாரியாகக் கொட்டு வதைக் காண லாம். இன்று பேச்சு, மூச்சு இல்லை. தமிழ் நாட்டில் சுடுகாட்டு அமைதி நிலவிக்கொண்டி ருக்கிறது. நினைக்க நினைக்க நெஞ்சம் துடிக் கிறது என்று விடுதலை ரத்தக் கண்ணீர் வடித்தது (15.2.1950).
திராவிடர் கழகம் கம்யூனிஸ்டுகளுக்காக மிகவும் பாடுபட்டிருக்-கிறது. நாம் அனைவரும் சர்க்காரின் அடக்கு முறைக்கு ஆளாகி சிறைச் சாலைகளில் அவதியுற்ற பொழுதும், நம் தோழர் கள் சிறையில் சுட்டுக் கொல்லப்பட்ட பொழு தும், இந்தியாவில் உள்ள எல்லாக் கட்சிகளும் நம்-மைப் பற்றிக் கவலைப்-பட்ட-தில்லை. ஆனால் தென்னாட்டின் திலகம், திராவிடத்தின் தந்தை பெரியாரும் விடுதலை பத்திரிகையும் மட்டிலும் நம்மைக் கைவிடாமல் காப்பாற்றியது. ஆகையால்-தான் நாம் திராவிடர் கழகம் உண்மையான மக்கள் கழகம் என்பதை உணருகிறோம்.
தோழர் எஸ்.ஏ.டாங்கே.
(பார்ப்பனக் கோட்டையான பம்பாய் மாதுங்காவில் ஆற்றிய உரை 16.11.1951).
வந்த பாதையை நினைப்-போம்_ போகும் பாதை-யைத் தீர்மானிப்போம்!
-விடுதலை (11.02.2008) மயிலாடன்
கைதி எண் அணிய மறுத்ததுதான் அவர்கள் செய்த ஒரே குற்றம்! அவர்-கள் ஒன்றும் கிரிமினல் கைதிகள் அல்லர்! அரசி-யல் கைதிகள்தான். இதற்-காக காக்கை, குருவி-களைச் சுடுவதுபோல் சுட்டுத் தீர்த்தனர். 17 பேர்-கள் பிணமாக வீழ்ந்தனர். 5 பேர்கள் அடித்தே கொல்-லப்பட்டார்கள். 105 கம்யூனிஸ்டுகள் படுகாயம் அடைந்தனர். ஆம், அந்த பிப்ரவரி 11 ரத்த நாள் என்று சேலம் சிறையில் கல்வெட்டாகப் பொறிக்கப்-படவேண்டும்.
சிறைச்சாலைதான் பாது-காப்புக்குரிய இடம். அங்கே ஆளவந்தார்கள் ரத்த வேட்டை நடத்தி-னார்-கள் என்பது எவ்வளவு பெரிய கொடுமை!
(1976 நெருக்கடி நிலை நேரத்திலும் மிசா கைதி-கள் சென்னை மத்திய சிறையில் தமிழர் தலைவர் வீரமணி, தளபதி மு.க. ஸ்டாலின் முதலியோர் அடித்து நொறுக்கப்பட்ட-தையும் இந்தக் கணக்கில் சேர்த்துக் கொள்ளப்பட வேண்டியதுதான். சென்னை சிறையில் சிட்டி-பாபு என்ற தி.மு.க. தோழரும், மதுரை சிறை-யில் சாத்தூர் பாலகிருஷ்-ணன் என்ற தி.மு.க. தோழ-ரும் பலியானார்-களே!)
சேலம் சிறையில் கம்யூ-னிஸ்டுத் தோழர்கள் சுட்டுக் கொல்லப்பட்ட-போது அதனைக் கண்டித்-துப் போர்க்கோலம் பூண்-டது திராவிடர் கழகமே_-தந்தை பெரியாரே -விடு-தலை என்னும் போர்-வாளே!
ஊரெங்கும் 144 தடையும், ஊர்வலத்திற் குத் தடையும், தொழிலா ளர் வாய்களில் அடக்கு முறை துணி முடிச்சும் இல்லாதிருந்தால் சேலம் நிகழ்ச்சிக்கு நாள் தோறும் கண்டனம் சர மாரியாகக் கொட்டு வதைக் காண லாம். இன்று பேச்சு, மூச்சு இல்லை. தமிழ் நாட்டில் சுடுகாட்டு அமைதி நிலவிக்கொண்டி ருக்கிறது. நினைக்க நினைக்க நெஞ்சம் துடிக் கிறது என்று விடுதலை ரத்தக் கண்ணீர் வடித்தது (15.2.1950).
திராவிடர் கழகம் கம்யூனிஸ்டுகளுக்காக மிகவும் பாடுபட்டிருக்-கிறது. நாம் அனைவரும் சர்க்காரின் அடக்கு முறைக்கு ஆளாகி சிறைச் சாலைகளில் அவதியுற்ற பொழுதும், நம் தோழர் கள் சிறையில் சுட்டுக் கொல்லப்பட்ட பொழு தும், இந்தியாவில் உள்ள எல்லாக் கட்சிகளும் நம்-மைப் பற்றிக் கவலைப்-பட்ட-தில்லை. ஆனால் தென்னாட்டின் திலகம், திராவிடத்தின் தந்தை பெரியாரும் விடுதலை பத்திரிகையும் மட்டிலும் நம்மைக் கைவிடாமல் காப்பாற்றியது. ஆகையால்-தான் நாம் திராவிடர் கழகம் உண்மையான மக்கள் கழகம் என்பதை உணருகிறோம்.
தோழர் எஸ்.ஏ.டாங்கே.
(பார்ப்பனக் கோட்டையான பம்பாய் மாதுங்காவில் ஆற்றிய உரை 16.11.1951).
வந்த பாதையை நினைப்-போம்_ போகும் பாதை-யைத் தீர்மானிப்போம்!
-விடுதலை (11.02.2008) மயிலாடன்
Tuesday, February 09, 2010
மகா சிவராத்திரி! பார்பனர்கள் புனைந்த கதையோ மகா ஒழுக்கக்கேடு!!
சிவராத்திரிக்காக ஆரியர்கள் புனைந்த கதைகள் மிக அற்பமான கருத்தை உடையவையே ஆகும். இதிலிருந்தே அக்கால ஆரியர்களின் புத்தியின் போக்குத் திறத்தை ஒருவாறு அறியலாம்.
சிவராத்திரி கதை, ஆரியர்களின் புராணங்களில் உள்ளபடியும், பண்டிகை, உற்சவம், விரதங்களுக்காக என்று பார்ப்பனர்கள் தொகுத்த ஓர் ஆதாரமான புத்தகத்திலிருந்தும் இது தொகுக்கப்படுவதாகும்
அதாவது, ஒரு பார்ப்பன வாலிபன் பஞ்சமா பாதக_- அக்கிரமங்கள் பல செய்து கொண்டிருந்தான். அதனால் அவன் நாட்டை விட்டு விரட்டப்பட்டான். இந்த நிலையில் ஒரு நாள் அவன் பட்டினியோடு காலை முதல் இரவுவரை அலைந்து திரிந்து கொண்டி-ருந்தான். இரவு அவன் ஒரு சிவன் கோயிலை அடைந்து கர்ப்ப கிரகத்திற்குள் சென்று பார்த்தான். அப்போது கோயில் பூசாரி சிவன் சிலைக்குமுன் பிரசாத வகைகளை வைத்துவிட்டு எங்கோ சென்றி-ருந்தான். பிரசாதங்களைக் கண்டதும் அந்த வாலிபன் அவற்றைக் கவர்ந்து சென்று உண்ண எண்ணினான். அப்போது அந்தச் சிலைக்குப் பக்கத்தில் எரிந்து கொண்டிருந்த விளக்கு மங்கலாக இருந்ததால் பூசைக்கு வைக்கப்பட்டிருந்த பலகாரங்களைத் தெளிவாகக் காண முடியவில்லை. எனவே அவன் விளக்கைச் சிறிது தூண்டிவிட்டு அதிக வெளிச்சம் ஏற்படும்படிச் செய்தான். அப்போது அங்கு வந்த பூசாரி இந்த வாலிபன் பிரசாதங்களைத் திருடுவது கண்டு சீற்றமடைந்து அந்த வாலிபனை வெட்டிக் கொன்றுவிட்டான்.
அன்றைய நாள் சிவனுக்கு இரவு நாளாகும். அன்று பகல் முழுவதும் அந்த வாலிபன் பட்டினியாக இருந்தது சிவராத்திரி விரதம் இருந்தது போலாகிறதாலும், மற்றும் சிலையின் முன் வைத்திருந்த விளக்கைத் தூண்டிவிட்டு, அதிக ஒளியுடன் பிரகாசிக்கச் செய்தது போலாகிறதாலும், அந்த வாலிபனுக்குச் சிவன் மோட்சத்தை அருளி-னான். ஆதலால் அந்த வாலிபனைப் போல், பகலில் பட்டினி கிடந்து இரவில் கண்விழித்து அதிகாலையில் உணவு கொண்டால் எவ்வளவு அயோக்கியனுக்கும் மோட்சமளிக்கும் என்பதாக சிவராத்திரி விரத நாள் கொண்டாடப்படுகிறதாம்.
(பாரததேவி 8.2.1953)
இதுதான் மகா சிவராத்திரியாம்.
இந்தக் கதையை நம்பினால், இதை நம்பி மகாசிவராத்திரியைக் கொண்டாடினால் மனிதனுக்கு ஒழுக்கம் வளருமா?
பஞ்சமாபாதகம் செய்தவனாம். அவனும் சிவனுக்குத் திட்டமிட்ட வகையில பக்தியின் அடிப்படையில்கூட பூஜை செய்யவில்லை. அத்தகைய கயவனுக்கு மோட்சமாம்!
அந்தப் பாதகன் சிவனுக்குத்தான் இவ்வளவும் செய்தான் என்று இட்டுக் கட்டி திணிக்கப்பட்டுள் ளது. எப்படியாக இருந்தாலும் சிவனைப் பூஜை செய்ய வேண்டும் என்ற வறட்டுத் தனம்தான் இதில் தொக்கி நிற்கிறது.
மகாசிவராத்திரி கொண்டாடும் பக்தர்களே, நீங்கள் எந்த பஞ்சமா பாதகத்தைத் செய்துள்ளீர்கள்? ஒரு கணம் சிந்திப்பீர்!
நன்றி விடுதலை
சிவராத்திரி கதை, ஆரியர்களின் புராணங்களில் உள்ளபடியும், பண்டிகை, உற்சவம், விரதங்களுக்காக என்று பார்ப்பனர்கள் தொகுத்த ஓர் ஆதாரமான புத்தகத்திலிருந்தும் இது தொகுக்கப்படுவதாகும்
அதாவது, ஒரு பார்ப்பன வாலிபன் பஞ்சமா பாதக_- அக்கிரமங்கள் பல செய்து கொண்டிருந்தான். அதனால் அவன் நாட்டை விட்டு விரட்டப்பட்டான். இந்த நிலையில் ஒரு நாள் அவன் பட்டினியோடு காலை முதல் இரவுவரை அலைந்து திரிந்து கொண்டி-ருந்தான். இரவு அவன் ஒரு சிவன் கோயிலை அடைந்து கர்ப்ப கிரகத்திற்குள் சென்று பார்த்தான். அப்போது கோயில் பூசாரி சிவன் சிலைக்குமுன் பிரசாத வகைகளை வைத்துவிட்டு எங்கோ சென்றி-ருந்தான். பிரசாதங்களைக் கண்டதும் அந்த வாலிபன் அவற்றைக் கவர்ந்து சென்று உண்ண எண்ணினான். அப்போது அந்தச் சிலைக்குப் பக்கத்தில் எரிந்து கொண்டிருந்த விளக்கு மங்கலாக இருந்ததால் பூசைக்கு வைக்கப்பட்டிருந்த பலகாரங்களைத் தெளிவாகக் காண முடியவில்லை. எனவே அவன் விளக்கைச் சிறிது தூண்டிவிட்டு அதிக வெளிச்சம் ஏற்படும்படிச் செய்தான். அப்போது அங்கு வந்த பூசாரி இந்த வாலிபன் பிரசாதங்களைத் திருடுவது கண்டு சீற்றமடைந்து அந்த வாலிபனை வெட்டிக் கொன்றுவிட்டான்.
அன்றைய நாள் சிவனுக்கு இரவு நாளாகும். அன்று பகல் முழுவதும் அந்த வாலிபன் பட்டினியாக இருந்தது சிவராத்திரி விரதம் இருந்தது போலாகிறதாலும், மற்றும் சிலையின் முன் வைத்திருந்த விளக்கைத் தூண்டிவிட்டு, அதிக ஒளியுடன் பிரகாசிக்கச் செய்தது போலாகிறதாலும், அந்த வாலிபனுக்குச் சிவன் மோட்சத்தை அருளி-னான். ஆதலால் அந்த வாலிபனைப் போல், பகலில் பட்டினி கிடந்து இரவில் கண்விழித்து அதிகாலையில் உணவு கொண்டால் எவ்வளவு அயோக்கியனுக்கும் மோட்சமளிக்கும் என்பதாக சிவராத்திரி விரத நாள் கொண்டாடப்படுகிறதாம்.
(பாரததேவி 8.2.1953)
இதுதான் மகா சிவராத்திரியாம்.
இந்தக் கதையை நம்பினால், இதை நம்பி மகாசிவராத்திரியைக் கொண்டாடினால் மனிதனுக்கு ஒழுக்கம் வளருமா?
பஞ்சமாபாதகம் செய்தவனாம். அவனும் சிவனுக்குத் திட்டமிட்ட வகையில பக்தியின் அடிப்படையில்கூட பூஜை செய்யவில்லை. அத்தகைய கயவனுக்கு மோட்சமாம்!
அந்தப் பாதகன் சிவனுக்குத்தான் இவ்வளவும் செய்தான் என்று இட்டுக் கட்டி திணிக்கப்பட்டுள் ளது. எப்படியாக இருந்தாலும் சிவனைப் பூஜை செய்ய வேண்டும் என்ற வறட்டுத் தனம்தான் இதில் தொக்கி நிற்கிறது.
மகாசிவராத்திரி கொண்டாடும் பக்தர்களே, நீங்கள் எந்த பஞ்சமா பாதகத்தைத் செய்துள்ளீர்கள்? ஒரு கணம் சிந்திப்பீர்!
நன்றி விடுதலை
Tuesday, January 26, 2010
கேக்கிறவன் கேணப்பயலா!
கதையளப்பு என்ற ஒரு சொற்றொடர் உண்டு. அது மற்றவற்றில் உள்ளதை விட கடவுள், மதம், பக்தி விட-யங்களில் மிக அதிகமாகவே உண்டு.
கேக்கிறவன் கேணப்-பயலா இருந்தா எருமை-மாடுகூட ஏரோப்பிளான் ஓட்டுவேன் என்று சொல்லு-மாம்.
சேலம் ஏற்காடு முக்கிய சாலையில், கலைக்-கல்லூரி-யருகே அடர்ந்த மரங்கள் உள்ள பகுதியில் முனியப்-பன் என்ற கோயில் ஒன்று இருக்கிறதாம். 16 வயதுள்ள ஒரு சிறுவன் சாமி கும்பிடச் சென்றானாம். அப்பொழுது அவன் முதுகில் ஏதோ ஒன்று விழுந்ததாம் _ அத-னைத் தட்டி விட்டானாம். அது பாம்பு போன்ற உருவத்தில் மரக்கட்டையாம்.
அவ்வளவுதான் சேதி நாலாத் திசைகளிலும் பரவியது. நம் பெண்களைக் கேட்கவேண்டுமா? சாமி ஆட ஆரம்பித்துவிட்டன-ராம். கிடாவெட்டிப் பூஜை-யாம். மரக்கட்டைக்கு மஞ்சள் தடவி, குங்குமப் பொட்டு வைத்து, பூஜைகள் நடக்க ஆரம்பமாகி விட்-டன-வாம்.
நம் பத்திரிகையாளர்-களுக்கு ஒரு தீனி கிடைத்து-விட்டதே _ சும்மா விடுவார்-களா? அந்தச் செய்திக்கு கை வைத்து, கால் வைத்து, மூக்கு வைத்து இறக்கை-களையும் கட்டிவிட்டனர்.
ஒரு பக்தர் சொல்லு-கிறார், நம்பவும் முடிய-வில்லை; நம்பாமலும் இருக்க முடியவில்லை; என்றாலும் கும்பிட்டு வைப்போமே என்று ஒரு கும்பிடு போட்டு வந்தாராம்.
அடேயப்பா, கடவுளைப்-பற்றி ஆன்மிகவாதிகள் எப்படியெல்லாம் உருகு-வார்கள் தெரியுமா? அவர் அரூபி_ கண்ணுக்குத் தெரி-யாதவர்; வேண்டுதல் வேண்-டாமை என்பதெல்லாம் கிடையவே கிடையாது என்று அப்படியே எண்-சாண் உடம்பை ஒரு சாணாகச் சுருக்கி நெக்குருக மெல்லிய சன்னமான குர-லில் உபந்நியாசம் செய்வார்-கள். அதற்கு முரணாக இது போன்ற சேதிகள் வரும்-போதோ கப்_சிப்பென்று அய்ம்பொறிகளையும் மூடிக்கொள்வார்கள்.
திருப்பதி கோயில் கர்ப்பக் கிரகத்திலே ஒரு பாம்பு நுழைந்தது _ உடனே அது பிராமணன் வடிவில் தோன்றியது (பாம்புக்கும், பிராமண விஷத்துக்கும் உள்ள ஒற்றுமையை இந்த இடத்தில் கவனித்துக் கொள்ளவும்).
நான் கலியுகத்தில் அவதாரம் எடுத்து அதர்மத்தை அழிப்பேன் என்று சொல்லி மறைந்ததாம். இதனைத் துண்டு அறிக்கை-யாகத் தயாரித்து நூறு பேருக்குக் கொடுத்தால் அய்ஸ்வர்யம் பொங்கி வழியுமாம். திருப்பதி தேவஸ்-தானத்துக்கே எழுதிக் கேட்ட-போது, அதெல்லாம் வெறும்-புரளி என்று அதிகாரப்பூர்வ-மாக சொல்லிவிட்டார்கள். இதே கதையை மேல்மருவத்-தூர் கோயிலிலும் நடந்ததாக அடுத்து அவிழ்த்துவிட்-டார்கள். அவர்களும் பிறகு மறுத்துவிட்டனர். அதன்பின் மேல்மலையனூர் கோயி-லிலும் இதே வேலையைச் செய்தனர்.
ஒரு கூட்டத்துக்கு இதே வேலைதான்.
இந்த புரூடாக்கள் எல்-லாம் இரண்டொரு நாள்-களில் தடபுடலாக விளம்-பரத்திற்கு வந்து, அதன்பின் சத்தம் போடாமல் அமுங்கிப்-போகிறதே ஏன்? சிந்திக்கக் கூடாதா?
- விடுதலை (26.01.10) மயிலாடன்
கேக்கிறவன் கேணப்-பயலா இருந்தா எருமை-மாடுகூட ஏரோப்பிளான் ஓட்டுவேன் என்று சொல்லு-மாம்.
சேலம் ஏற்காடு முக்கிய சாலையில், கலைக்-கல்லூரி-யருகே அடர்ந்த மரங்கள் உள்ள பகுதியில் முனியப்-பன் என்ற கோயில் ஒன்று இருக்கிறதாம். 16 வயதுள்ள ஒரு சிறுவன் சாமி கும்பிடச் சென்றானாம். அப்பொழுது அவன் முதுகில் ஏதோ ஒன்று விழுந்ததாம் _ அத-னைத் தட்டி விட்டானாம். அது பாம்பு போன்ற உருவத்தில் மரக்கட்டையாம்.
அவ்வளவுதான் சேதி நாலாத் திசைகளிலும் பரவியது. நம் பெண்களைக் கேட்கவேண்டுமா? சாமி ஆட ஆரம்பித்துவிட்டன-ராம். கிடாவெட்டிப் பூஜை-யாம். மரக்கட்டைக்கு மஞ்சள் தடவி, குங்குமப் பொட்டு வைத்து, பூஜைகள் நடக்க ஆரம்பமாகி விட்-டன-வாம்.
நம் பத்திரிகையாளர்-களுக்கு ஒரு தீனி கிடைத்து-விட்டதே _ சும்மா விடுவார்-களா? அந்தச் செய்திக்கு கை வைத்து, கால் வைத்து, மூக்கு வைத்து இறக்கை-களையும் கட்டிவிட்டனர்.
ஒரு பக்தர் சொல்லு-கிறார், நம்பவும் முடிய-வில்லை; நம்பாமலும் இருக்க முடியவில்லை; என்றாலும் கும்பிட்டு வைப்போமே என்று ஒரு கும்பிடு போட்டு வந்தாராம்.
அடேயப்பா, கடவுளைப்-பற்றி ஆன்மிகவாதிகள் எப்படியெல்லாம் உருகு-வார்கள் தெரியுமா? அவர் அரூபி_ கண்ணுக்குத் தெரி-யாதவர்; வேண்டுதல் வேண்-டாமை என்பதெல்லாம் கிடையவே கிடையாது என்று அப்படியே எண்-சாண் உடம்பை ஒரு சாணாகச் சுருக்கி நெக்குருக மெல்லிய சன்னமான குர-லில் உபந்நியாசம் செய்வார்-கள். அதற்கு முரணாக இது போன்ற சேதிகள் வரும்-போதோ கப்_சிப்பென்று அய்ம்பொறிகளையும் மூடிக்கொள்வார்கள்.
திருப்பதி கோயில் கர்ப்பக் கிரகத்திலே ஒரு பாம்பு நுழைந்தது _ உடனே அது பிராமணன் வடிவில் தோன்றியது (பாம்புக்கும், பிராமண விஷத்துக்கும் உள்ள ஒற்றுமையை இந்த இடத்தில் கவனித்துக் கொள்ளவும்).
நான் கலியுகத்தில் அவதாரம் எடுத்து அதர்மத்தை அழிப்பேன் என்று சொல்லி மறைந்ததாம். இதனைத் துண்டு அறிக்கை-யாகத் தயாரித்து நூறு பேருக்குக் கொடுத்தால் அய்ஸ்வர்யம் பொங்கி வழியுமாம். திருப்பதி தேவஸ்-தானத்துக்கே எழுதிக் கேட்ட-போது, அதெல்லாம் வெறும்-புரளி என்று அதிகாரப்பூர்வ-மாக சொல்லிவிட்டார்கள். இதே கதையை மேல்மருவத்-தூர் கோயிலிலும் நடந்ததாக அடுத்து அவிழ்த்துவிட்-டார்கள். அவர்களும் பிறகு மறுத்துவிட்டனர். அதன்பின் மேல்மலையனூர் கோயி-லிலும் இதே வேலையைச் செய்தனர்.
ஒரு கூட்டத்துக்கு இதே வேலைதான்.
இந்த புரூடாக்கள் எல்-லாம் இரண்டொரு நாள்-களில் தடபுடலாக விளம்-பரத்திற்கு வந்து, அதன்பின் சத்தம் போடாமல் அமுங்கிப்-போகிறதே ஏன்? சிந்திக்கக் கூடாதா?
- விடுதலை (26.01.10) மயிலாடன்
Monday, January 25, 2010
பார்ப்பனர் எவ்வளவு இழிந்தவராயினும் புகழ்தற்கு இச்சென்னைப் பத்திரிகைகள் அஞ்சுகின்றனவல்ல
பார்ப்பனரல்லாதார் ஒருவர் எத்துணை அறிவிற் சிறந்தவராயினும், பேசுவதில் வல்லவராயினும் அரும் பெருந்தியாகம் செய்தவராயினும் அவரைச் சென்னைப் பத்திரிகைகள் புகழமாட்டா! ஆனால் ஒரு பார்ப்பனர், எவ்வளவு இழிந்தவராயினும் அவரை வானமளாவப் புகழ்தற்கு இச்சென்னைப் பத்திரிகைகள் அஞ்சுகின்றனவல்ல. அதற்குக் காரண மென்னையெனின், சென்னையில் இருக்கும் பத்திரிகைகளில் பெரும்பாலன அய்யர், அய்யங்கார்கள், பத்திரிகைகள், அவைகள் இந்தியர் பணத்தில் வெளிநாடு சென்று, இந்தியர்கள் பிறப்புரிமைகளை விற்ற கனம் சாஸ்திரிகளை வானமளாவப் புகழும்.
அவைகள் சர்.சி.பி. இராமசாமி அய்யர் ஆகாயக் கப்பலில் போனார், இங்கே விருந்துண்டார், அங்கே விருந்துண்டார், என்று தனி நிருபர்களின் தந்திகளைப் பத்தி பத்தியாய் வெளியிடும். அம்மட்டோ! ஒரு விஜயராகவாச்-சாரியார் அமெரிக்காவுக்குச் சென்று தன்மகள் வெள்ளைக்காரப் பெண்களைப் போன்று மயிர் கத்தரித்துக் கொள்ள விரும்புகின்றாள்; இந்தியாவில் தென்னை மரமிருக்குமட்டும் குடியை நிறுத்த முடியாது என்று பேசுவராயின், உடனே இப்பார்ப்பனப் பத்திரிகைகள் மனமகிழ்ச்சியுடன் இவைகளை எல்லாம் வெளி-யிடு-கின்றன. சாஸ்திரிகளைக் குறித்தும், ஆச்சாரி-களைப் பற்றியும் இவ்வளவு புகழ்ந்தெழுதிய பார்ப்பனப் பத்திரிகைகள் ஆஸ்திரேலியாவுக்குச் சென்று அங்கு இந்தியர்கள் சம உரிமையுடன் நடத்தப்படல் வேண்டுமென வாதாடிய திரு.-ஆர்.கே. சண்முகம் செட்டியார் பயணப்பட்டதைக் குறித்தும், அவர் அங்கு நிகழ்த்திய அரும்பெரும் சொற்பெருக்குகளைக் குறித்தும் யாதொன்றும் வெளியிட்டனவல்ல. திரு. சண்முகம் செட்டியார் கனம் சாஸ்திரிகளைப் போன்று இந்தியர்கள் பணத்தில் ஆஸ்திரேலியாவுக்குச் சென்று, இந்தியர்கள் பிறப்புரிமையை விற்றனரல்லர். அவர் ஆஸ்திரேலியாவுக்குத் தம் சொந்தச் செலவில் பயணப்பட்டு, அங்கு இந்திய மக்களின் நாகரிகத்தை எடுத்துரைத்து,
பொதுவாக கறுப்பு மனிதர்கள் தாழ்ந்த-வர்களென்றும், அதிலும் முக்கியமாக இந்தியர்கள் தாழ்ந்தவர்களென்றும் பேசுகின்றவர்களுக்கு எங்களுடைய புராதனமான நாகரிகத்தைப் பற்றி ஒன்றுமே தெரியாது. தாழ்ந்தவர்கள் என்று சொல்வதைக்கூட எங்கள் ஜனங்கள் எவ்வளவு பலமாக வெறுக்கிறார்கள் என்பதை நீங்கள் உணரவில்லை போலும். பக்தி வாய்ந்த கிறிஸ்தவர்களடங்கிய கூட்டத்தில் பேசுவதாக நான் நம்புகிறேன். ஏசுநாதர் கறுப்பு மனிதரைப் பற்றி என்ன கூறினார் என்பதை உங்களுக்கு நான் எடுத்து ஞாபக மூட்டட்டுமா? இப்படியிருக்க ஒரு தனிப்-பட்ட நபர் அல்லது ஜாதியார் இவர்களின் நிறத்தால் எப்படி ஏற்றத் தாழ்வு வந்துவிடுமென்று நீங்கள் கூறக்கூடும்? 3 கண்டங்களின் போர்க்-களங்களில் எங்களுடைய தீரர்கள் உங்களுடைய தீரர்களுடன் தோளோடு தோள் கொடுத்து நின்று எதிரிகளுடன் தீரமாகப் போராடி மடிந்திருக்-கிறார்கள். (கரகோஷம்) உங்களுடன் மடிவதற்குச் சமமாக இருக்க இலாயக்குள்ள நாங்கள் உங்-களுடன் சமமாக வாழ்வதற்கும் தகுதியுடையவர்-களல்லவா?
பிரிட்டிஷ் ஏகாதிபத்தியம் பல பெரிய பெரிய காரியங்களைச் சாதித்திருக்கின்றது.
கலைகளிலும் நாகரிகங்களிலும் வித்தியாசப்பட்ட பல ஜாதியர்களிலும் ஒருங்கு சேருவதற்கு அது சந்தர்ப்பத்தை அளித்ததே என் மனதிற்கு எல்லாக் காரியங்களையும் விடச் சிறந்ததாகும் என நான் நினைக்கின்றேன். (சபாஷ்! சபாஷ்!!) ஏகாதிபத்தியத்-திற்குள் இந்தியா இருந்தால்தான் அத்தகைய சந்தர்ப்பம் ஏற்படும். ஆட்சி பெற்றுத் திருப்தியுடன் இருந்துவரும் இந்தியாதான் ஏகாதிபத்தியத்திற்கு மிக்க பலத்தை அளிக்கக் கூடியதாக இருக்கும். ஏகாதிபத்தியமானது உன்னதமான இலட்சியங்-களுக்காக ஏற்பட்டிருக்கின்றது. அதற்குச் சிறந்த சம்பிரதாயங்கள் ஏற்பட்டிருக்கின்றன. இந்தச் சிறந்த இலட்சிகளையும் இப்புனிதமான சம்பிரதாயங்-களையும் ஏற்றுப் பாதுகாக்கின்றவர்கள் என்ற பெருமை எங்களுக்கு உண்டாகும்படி செய்யுங்கள். இதுதான் எங்களுடைய பெரிய அவா. இது விஷயத்தில் நீங்கள் அனுதாபம் கொண்டு யோசிக்க வேண்டும். நான் உங்கள் நாட்டைவிட்டு இந்தியா-விற்குச் சென்று அன்பும் சுதந்திர தாகமும் கொண்ட ஆஸ்திரேலியர் இந்தியர்களுடன் சினேகமாக வரத்தயாராக இருக்கிறார்கள் என்றும் பிரிட்டிஷ் ஏகாதிபத்தியத்தில் அங்கத்தினராக இருப்பதற்குரிய பொறுப்புகளை ஏற்பதுடன் அதற்குள்ள உரிமைகளில் கலந்து கொள்ளவும் சந்தோஷமாக அழைக்கிறார்கள் என்றும் இந்தியரிடம் கூறி, உங்கள் நல்லெண்ணத்தைத் தெரிவிக்கலாம் என்று இந்திய மக்கள் சமத்துவமாய் நடத்தப்படல் வேண்டுமெனப் பேசியிருக்கின்றார். அவரைப் பற்றி ஆஸ்திரேலியா பத்திரிகைகள் புகழ்ந்து பேசியிருக்க, இத்தென்னாட்டுப் பார்ப்பனப் பத்திரிகைகள் ஒன்றும் எழுதினவல்ல. திரு.ஆர்.-கே.சண்முகம் செட்டியார் சுயராஜ்யக் கட்சியைச் சேர்ந்தவராய் இருந்தும், பார்ப்பனப் பத்திரிகைகட்கு அவரைக் குறித்து எழுத மனமில்லை. காரணமென்? திரு.ஆர்.கே.சண்முகம் செட்டியார் பார்ப்பனரல்ல; அவர் பார்ப்பனரல்லாதார்.
_- குடிஅரசு, 05.12.1926
Wednesday, January 06, 2010
மதவாதிகளே, பதில் சொல்லுங்கள்!-2
(கிறிஸ்டோபர் ஹிட்சின்சின் நூலில் 35 ஆம் கட்டுரை இது) கிறிஸ்துவ மதத்தின் தத்துங்கள் உண்மைகள் என்று கொஞ்சம் கூட நம்பத்தக்கவையாக இல்லை எனத் தெரிந்த பின்பும் கண்களை மூடிக் கொண்டு வெறுமனே இருப்பது முட்டாள்தனம் அல்லவா? பல நூற்றாண்டுகளுக்கு முன் ஆதி மனி-தர்கள் உலகம் தட்டையென்றும், சொர்க்கம் மேலே உள்ளது என்றும், இந்த உலகத்தை மிகவும் பேராசை கொண்ட சண்டைக்கார தெய்வம் உண்டாக்கி இயக்கி வருகிறதென்றும், அது சொல்கிறபடி நடந்து கொள்ளா-விட்டால் தண்டிக்கும் என்றும் உளறி-யிருப்பவற்றின் அடிப்படையில் ஒருவர் தம் வாழ்க்கையை அமைத்துக் கொள்வது என்பது அடிப்படையான தவறு அல்லவா?
கடவுளுக்கு விடை தருதல் (கி திணீக்ஷீமீஷ்மீறீறீ ஷீ நிஷீபீ) எனும் நூலில் குறிப்பிட்டுள்ள கேள்விகளில் சில மீண்டும் தரப்படுகின்றன. இந்தக் கேள்விகளை உங்களுக்கு நீங்களே கேட்டுக்கொள்ளுங்கள்.
நீங்கள் (எகிப்து நாட்டின்) கெய்-ரோவில் பிறந்திருந்தால் 84 கோடி மக்-களைப் போலவே நீங்களும் முசுலி-மாக இருந்து அல்லாவைத் தவிர வேபறு கடவுள் இல்லை. முகமது அவரின் தூதர் என்று கூறிக் கொண்டிருப்பீர்களா, இல்லையா?
நீங்கள் (இந்தியாவின்) கல்கத்-தாவில் பிறந்திருப்பீர்களேயானால், 65 கோடி இந்துக்களில் ஒருவராக, வேதங்களையும், உபநிஷத்துகளையும் புனிதமாகப் போற்றி, எதிர்காலத்தில் நிர்-வாண நிலையை அடையும் எண்ணத்-தில் இருந்திருப்பீர்களா, இல்லையா?
நீங்கள் ஜெருசலத்தில் பிறந்தி-ருந்தால், 130 லட்சம் யூதர்களில் ஒருவராக, யேவாதான் கடவுள் என்றும் டோரா - தான் கடவுளின் வாக்கு என்-றும் சொல்லிக் கொண்டிருப்பீர்களா, இல்லையா?
நீங்களே (சீனாவில்) பீகிங்கில் பிறந்திருப்பீர்களேயானால் கோடிக்-கணக்கானவர்களைப் போல, புத்தர் அல்லது கன்பூஷியஸ், அல்லது லாவோட்சே ஆகியோர்களின் போதனைகளை ஏற்று அதனைப் பின் பற்றி வாழ்ந்திருப்பீர்கள்,அல்லவா?
உங்கள் பெற்றோர்கள் கிறித்து-வர்-கள் என்பதால்தானே நீங்களும் கிறித்துவராக இருக்கிறீர்கள்? (எழு-தியவர் தம் நாட்டில் உள்ள மதத்-தவர்களைப் பார்த்துக் கேட்கிறார்.)
கடவுள் அன்பானவர் என்றால் - ஏன் அவர் பூகம்பம், வறட்சி, வெள்-ளம், சூறைச் சுழற்காற்று போன்ற இயற்கை இடர்ப்பாடுகளை உற்பத்தி செய்து ஆயிரக் கணக்கான ஆண்கள், பெண்கள், குழந்தைகள் என ஒவ்வோர் ஆண்டும் சாகடிக்கப்பட அனுமதிக்-கிறார்?
சர்வசக்தி வாய்ந்த அன்பு மய-மான கடவுள் என்றால் - அவர் ஏன் மூளை அழற்சி, பெரு மூளை முடக்கு நோய், மூளைப் புற்று, குட்டம், அல்-ஜிமர்ஸ் போன்ற பல கொடும் நோய்-களை லட்சக்கணக்கான மக்களுக்குப் பீடிக்கச் செய்து ஆண், பெண், குழந்-தைகள் என்று அமைதியான மக்-களைச் சாகடிக்க வேண்டும்?
வானுலகத்தில் வாழும் அன்பே உருவான கடவுள், ஏன் மதக் கருத்து-களை ஒப்புக் கொள்ள மறுக்கிற மனி-தர்-களைத் தண்டித்துத் தள்ளுவற்-கா-கவே நரகத்தைப் படைக்க வேண்டும்? அப்படி நரகத்தில் தள்ளி கடைசிவரை ஏன் கொடுமைப்படுத்த வேண்டும்?
பைபிள் மீது நம்பிக்கை வைத்-திருக்கும் கிறித்துவ மதத்தில் ஏன் நூற்-றுக்கணக்கான பிரிவுகள்? தனித்-தனி-யான மக்கள் கூட்டம் ஏன்? மற்ற-வரின் நம்பிக்கை பொய்யானது என ஒருவர்க்கொருவர் குற்றம் சாற்றிக் கொள்வதேன்?
கிறித்துவர்கள் எல்லாரும் ஒரே கடவுளைத்தான் வணங்குகிறார்கள் எனும்போது, மதப் பிரிவு சம்பந்தமான வேறுபாடுகளை ஒதுக்கி வைத்துவிட்டு ஒருவரோடு ஒருவர் கூட்டுறவு கொள்ளாமல் இருப்பது ஏன்?
கடவுள் அன்புமயமான தந்தை என்றால் - தன் குழந்தைகளின் பிரார்த்தனைகளை நிறைவேற்றாதது ஏன்?
தொடங்கிய காலத்திலிருந்து பல கோடிக்கணக்கான ஆண்டுகளாகப் பரிணாம வளர்ச்சி பெற்று இன்றைய நிலையை உயிரினங்கள் அடைந்துள்-ளன என்று அறிவியல் அறிஞர்கள் நிரூபித்திருக்கும் நிலையில், இந்த உலகமும் உயிர்களும் ஆறே நாள்களில் படைக்கப்பட்டன எனும் பைபிள் கருத்தை எப்படி நம்ப முடியும்?
ஆதிமனிதனை கர்த்தர் மண்ணைப் பிசைந்து உண்டாக்கினார் என்றும் அவனது விலா எலும்பில் இருந்து பெண்ணைப் படைத்தார் என்றும் கூறப்படுவதை அறிவுள்ள மனிதர்கள் ஏற்க முடியுமா?
தன் மகனை உலகில் ஒரு மனி-தனாக நடமாடச் செய்வதற்காகவே உலகைப் படைத்த கடவுள் ஒரு பாலஸ்தீனப் பெண்ணைத் தாமே பிள்ளைத் தாய்ச்சியாக்கினார் என்பதை நம்ப முடியுமா?
கடவுள் பொறாமை பிடித்-தவர் என்று பைபிள் கூறுகிறது. அந்தக் கடவுள்தான, எங்கும் நிறைந்த, எல்-லாம் வல்ல, எல்லா ஆற்றலும் படைத்-தவராக நிரந்தரமானவராக இருந்து எல்லாவற்றையும் படைத்தவர் என்ற நிலையில் இருக்கும்போது அவர் யாரைக் கண்டு பொறாமைப் பட-வேண்டும்.
உலகில் பல கோடி மக்கள் பட்டினியாலும் துன்பத்தாலும் துய-ருறும் போது, கிறித்துவர்கள் ஏன் தேவாலயங்களுக்காகவும் மடால-யங்களுக்காகவும் பெருந்தொகை-களைச் செலவிட்டு, ஏழை எளியவர்-களை ஏறெடுத்தும் பார்க்காமல் இருப்பது ஏன்?
வறண்டநிலத்தில் வாழும் கோடிக்கணக்கான மக்கள், மழை இல்லாத காரணத்தால் பட்டினியால் சாகும் நிலை இருக்கும்போது, சர்வ சக்தி படைத்த கடவுள் ஏன் மழை-யைக் கூடத் தராமல், அவர்களைச் சாகடிக்கிறது?
மனித குலம் முழுமைக்குமான தந்தை எனப்படும் கடவுள், ஏன் தனக்கு என தெரிந்தெடுக்கப்பட்ட மக்-களை (சிலீஷீமீஸீ றிமீஷீஜீறீமீ) பொறுக்கி எடுத்து மற்றவர்களை விட அவர்-களுக்கு மட்டும் சலுகை காட்டுவது ஏன்?
திருமண உறவைத் தாண்டி கள்ள உறவு (கிபீறீமீக்ஷீஹ்) வைக்கக்கூடாது எனக் கண்டிக்கும் கடவுள், 700 மனைவி-களையும் 300 வைப்பாட்டிகளையும் வைத்-திருந்த மன்னரை ஆசீர்வதித்து மேலும் வளமாக வாழ்வதற்கு ஏன் அனுமதித்தார்?
கிறித்துவ தேவாலயங்களில் பணி புரிபவர்கள் முழுவதும் ஆண்களாக மட்டுமே இருந்து கொண்டு, பெண்-களைப் பாதிரியாக, பிஷப் ஆக, ஆர்ச் பிஷப் ஆக, கர்டினல் ஆக, போப் ஆக வருவதற்கு ஏன் அனுமதிப்பதில்லை?
ஏசு தன்னைப் பின்பற்றுபவர்-களி-டம் கடைசிக் காலத்தில் உலகம் முழுவதும் சென்று பைபிளில் கூறப்-படும் வேதக் கருத்தை எல்லா உயிர்களிடத்தும் எடுத்துச் செல்லுங்கள்; நான் எப்போதும் உங்களுடனே இருப்பேன் எனக் கூறி-னாராம். அதன் பின்னும், 2 ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்குப் பிறகும், இன்றைய தேதிவரை, கோடிக்கணக்கான மக்கள் கிறித்துவ வேதத்தைக் கேட்காமலேயே இருக்கிறார்களே ஏன்? எப்படி?
(கிறித்துவக் கொள்கைகளைப் பின்பற்றாமல் இந்து, இசுலாமிய, பவுத்த, பார்சி, சீக்கிய, யூத மதங்களைப் பின்-பற்றிடும் கோடானுகோடி மக்கள் இருப்பது ஏன்?)
(கட்டுரையாளர் சார்லஸ் டெம்-பிள்டன் 86 ஆண்டுகள் வாழ்ந்து 2001 இல் மறைந்தவர். உலகத்தில் பிரபலமான கிறித்துவ மதப் பிரச்சாரகரான (அண்மையில் பெங்களூரு வந்துபோன) பில்லி கிரகாம் என்பாரின் நண்பர். (மறைந்த டி.ஜி.எஸ்.தினகரன், நம் தமிழர் தலைவரின் நண்பர் என்பது நினைவு கூரத்தக்கது).
- 05.01.10 விடுதலையில் அய்யா சு.அறிவுகரசு தொகுத்து எழுதியது
கடவுளுக்கு விடை தருதல் (கி திணீக்ஷீமீஷ்மீறீறீ ஷீ நிஷீபீ) எனும் நூலில் குறிப்பிட்டுள்ள கேள்விகளில் சில மீண்டும் தரப்படுகின்றன. இந்தக் கேள்விகளை உங்களுக்கு நீங்களே கேட்டுக்கொள்ளுங்கள்.
நீங்கள் (எகிப்து நாட்டின்) கெய்-ரோவில் பிறந்திருந்தால் 84 கோடி மக்-களைப் போலவே நீங்களும் முசுலி-மாக இருந்து அல்லாவைத் தவிர வேபறு கடவுள் இல்லை. முகமது அவரின் தூதர் என்று கூறிக் கொண்டிருப்பீர்களா, இல்லையா?
நீங்கள் (இந்தியாவின்) கல்கத்-தாவில் பிறந்திருப்பீர்களேயானால், 65 கோடி இந்துக்களில் ஒருவராக, வேதங்களையும், உபநிஷத்துகளையும் புனிதமாகப் போற்றி, எதிர்காலத்தில் நிர்-வாண நிலையை அடையும் எண்ணத்-தில் இருந்திருப்பீர்களா, இல்லையா?
நீங்கள் ஜெருசலத்தில் பிறந்தி-ருந்தால், 130 லட்சம் யூதர்களில் ஒருவராக, யேவாதான் கடவுள் என்றும் டோரா - தான் கடவுளின் வாக்கு என்-றும் சொல்லிக் கொண்டிருப்பீர்களா, இல்லையா?
நீங்களே (சீனாவில்) பீகிங்கில் பிறந்திருப்பீர்களேயானால் கோடிக்-கணக்கானவர்களைப் போல, புத்தர் அல்லது கன்பூஷியஸ், அல்லது லாவோட்சே ஆகியோர்களின் போதனைகளை ஏற்று அதனைப் பின் பற்றி வாழ்ந்திருப்பீர்கள்,அல்லவா?
உங்கள் பெற்றோர்கள் கிறித்து-வர்-கள் என்பதால்தானே நீங்களும் கிறித்துவராக இருக்கிறீர்கள்? (எழு-தியவர் தம் நாட்டில் உள்ள மதத்-தவர்களைப் பார்த்துக் கேட்கிறார்.)
கடவுள் அன்பானவர் என்றால் - ஏன் அவர் பூகம்பம், வறட்சி, வெள்-ளம், சூறைச் சுழற்காற்று போன்ற இயற்கை இடர்ப்பாடுகளை உற்பத்தி செய்து ஆயிரக் கணக்கான ஆண்கள், பெண்கள், குழந்தைகள் என ஒவ்வோர் ஆண்டும் சாகடிக்கப்பட அனுமதிக்-கிறார்?
சர்வசக்தி வாய்ந்த அன்பு மய-மான கடவுள் என்றால் - அவர் ஏன் மூளை அழற்சி, பெரு மூளை முடக்கு நோய், மூளைப் புற்று, குட்டம், அல்-ஜிமர்ஸ் போன்ற பல கொடும் நோய்-களை லட்சக்கணக்கான மக்களுக்குப் பீடிக்கச் செய்து ஆண், பெண், குழந்-தைகள் என்று அமைதியான மக்-களைச் சாகடிக்க வேண்டும்?
வானுலகத்தில் வாழும் அன்பே உருவான கடவுள், ஏன் மதக் கருத்து-களை ஒப்புக் கொள்ள மறுக்கிற மனி-தர்-களைத் தண்டித்துத் தள்ளுவற்-கா-கவே நரகத்தைப் படைக்க வேண்டும்? அப்படி நரகத்தில் தள்ளி கடைசிவரை ஏன் கொடுமைப்படுத்த வேண்டும்?
பைபிள் மீது நம்பிக்கை வைத்-திருக்கும் கிறித்துவ மதத்தில் ஏன் நூற்-றுக்கணக்கான பிரிவுகள்? தனித்-தனி-யான மக்கள் கூட்டம் ஏன்? மற்ற-வரின் நம்பிக்கை பொய்யானது என ஒருவர்க்கொருவர் குற்றம் சாற்றிக் கொள்வதேன்?
கிறித்துவர்கள் எல்லாரும் ஒரே கடவுளைத்தான் வணங்குகிறார்கள் எனும்போது, மதப் பிரிவு சம்பந்தமான வேறுபாடுகளை ஒதுக்கி வைத்துவிட்டு ஒருவரோடு ஒருவர் கூட்டுறவு கொள்ளாமல் இருப்பது ஏன்?
கடவுள் அன்புமயமான தந்தை என்றால் - தன் குழந்தைகளின் பிரார்த்தனைகளை நிறைவேற்றாதது ஏன்?
தொடங்கிய காலத்திலிருந்து பல கோடிக்கணக்கான ஆண்டுகளாகப் பரிணாம வளர்ச்சி பெற்று இன்றைய நிலையை உயிரினங்கள் அடைந்துள்-ளன என்று அறிவியல் அறிஞர்கள் நிரூபித்திருக்கும் நிலையில், இந்த உலகமும் உயிர்களும் ஆறே நாள்களில் படைக்கப்பட்டன எனும் பைபிள் கருத்தை எப்படி நம்ப முடியும்?
ஆதிமனிதனை கர்த்தர் மண்ணைப் பிசைந்து உண்டாக்கினார் என்றும் அவனது விலா எலும்பில் இருந்து பெண்ணைப் படைத்தார் என்றும் கூறப்படுவதை அறிவுள்ள மனிதர்கள் ஏற்க முடியுமா?
தன் மகனை உலகில் ஒரு மனி-தனாக நடமாடச் செய்வதற்காகவே உலகைப் படைத்த கடவுள் ஒரு பாலஸ்தீனப் பெண்ணைத் தாமே பிள்ளைத் தாய்ச்சியாக்கினார் என்பதை நம்ப முடியுமா?
கடவுள் பொறாமை பிடித்-தவர் என்று பைபிள் கூறுகிறது. அந்தக் கடவுள்தான, எங்கும் நிறைந்த, எல்-லாம் வல்ல, எல்லா ஆற்றலும் படைத்-தவராக நிரந்தரமானவராக இருந்து எல்லாவற்றையும் படைத்தவர் என்ற நிலையில் இருக்கும்போது அவர் யாரைக் கண்டு பொறாமைப் பட-வேண்டும்.
உலகில் பல கோடி மக்கள் பட்டினியாலும் துன்பத்தாலும் துய-ருறும் போது, கிறித்துவர்கள் ஏன் தேவாலயங்களுக்காகவும் மடால-யங்களுக்காகவும் பெருந்தொகை-களைச் செலவிட்டு, ஏழை எளியவர்-களை ஏறெடுத்தும் பார்க்காமல் இருப்பது ஏன்?
வறண்டநிலத்தில் வாழும் கோடிக்கணக்கான மக்கள், மழை இல்லாத காரணத்தால் பட்டினியால் சாகும் நிலை இருக்கும்போது, சர்வ சக்தி படைத்த கடவுள் ஏன் மழை-யைக் கூடத் தராமல், அவர்களைச் சாகடிக்கிறது?
மனித குலம் முழுமைக்குமான தந்தை எனப்படும் கடவுள், ஏன் தனக்கு என தெரிந்தெடுக்கப்பட்ட மக்-களை (சிலீஷீமீஸீ றிமீஷீஜீறீமீ) பொறுக்கி எடுத்து மற்றவர்களை விட அவர்-களுக்கு மட்டும் சலுகை காட்டுவது ஏன்?
திருமண உறவைத் தாண்டி கள்ள உறவு (கிபீறீமீக்ஷீஹ்) வைக்கக்கூடாது எனக் கண்டிக்கும் கடவுள், 700 மனைவி-களையும் 300 வைப்பாட்டிகளையும் வைத்-திருந்த மன்னரை ஆசீர்வதித்து மேலும் வளமாக வாழ்வதற்கு ஏன் அனுமதித்தார்?
கிறித்துவ தேவாலயங்களில் பணி புரிபவர்கள் முழுவதும் ஆண்களாக மட்டுமே இருந்து கொண்டு, பெண்-களைப் பாதிரியாக, பிஷப் ஆக, ஆர்ச் பிஷப் ஆக, கர்டினல் ஆக, போப் ஆக வருவதற்கு ஏன் அனுமதிப்பதில்லை?
ஏசு தன்னைப் பின்பற்றுபவர்-களி-டம் கடைசிக் காலத்தில் உலகம் முழுவதும் சென்று பைபிளில் கூறப்-படும் வேதக் கருத்தை எல்லா உயிர்களிடத்தும் எடுத்துச் செல்லுங்கள்; நான் எப்போதும் உங்களுடனே இருப்பேன் எனக் கூறி-னாராம். அதன் பின்னும், 2 ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்குப் பிறகும், இன்றைய தேதிவரை, கோடிக்கணக்கான மக்கள் கிறித்துவ வேதத்தைக் கேட்காமலேயே இருக்கிறார்களே ஏன்? எப்படி?
(கிறித்துவக் கொள்கைகளைப் பின்பற்றாமல் இந்து, இசுலாமிய, பவுத்த, பார்சி, சீக்கிய, யூத மதங்களைப் பின்-பற்றிடும் கோடானுகோடி மக்கள் இருப்பது ஏன்?)
(கட்டுரையாளர் சார்லஸ் டெம்-பிள்டன் 86 ஆண்டுகள் வாழ்ந்து 2001 இல் மறைந்தவர். உலகத்தில் பிரபலமான கிறித்துவ மதப் பிரச்சாரகரான (அண்மையில் பெங்களூரு வந்துபோன) பில்லி கிரகாம் என்பாரின் நண்பர். (மறைந்த டி.ஜி.எஸ்.தினகரன், நம் தமிழர் தலைவரின் நண்பர் என்பது நினைவு கூரத்தக்கது).
- 05.01.10 விடுதலையில் அய்யா சு.அறிவுகரசு தொகுத்து எழுதியது
Thursday, December 24, 2009
பகுத்தறிவு பகலவனுக்கு மறைவு உண்டா?
தந்தை பெரியாரின் நினைவு நாள் இன்று. அவர் இறந்து 36 வருடங்கள் ஆகியும் இன்னும் அவரின் கொள்கைக்கு எதிர்ப்புகள் எவலோவ வந்து கொண்டுதானிருக்கிறது. எனவே பெரியார் இறந்தும் நம்முடன் வாழ்ந்துகொண்டுதான் இருக்கிறார், அவரின் கொள்கை வழியாக எல்லா தமிழரின் உள்ளத்தில் வாழ்ந்து கொண்டிருக்கிறார்.
பெரியார் சிந்தனைகள் முழுவதும் படித்து சுவைக்க ஏட்டில் எழுத பட்டவை மட்டும் அல்ல அவர் தான் சொன்ன சிந்தனைகளுக்கு செயல் வடிவம் கொடுக்க பட்ட பாடு கொஞ்சம் நஞ்சம் அல்ல.
பெரியாரின் அரிய சிந்தனையில் உதித்த சில திட்டங்களைப் பார்ப்போம்.
சாதிமுறை அடியோடு களையப்பட வேண்டும். கோயில்கள் கூடாது. பொதுவாக பிராத்தனை மண்டபங்கள் கட்டலாம்.
பெற்றோர்கள் பெண்களை 21 வயதுவரை நன்கு படிக்க வைக்க வேண்டும். அந்தப் பெண் வேலைக்குச் செல்ல அனுமதிக்க வேண்டும்.
பிறக்கின்ற குழந்தைகளை அரசே ஏற்றுக்கொண்டு அவர்களைக் காப்பாற்ற வேண்டும்.
எல்லோரும் ஒரே மாதிரி ஆடை அணிய வேண்டும்.
அதிக மதிப்புள்ள தங்க நகைகளைப் பெண்கள் அணிவதை தடை செய்ய வேண்டும்.
அரசாங்க வேலை வாய்ப்புகிளல் பெண்களுக்கு (பார்ப்பன பெண்களும் அடங்குவர்...இதனை ஏன் சொல்லுகிறோம் என்றல் பார்ப்பன எதிரி பெரியார் என்று சொல்லி திரியும் அன்பர்களுக்கு) சம உரிமை வழங்க வேண்டும்.
கோயில் திருவிழாக்களை நிறுத்தி, சமூகவியல், அறிவியல், பொருளியல் கண்காட்சிகள் நடத்த வேண்டும்.
பெரியாரின் புரட்சிக் கருத்துகள் அன்று பலருக்கு எரிச்சலை அளித்தது. ஆனால், இன்று அவரது சிந்தனைகள் படிப்படியாக செயல் வடிவம் பெற்று வருகிறது என்பதையும் நாம் அறிவோம்.
மேலும் பெரியார் என்றவுடன் அவரது கடவுள் மறுப்புக் கொள்கைதான் நினைவுக்கு வரும். அதே போல் பெரியார் என்றவுடன் நமக்கு அவரது சிக்கனமும் நினைவுக்கு வரும். வர வேண்டும்.
பொதுவாழ்வில்…. பணிபுரிபவர்கள் அனைவரும் இதை (சிக்கனம்) எண்ணிப்பார்க்க வேண்டும். பொதுப் பணத்தை தண்ணீராகச் செலவழிப்பவர்கள் இன்று பெருகிவிட்டார்கள். பெரியார் சிக்கனக்காரர் மட்டும் அல்ல. வரவு செலவுக் கணக்கு எழுதி வருபவர். ஐந்து பைசா என்றாலும் கணக்கு எழுதிவிடுவார் பெரியார்.
பயணத்தின்போது விலை குறைந்த உணவுப் பண்டங்களைத்தான் வாங்கிச் சாப்பிடுவார்.
உடைகள்பற்றிக் கவலை கொள்ளமாட்டார். முடிவெட்டுவதோ, முகம்மழிப்பதோ அவருக்கு பிடிக்காது. நேரமும், காசும் வீணாகும் என்பார். எப்பொழுதும் தாடிதான். வெற்றிலைப்பாக்கு பழக்கம் கூடக் கிடையாது. சோப்பு, பவுடர் தொடவேமாட்டார். குளிப்பது கூட வார்ம ஒருமுறைதான். தன் உடல் நலம் குறித்து அக்கறையே கொள்ளமாட்டார்.
கழகக் கூட்டங்கள்பற்றிய “வால்போஸ்ட்”களை விடுதலை அலுவலகத்திலேயே அச்சடிப்பார். வண்ணத்தில் போஸ்டர்கள் அடிக்க சம்மதிக்கமாட்டார்.
அலுவலகத்திற்கு வரும் பார்சல் கள்ளிப் பெட்டிகளைக் கொண்டே மேஜை, நாற்காலிகள் செய்யச் சொல்வார்.
அலுவலகத்திற்கு சுண்ணாம்பு அடிப்பதைக்கூட குறைந்த கூலியில் செய்து முடித்து விடுவார்.
எடைக்கு எடை பெரியாருக்குப் பரிசுகள் வழங்குவார்கள். அதையெல்லாம் அவர் கட்சி நிதியில் சேர்ந்து விடுவார். அவருக்கு அளிக்கப்படும் கறுப்புத் துணிகளைத் தொண்டர்களுக்கு கொடுத்து விடுவார்.
அலுவலகத்திற்கு வரும் தபால் உறைகளை குப்பைத் தொட்டியில் போடமாட்டார். அலுவலகப் பையன்களைகொண்டு அவற்றை மீண்டும் பிரித்து ஒட்டி புதிய உரை தயார் செய்து விடுவார்.
இப்படி எல்லா வகையிலும் மிகவும் சிக்கனத்தை கடைப்பிடித்தவர் பெரியார். அதனால்தான் இன்று திராவிடர் கழகம் விழுதுகள் ஓடி மிகப் பெரிய ஆலமரமாக ஓங்கி வளர்ந்து நிற்கிறது.
பல கல்லூரிகள், பள்ளிக்கூடங்கள்… ஆசிரியர் பயிற்சி நிறுவனங்கள்…. என கல்விப் பணியில் கழகம் கடமை ஆற்ற முடிகிறது.
பின்தங்கிய மாணவர்களின் அறிவுக் கண்களை திறக்க பெரியாரின் சிக்கனமே உறுதுணையாயிற்று என்பதை நாம் உணரலாம்.
பெரியார் மிகுந்த கோபக்காரர். வாய்மையும், தூய்மையும் நமது இரு கண்கள் என போற்றினார். நேர்மையில்லாதவர்களைக் கண்டால் கடுமையாகக் கோபிப்பார். ஆனால், அதே சமயம் அடுத்தவர்களின் சுயமரியாதையை மிகவும் மதிப்பார்.
பண்பாட்டின் சிகரமாகத் திகழ்ந்த பெரியார் தனது இறுதி மூச்சுவரை ஓயெவுன்றித் தொண்டாற்றினார்.
பெரியாரின் புரட்சிகரமான போராட்டங்கள் தொடர்ந்தன.
26-1-70 இல் தீண்டாமை ஒழிப்புப் போராட்டம்; 22-1-71இல் மூடநம்பிக்கை ஒழிப்பு மாநாடு; 30-9-73இல் கறுப்புச் சட்டை மாநாடு; என தொடர்ந்து மக்கள் விழிப்புணர்வு போராட்டங்களைப் பெரியார் நடத்தினார்.
18-11-72 முதல் 28-11-1973 வரை நாடு முழுவதும் சுற்றுப் பயணம் செய்தார். சாதி ஒழிப்புப் பிரசாரத்தில் தீவிரமாக ஈடுபட்டார். இதற்கா மதுரையில் மாபெரும் மாநாட்டைக் கூட்டினார். பெரியாரின் உடல்நிலையும் மோசமாகி வந்தது. ஆனால், பெரியார் அவர்கள் தனது நோய்பற்றியோ உடல் பலவீனம் ஆவது குறித்தோ கடுகளவும் அஞ்சவில்லை.
சென்னையில் 19-12-1973 இல் தியாகராஜா நகரில் ஒரு பொதுக்கூட்டத்திற்கு ஏற்பாடு செய்யப்பட்டிருந்தது. அதில் பெரியார் நீண்ட நேரம் சொற்பொழிவாற்றினார். அடுத்த நாள் பெரியாரின் உடல் நலம் மிகவும் நலிவடைந்தது. உடனடியாக வேலூர் கிறித்தவ மருத்துவமனையில் சேர்க்கப்பட்டார். அங்கு அவருக்குத் தீவிர சிகிச்சை அளிக்கப்பட்டது. சிகிச்சை பலன் தரவில்லை.
தந்தை பெரியார் 24-12-1973 காலை ஏழரை மணி அளவில் மறைந்தார். மானிட சமுதாயம் சமத்துவமாக வாழ-தன்னையே அர்ப்பணித்த அந்தப் பகுத்தறிவு பகலவன் மறைந்தது.
பகலவனுக்கு மறைவு உண்டா?
“சிவந்த மேனி, தடித்த உடல், பெருந்த தொந்தி, நல்ல உயரம், வெளுத்த தலைமயிர், நரைத்த மீசை, நடுத்தரமான தாடி, திரண்டு நீண்ட மூக்கு, அகன்ற நெற்றி, உயர்ந்த மயிர் அடர்ந்த புருவங்கள், ஆழமான கண்கள், மெதுவான உதடுகள், செயற்கைப் பற்கள், ஒரு சாதாரண மூக்குக் கண்ணாடி.
இடுப்பில் எப்போதும் ஒரு நான்கு முழத்துணி. காலில் செருப்பு. முக்கால்கை வெள்ளச்சட்டை. சட்டைக்கு ‘மேல் ஐந்து முழப் போர்வை. காப்பி நிறக்கலர். கையில் எப்போதும் மொத்தமான தடி.
இவர்தான் பெரியார். தமிழரின் தலைவர் என்று பெரியாரை நம் மனக்கண்முன் படம் பிடித்துக்காட்டுவார் சாமி சிதம்பரனார்.
“வயதில் அறிவில் முதியோர் - நாட்டின்
வாய்மைப் போருக்கென்றும் இளையார்!
உயர் எண்ணங்கள் மலரும் சோலை!”
என்று பாடுவார் புரட்சிக்கவிஞர் பாரதிதாசன்.
தந்தை பெரியார் -
பகுத்தறிவுப் பெட்டகம்
தந்தை பெரியார் -
மூடநம்பிக்கைகளை வேரோடு களைந்த சமூகச் சிந்தனையாளர்.
பெரியாரின் தத்துவங்களைப் பின்பற்றினால், சிறியார் எல்லாம் பெரியார் ஆவார்....
தொகுப்பு உதவி: தந்தை பெரியார் இணையத்தளம்
பெரியார் சிந்தனைகள் முழுவதும் படித்து சுவைக்க ஏட்டில் எழுத பட்டவை மட்டும் அல்ல அவர் தான் சொன்ன சிந்தனைகளுக்கு செயல் வடிவம் கொடுக்க பட்ட பாடு கொஞ்சம் நஞ்சம் அல்ல.
பெரியாரின் அரிய சிந்தனையில் உதித்த சில திட்டங்களைப் பார்ப்போம்.
சாதிமுறை அடியோடு களையப்பட வேண்டும். கோயில்கள் கூடாது. பொதுவாக பிராத்தனை மண்டபங்கள் கட்டலாம்.
பெற்றோர்கள் பெண்களை 21 வயதுவரை நன்கு படிக்க வைக்க வேண்டும். அந்தப் பெண் வேலைக்குச் செல்ல அனுமதிக்க வேண்டும்.
பிறக்கின்ற குழந்தைகளை அரசே ஏற்றுக்கொண்டு அவர்களைக் காப்பாற்ற வேண்டும்.
எல்லோரும் ஒரே மாதிரி ஆடை அணிய வேண்டும்.
அதிக மதிப்புள்ள தங்க நகைகளைப் பெண்கள் அணிவதை தடை செய்ய வேண்டும்.
அரசாங்க வேலை வாய்ப்புகிளல் பெண்களுக்கு (பார்ப்பன பெண்களும் அடங்குவர்...இதனை ஏன் சொல்லுகிறோம் என்றல் பார்ப்பன எதிரி பெரியார் என்று சொல்லி திரியும் அன்பர்களுக்கு) சம உரிமை வழங்க வேண்டும்.
கோயில் திருவிழாக்களை நிறுத்தி, சமூகவியல், அறிவியல், பொருளியல் கண்காட்சிகள் நடத்த வேண்டும்.
பெரியாரின் புரட்சிக் கருத்துகள் அன்று பலருக்கு எரிச்சலை அளித்தது. ஆனால், இன்று அவரது சிந்தனைகள் படிப்படியாக செயல் வடிவம் பெற்று வருகிறது என்பதையும் நாம் அறிவோம்.
மேலும் பெரியார் என்றவுடன் அவரது கடவுள் மறுப்புக் கொள்கைதான் நினைவுக்கு வரும். அதே போல் பெரியார் என்றவுடன் நமக்கு அவரது சிக்கனமும் நினைவுக்கு வரும். வர வேண்டும்.
பொதுவாழ்வில்…. பணிபுரிபவர்கள் அனைவரும் இதை (சிக்கனம்) எண்ணிப்பார்க்க வேண்டும். பொதுப் பணத்தை தண்ணீராகச் செலவழிப்பவர்கள் இன்று பெருகிவிட்டார்கள். பெரியார் சிக்கனக்காரர் மட்டும் அல்ல. வரவு செலவுக் கணக்கு எழுதி வருபவர். ஐந்து பைசா என்றாலும் கணக்கு எழுதிவிடுவார் பெரியார்.
பயணத்தின்போது விலை குறைந்த உணவுப் பண்டங்களைத்தான் வாங்கிச் சாப்பிடுவார்.
உடைகள்பற்றிக் கவலை கொள்ளமாட்டார். முடிவெட்டுவதோ, முகம்மழிப்பதோ அவருக்கு பிடிக்காது. நேரமும், காசும் வீணாகும் என்பார். எப்பொழுதும் தாடிதான். வெற்றிலைப்பாக்கு பழக்கம் கூடக் கிடையாது. சோப்பு, பவுடர் தொடவேமாட்டார். குளிப்பது கூட வார்ம ஒருமுறைதான். தன் உடல் நலம் குறித்து அக்கறையே கொள்ளமாட்டார்.
கழகக் கூட்டங்கள்பற்றிய “வால்போஸ்ட்”களை விடுதலை அலுவலகத்திலேயே அச்சடிப்பார். வண்ணத்தில் போஸ்டர்கள் அடிக்க சம்மதிக்கமாட்டார்.
அலுவலகத்திற்கு வரும் பார்சல் கள்ளிப் பெட்டிகளைக் கொண்டே மேஜை, நாற்காலிகள் செய்யச் சொல்வார்.
அலுவலகத்திற்கு சுண்ணாம்பு அடிப்பதைக்கூட குறைந்த கூலியில் செய்து முடித்து விடுவார்.
எடைக்கு எடை பெரியாருக்குப் பரிசுகள் வழங்குவார்கள். அதையெல்லாம் அவர் கட்சி நிதியில் சேர்ந்து விடுவார். அவருக்கு அளிக்கப்படும் கறுப்புத் துணிகளைத் தொண்டர்களுக்கு கொடுத்து விடுவார்.
அலுவலகத்திற்கு வரும் தபால் உறைகளை குப்பைத் தொட்டியில் போடமாட்டார். அலுவலகப் பையன்களைகொண்டு அவற்றை மீண்டும் பிரித்து ஒட்டி புதிய உரை தயார் செய்து விடுவார்.
இப்படி எல்லா வகையிலும் மிகவும் சிக்கனத்தை கடைப்பிடித்தவர் பெரியார். அதனால்தான் இன்று திராவிடர் கழகம் விழுதுகள் ஓடி மிகப் பெரிய ஆலமரமாக ஓங்கி வளர்ந்து நிற்கிறது.
பல கல்லூரிகள், பள்ளிக்கூடங்கள்… ஆசிரியர் பயிற்சி நிறுவனங்கள்…. என கல்விப் பணியில் கழகம் கடமை ஆற்ற முடிகிறது.
பின்தங்கிய மாணவர்களின் அறிவுக் கண்களை திறக்க பெரியாரின் சிக்கனமே உறுதுணையாயிற்று என்பதை நாம் உணரலாம்.
பெரியார் மிகுந்த கோபக்காரர். வாய்மையும், தூய்மையும் நமது இரு கண்கள் என போற்றினார். நேர்மையில்லாதவர்களைக் கண்டால் கடுமையாகக் கோபிப்பார். ஆனால், அதே சமயம் அடுத்தவர்களின் சுயமரியாதையை மிகவும் மதிப்பார்.
பண்பாட்டின் சிகரமாகத் திகழ்ந்த பெரியார் தனது இறுதி மூச்சுவரை ஓயெவுன்றித் தொண்டாற்றினார்.
பெரியாரின் புரட்சிகரமான போராட்டங்கள் தொடர்ந்தன.
26-1-70 இல் தீண்டாமை ஒழிப்புப் போராட்டம்; 22-1-71இல் மூடநம்பிக்கை ஒழிப்பு மாநாடு; 30-9-73இல் கறுப்புச் சட்டை மாநாடு; என தொடர்ந்து மக்கள் விழிப்புணர்வு போராட்டங்களைப் பெரியார் நடத்தினார்.
18-11-72 முதல் 28-11-1973 வரை நாடு முழுவதும் சுற்றுப் பயணம் செய்தார். சாதி ஒழிப்புப் பிரசாரத்தில் தீவிரமாக ஈடுபட்டார். இதற்கா மதுரையில் மாபெரும் மாநாட்டைக் கூட்டினார். பெரியாரின் உடல்நிலையும் மோசமாகி வந்தது. ஆனால், பெரியார் அவர்கள் தனது நோய்பற்றியோ உடல் பலவீனம் ஆவது குறித்தோ கடுகளவும் அஞ்சவில்லை.
சென்னையில் 19-12-1973 இல் தியாகராஜா நகரில் ஒரு பொதுக்கூட்டத்திற்கு ஏற்பாடு செய்யப்பட்டிருந்தது. அதில் பெரியார் நீண்ட நேரம் சொற்பொழிவாற்றினார். அடுத்த நாள் பெரியாரின் உடல் நலம் மிகவும் நலிவடைந்தது. உடனடியாக வேலூர் கிறித்தவ மருத்துவமனையில் சேர்க்கப்பட்டார். அங்கு அவருக்குத் தீவிர சிகிச்சை அளிக்கப்பட்டது. சிகிச்சை பலன் தரவில்லை.
தந்தை பெரியார் 24-12-1973 காலை ஏழரை மணி அளவில் மறைந்தார். மானிட சமுதாயம் சமத்துவமாக வாழ-தன்னையே அர்ப்பணித்த அந்தப் பகுத்தறிவு பகலவன் மறைந்தது.
பகலவனுக்கு மறைவு உண்டா?
“சிவந்த மேனி, தடித்த உடல், பெருந்த தொந்தி, நல்ல உயரம், வெளுத்த தலைமயிர், நரைத்த மீசை, நடுத்தரமான தாடி, திரண்டு நீண்ட மூக்கு, அகன்ற நெற்றி, உயர்ந்த மயிர் அடர்ந்த புருவங்கள், ஆழமான கண்கள், மெதுவான உதடுகள், செயற்கைப் பற்கள், ஒரு சாதாரண மூக்குக் கண்ணாடி.
இடுப்பில் எப்போதும் ஒரு நான்கு முழத்துணி. காலில் செருப்பு. முக்கால்கை வெள்ளச்சட்டை. சட்டைக்கு ‘மேல் ஐந்து முழப் போர்வை. காப்பி நிறக்கலர். கையில் எப்போதும் மொத்தமான தடி.
இவர்தான் பெரியார். தமிழரின் தலைவர் என்று பெரியாரை நம் மனக்கண்முன் படம் பிடித்துக்காட்டுவார் சாமி சிதம்பரனார்.
“வயதில் அறிவில் முதியோர் - நாட்டின்
வாய்மைப் போருக்கென்றும் இளையார்!
உயர் எண்ணங்கள் மலரும் சோலை!”
என்று பாடுவார் புரட்சிக்கவிஞர் பாரதிதாசன்.
தந்தை பெரியார் -
பகுத்தறிவுப் பெட்டகம்
தந்தை பெரியார் -
மூடநம்பிக்கைகளை வேரோடு களைந்த சமூகச் சிந்தனையாளர்.
பெரியாரின் தத்துவங்களைப் பின்பற்றினால், சிறியார் எல்லாம் பெரியார் ஆவார்....
தொகுப்பு உதவி: தந்தை பெரியார் இணையத்தளம்
Saturday, December 19, 2009
தினமணி வைத்தியநாதய்யர் என்ற -‘சோ’ தயாரிப்புப் பானம்
திருவாளர் வைத்தியநாதய்யர் என்ற _ -‘சோ’ தயாரிப்புப் பானம் _ - ஆர்.எஸ்.எஸ். பேர் வழி “தினமணி”யின் ஆசிரியராக வந்த நிலையில், பார்ப்-பனியப் பாம்பு ஆயிரந்தலைகளைக் கடன் வாங்கித் தமிழர்களைக் கொத்தித் தீர்க்கிறது!
27.11.2009 நாளிட்ட “தினமணி”யின் வெள்ளி மணி தமிழர்களைக் கொச்-சைப்படுத்தும் வெறிமணியாக ஒலிக்-கிறது.
“அருமறையின் உட்பொருளே அண்ணாமலை’’ என்ற கட்டுரை ஒரு முழுப்பக்கத்திற்கு வெளியிடப்பட்-டுள்ளது.
தமிழர்களின் சமய வழிபாடு மற்றும் தமிழகத்திருமுறைகள் மூலம் வழிபாடு நடத்தும் தமிழர்களுக்கு அக்கட்டுரை பல நாம கரணங்களைச் சூட்டியி-ருக்கிறது:
நவீன பண்டிதர்
துன்மார்க்கர்
கீழோர்
பொறாமைக்காரர்
குரு துரோகி
மரண தண்டனைபெறுவர்
நரகம் போவார்கள்
கோபமும், சாபமும் கொந்தளிக்கிறது. மரத்துப் போன தோலை உடைய தமிழர்களுக்கும்கூட கொஞ்சம் சொரணையை ஊட்டும் தார்க்குச்சிகள் அவை.
பக்திப் போதை ஏறிக் கிடப்பவர்கள்-தானே _ இந்தச் சூத்திரஆசாமிகள் _ எப்படி எழுதினால் என்ன? ஏறி மிதித்தால் என்ன ‘ரோஷம்’ பொத்துக் கொண்டா கிளம்பப் போகிறது என்கிற பொல்லா நினைப்பு இந்தப் புரோகிதக் கூட்டத்துக்கு!
அதனால்தான் தமிழ்நாட்டில் இருந்து கொண்டு, தமிழால் பிழைத்துக் கொண்டே தமிழ்மீது சாணி வாரி இறைக்கிறார்கள்.
வேதத்தின் இருகண்கள் சைவம், வைணவம் என்று நிலை நிறுத்த வருகின்றனர். எல்லாவற்றிற்கும் மூலம் வேதம் என்பதுதான் இவர்கள் நிரூபிக்க முயலும் விவகாரம்.
சிவன்தான் எல்லோருக்கும் மூலக்-கடவுள் _ அந்த வேதக்கடவுள்தான் திருமுறைகள் கூறும் சிவனும் என்று சாதிப்பது இந்தக் கட்டுரையின் நோக்கம். தமிழ்க் கடல் மறைமலை அடி-களார் போன்றவர்கள் கால்களால் இடறித் தள்ளிய குப்பையைக் கும்பத்-தில் வைத்துகும்பிடச் சொல்லுகிறது இந்தக் குடுமிகள் கூட்டம்.
தாருகாவனத்து ரிஷிப் பத்தினிப் பெண்களின் கற்பைச் சூறையாடினான் சிவன் என்று ஆரியம் கூறும் அந்த வேதியச் சரக்கை, வேதத்தின்மூலத்தை சைவம் ஏற்றுக் கொள்கிறதா?
“நம்முடைய சநாதன தருமத்துக்கு வேதங்களே அடிப்படை. இன்று நவீனப் பண்டிதர்களாகத் தங்களைக் கருதிக் கொள்ளும் சிலர், ‘மறைகளே தேவை யில்லை’ என்று கூறிக் கொண்டு, ஆனால் வேதத்தில் விதிக்கப்பட்டுள்ள சில கிரியை களை சைவத் திருமுறைகளின் மூலம் ஆற்றி, அதன் மூலம் வாழ்ந்து வருகின்றனர். இது சைவ சமயக் குரவர்கள் நால்வரும், ஏனைய சைவப் பெரியோர்களும் காட்டி யருளாததால் துன்மார்க்கம்’’ என்று இவ்வளவு பச்சையாகச் சாடுகின்றது அந்தக் கட்டுரை.
சைவ சமயக் குரவர்களும் சேர்த்துத்-தான் சாடப்பட்டுள்ளனர்.
நமது தமிழன்பர்கள், சைவப் பெருமக்கள், சைவப் பக்தர்கள், நமது ஆதீன கர்த்தர்கள் “சிவசிவ’’ என்று கூறி, தீயவற்றைக் கேட்கக் கூடாது என்று கண்களை மூடிக் கொள்ளப் போகி-றார்களா என்று தெரியவில்லை.
மூலம் என்று இவர்கள் சொல்லுகிற வேதங்களின் யோக்கியதை என்ன? தந்தை பெரியாரும் திராவிடர் இயக்-கமும் அவற்றை நார் நாராகக் கிழித்து எறிந்திருக்கின்றனவே!
சோமபானம் குடித்து கும்மாளம் போடும் தேவர்கள், தேவாதி தேவனான இந்திரன் -_ இவர்களின் யோக்கியதை-களை வேதங்கள் நிர்வாணமாகக் காட்டவில்லையா?
“அக்னியே! ஒரு தேரிலோ அல்லது பல தேர்களிலோ ஏறி எங்கள் முன்னே வரவும், உன் குதிரைகள் மிக்க ஆற்றல் உள்ளவை. வேள்வியில் சமைத்த சமையல் உணவுக்காக முப்பத்து முக்கோடி தேவர்களுடனும், அவர் களுடைய மனைவியர்களுடனும் நேரில் வரவும். சோமபானத்தால் முப்பத்து முக்கோடி தேவர்களையும், அவர்களின் மனைவி களையும் போதை ஏற்றவும்’’_ (ரிக் வேதம்: 2515)
இந்திரனே, குதிரைகளின் தலைவனே!, இதைக் குடி, அன்றும் சரி, இன்றும் சரி, சோமக்குடிக்கு முதன்மையான ஆதர வாளன்தானே! உனது உணவே சோம ரசந்தானே’’-_ (ரிக் வேதம்: 4737)
வேதத்தின் யோக்கியதைக்கு வேறு என்ன எடுத்துக்காட்டு தேவை?
எப்படி பசுக்கள் தமக்கு வேண்டிய நேரத்தில் தகுந்த மாதிரியாக உயிர்ப் பிராணிகளை சந்தோஷப்படுத்துகிறதோ, அப்படியே நல்ல ஸ்திரீகள் ஒவ்வொரு நேரத்திலும் தங்கள் கணவன்மார்களையும், மற்ற ஆண்களையும் சந்தோஷப்படுத்து வார்களாக! _ (யஜுர்வேதம்: 17 _ -3)
ஆடு, மாடு போல உறவுகளைப் பற்றிக்கூட கவலைப்படாமல், கலவி விஷயத்தில் பெண்கள் நடந்து கொள்ள வேண்டுமாம். தங்கள் கணவன்களை மாத்திரம் அல்ல; எந்த ஆண்களையும் சந்தோஷப்படுத்த வேண்டுமாம். அப்படி சந்தோஷப்பமித்துகிற பெண்கள்தாம் நல்ல பெண்களாம் (ஸ்திரீகள்)
இந்த யோக்கியதையில் உள்ள வேதத்தை அடேயப்பா, ‘தினமணி’ எப்படி எல்லாம் உச்சிமோந்து சப்புக் கொட்டுகிறது.
ஆரிய மொழி தமிழகக் கோயில்-களில் குடி புகுந்தது எப்போது? ராஜராஜசோழன் காலத்தில்தானே! அது பத்து நூற்றாண்டுகளுக்கு முன்புதானே! அதற்குமுன் தமிழ்நாட்-டில் கோயில்கள் இல்லையா? வழிபாடு கிடையாதா? அந்த வழிபாடு தமிழில்-தானே நடந்தது? வேதம் வந்துதான் கிழித்தது என்பதெல்லாம் யார் காதில் பூ சுற்ற?
தமிழ்மொழி என்றாலே பார்ப்-பனர்களுக்கு ஒரு “இனம் தெரியாத’’ வெறுப்பு. ‘‘தமிழை நீசப் பாஷை’’ என்று சொன்னவர்தானே சங்கராச்சாரியார் _ பூஜை வேலைகளில் இப்பொழுதுகூட அவர்கள் தமிழில் பேசுவது கிடையாதே!
“சது மறை ஆரியம் வருமுன்
சகம் முழுதும்
நின தாயின்,
முதுமொழி நீ அநாதி என
மொழிவதும் ஓர் வியப்பாமோ!’’
என்று தமிழைப் பற்றிக் கூறுகிறார் மனோன்மணீயம் சுந்தரனார்.
அவரையும் “தினமணி”யின் வெள்ளி-மணி துன்மார்க்கர் பட்டியலில் சேர்த்து விட்டதே!
வெள்ளிமணி கட்டுரையில் சிவனைத் தூக்கி வைத்துக் கூத்தாட வேண்டும் என்பதற்காக வைணவத்-தையும் வம்புக்கு இழுத்துள்ளது.
பஸ்ம ஜாபால உபநிடதத்தில் காசியின் பெருமையைக் கூறும் சிவபொருளாகிய விசுவநாதர், “இம் மாநகரில் கிழக்கில் கூப்பிய கரங்களோடு அல்லும் பகலும் பிரம்மா என்னைத் தியானிக்கின்றார். மேற்கில் இந்திரன் என்னை வழிபட்டுக் கொண் டிருக்கிறார்! தெற்கில் தலையின்மீது தனது கரங்களைக் கூப்பிய வண்ணம் திருமால் “என்னைத் தியானம் செய்து கொண்டிருக் கிறார்’’ என்று விளக்கியருளியுள்ளார் என்கிறது “தினமணி’’க் கட்டுரை.
இதன் மூலம் பிர்ம்மா, விஷ்ணு இவர்களுக்கு மேலாக உயர்ந்த பீடத்தில் உள்ள கடவுள் சிவபெருமானே என்பதுதான் “தினமணி’யின் கருத்து
ஒரு 17ஆண்டு 8 மாதங்களுக்கு முன் பயணம் செய்வோம். ‘கல்கி’ இதழை (11.4.1982) கொஞ்சம் புரட்டுவோம்.
அகோபில மடத்து ஜீயரின் (இவர்தான் வைஷ்ணவர்களுக்கான மடாதிபதி _ஸ்மார்த்தர்களுக்கு சங்கராச்சாரியார்போல) பேட்டி ஒன்று அதில் வெளியாகியிருக்கிறது.
“நான்சிவன் கோயில்களுக்கு உதவி செய்ய மாட்டேன். ஏன்னு கேட்டா.. ஸ்ரீமத் நாராயணன் தான் (திருமால் என்னும் விஷ்ணுதான்) எல்லா தெய்வங்களுக்கும் மேற்பட்ட தெய்வம்னு என்னோட சித்தாந்தம். பிரம்மாவை நாராயணன் (விஷ்ணு) தன் நாபியிலிருந்து (தொப்பூழ்) படைத்தான். அந்தப் பிரம்மா சங்கரனைப் (சிவனை) படைத்தான். என்ற கதை இருக்கு. அதுபடி பார்த்தா சங்கரனுக்கு (சிவனுக்கு) நாரா யணன் பாட்டன் ஆகிறார். பிரம்மா பிள்ளைஆகணும். அவங்களும் தெய்வம் தான். தபஸ்பண்ணி தெய்வத்தன்மைக்கு உயர்ந்தவர்கள். ஆனால் நாராயணன் எப்போதும் உள்ளவர். பாக்கிப் பேருக்கு பலன் கொடுக்கிறவர். அவரை வழிபடற நாங்கள் வேறு தெய்வத்தை வழிபட மாட்டோம். நாராயணனைத் தெய்வமாகக் கொண்டு வழிபட்டு மோட்சத்துக்கு போக வழி செய்து கொண்டவர்கள், நான்தான் தெய்வம் என்று சொல்லிக் கொள்கிற வேறு தெய்வத்தை வணங்கக் கூடாது. அப்படி எங்களுக்குச் சட்டம் இருக்கு. ஏன்னா அங்கே போனா புத்தி கெட்டுப் போகும். அதனாலே சிவன் கோயில் திருப்பணிக்கு பணம் இருந்தாலும் தர மாட்டோம்’’ என்று ஜீயர் வெட்டு ஒன்று துண்டு ரெண்டாக வெட்டித் தள்ளிவிட்டார்.
“தினமணி’’ வெள்ளிமணி கட்டுரை-யாளரைவிட அகோபிலமட ஜீயர் தகுதி குறைந்தவராக இருக்க முடியாது.
தலையின்மீது திருமாலாகிய விஷ்ணு கரங்களைக் கூப்பிய வண்ணம் சிவனைத் தியானித்துக் கொண்டு இருப்பதாக தினமணி கூறுகிறது ஜீயரோ, சிவனா? அவன் பொடியன்; எங்கள் விஷ்ணுவுக்குப் பேரன்; அவனைக் கும்பிட்டால் புத்தி கெட்டுப் போகும் என்கிறார்.
‘தினமணி’யார் ‘கல்கி’யாருக்குப் பதில் சொல்லிவிட்டு எங்கள் தமிழர்மீது, தமிழில் வழிபாடு நடத்த வேண்டும் என்று கூறுகிற சைவ அன்பர்கள்மீது ஆக்ரோசமாகப் பாயட்டும்!
அதுசரி, தமிழர்கள் என்ற முறையில் நாத்திகர்களாகிய நாங்கள் தமிழர்கள்-மீது விழுந்து பிராண்டும் தினமணிக்குச் சூடு கொடுக்கிறோம்.
சைவ மெய்யன்பர்களே, தமிழ்க் கீர்த்திகளே, சைவ மடாதிபதிகளே! நீங்கள் என்ன செய்யப் போகிறீர்கள்?
விடுதலை ஞாயிறு மலர் 19.12.09
27.11.2009 நாளிட்ட “தினமணி”யின் வெள்ளி மணி தமிழர்களைக் கொச்-சைப்படுத்தும் வெறிமணியாக ஒலிக்-கிறது.
“அருமறையின் உட்பொருளே அண்ணாமலை’’ என்ற கட்டுரை ஒரு முழுப்பக்கத்திற்கு வெளியிடப்பட்-டுள்ளது.
தமிழர்களின் சமய வழிபாடு மற்றும் தமிழகத்திருமுறைகள் மூலம் வழிபாடு நடத்தும் தமிழர்களுக்கு அக்கட்டுரை பல நாம கரணங்களைச் சூட்டியி-ருக்கிறது:
நவீன பண்டிதர்
துன்மார்க்கர்
கீழோர்
பொறாமைக்காரர்
குரு துரோகி
மரண தண்டனைபெறுவர்
நரகம் போவார்கள்
கோபமும், சாபமும் கொந்தளிக்கிறது. மரத்துப் போன தோலை உடைய தமிழர்களுக்கும்கூட கொஞ்சம் சொரணையை ஊட்டும் தார்க்குச்சிகள் அவை.
பக்திப் போதை ஏறிக் கிடப்பவர்கள்-தானே _ இந்தச் சூத்திரஆசாமிகள் _ எப்படி எழுதினால் என்ன? ஏறி மிதித்தால் என்ன ‘ரோஷம்’ பொத்துக் கொண்டா கிளம்பப் போகிறது என்கிற பொல்லா நினைப்பு இந்தப் புரோகிதக் கூட்டத்துக்கு!
அதனால்தான் தமிழ்நாட்டில் இருந்து கொண்டு, தமிழால் பிழைத்துக் கொண்டே தமிழ்மீது சாணி வாரி இறைக்கிறார்கள்.
வேதத்தின் இருகண்கள் சைவம், வைணவம் என்று நிலை நிறுத்த வருகின்றனர். எல்லாவற்றிற்கும் மூலம் வேதம் என்பதுதான் இவர்கள் நிரூபிக்க முயலும் விவகாரம்.
சிவன்தான் எல்லோருக்கும் மூலக்-கடவுள் _ அந்த வேதக்கடவுள்தான் திருமுறைகள் கூறும் சிவனும் என்று சாதிப்பது இந்தக் கட்டுரையின் நோக்கம். தமிழ்க் கடல் மறைமலை அடி-களார் போன்றவர்கள் கால்களால் இடறித் தள்ளிய குப்பையைக் கும்பத்-தில் வைத்துகும்பிடச் சொல்லுகிறது இந்தக் குடுமிகள் கூட்டம்.
தாருகாவனத்து ரிஷிப் பத்தினிப் பெண்களின் கற்பைச் சூறையாடினான் சிவன் என்று ஆரியம் கூறும் அந்த வேதியச் சரக்கை, வேதத்தின்மூலத்தை சைவம் ஏற்றுக் கொள்கிறதா?
“நம்முடைய சநாதன தருமத்துக்கு வேதங்களே அடிப்படை. இன்று நவீனப் பண்டிதர்களாகத் தங்களைக் கருதிக் கொள்ளும் சிலர், ‘மறைகளே தேவை யில்லை’ என்று கூறிக் கொண்டு, ஆனால் வேதத்தில் விதிக்கப்பட்டுள்ள சில கிரியை களை சைவத் திருமுறைகளின் மூலம் ஆற்றி, அதன் மூலம் வாழ்ந்து வருகின்றனர். இது சைவ சமயக் குரவர்கள் நால்வரும், ஏனைய சைவப் பெரியோர்களும் காட்டி யருளாததால் துன்மார்க்கம்’’ என்று இவ்வளவு பச்சையாகச் சாடுகின்றது அந்தக் கட்டுரை.
சைவ சமயக் குரவர்களும் சேர்த்துத்-தான் சாடப்பட்டுள்ளனர்.
நமது தமிழன்பர்கள், சைவப் பெருமக்கள், சைவப் பக்தர்கள், நமது ஆதீன கர்த்தர்கள் “சிவசிவ’’ என்று கூறி, தீயவற்றைக் கேட்கக் கூடாது என்று கண்களை மூடிக் கொள்ளப் போகி-றார்களா என்று தெரியவில்லை.
மூலம் என்று இவர்கள் சொல்லுகிற வேதங்களின் யோக்கியதை என்ன? தந்தை பெரியாரும் திராவிடர் இயக்-கமும் அவற்றை நார் நாராகக் கிழித்து எறிந்திருக்கின்றனவே!
சோமபானம் குடித்து கும்மாளம் போடும் தேவர்கள், தேவாதி தேவனான இந்திரன் -_ இவர்களின் யோக்கியதை-களை வேதங்கள் நிர்வாணமாகக் காட்டவில்லையா?
“அக்னியே! ஒரு தேரிலோ அல்லது பல தேர்களிலோ ஏறி எங்கள் முன்னே வரவும், உன் குதிரைகள் மிக்க ஆற்றல் உள்ளவை. வேள்வியில் சமைத்த சமையல் உணவுக்காக முப்பத்து முக்கோடி தேவர்களுடனும், அவர் களுடைய மனைவியர்களுடனும் நேரில் வரவும். சோமபானத்தால் முப்பத்து முக்கோடி தேவர்களையும், அவர்களின் மனைவி களையும் போதை ஏற்றவும்’’_ (ரிக் வேதம்: 2515)
இந்திரனே, குதிரைகளின் தலைவனே!, இதைக் குடி, அன்றும் சரி, இன்றும் சரி, சோமக்குடிக்கு முதன்மையான ஆதர வாளன்தானே! உனது உணவே சோம ரசந்தானே’’-_ (ரிக் வேதம்: 4737)
வேதத்தின் யோக்கியதைக்கு வேறு என்ன எடுத்துக்காட்டு தேவை?
எப்படி பசுக்கள் தமக்கு வேண்டிய நேரத்தில் தகுந்த மாதிரியாக உயிர்ப் பிராணிகளை சந்தோஷப்படுத்துகிறதோ, அப்படியே நல்ல ஸ்திரீகள் ஒவ்வொரு நேரத்திலும் தங்கள் கணவன்மார்களையும், மற்ற ஆண்களையும் சந்தோஷப்படுத்து வார்களாக! _ (யஜுர்வேதம்: 17 _ -3)
ஆடு, மாடு போல உறவுகளைப் பற்றிக்கூட கவலைப்படாமல், கலவி விஷயத்தில் பெண்கள் நடந்து கொள்ள வேண்டுமாம். தங்கள் கணவன்களை மாத்திரம் அல்ல; எந்த ஆண்களையும் சந்தோஷப்படுத்த வேண்டுமாம். அப்படி சந்தோஷப்பமித்துகிற பெண்கள்தாம் நல்ல பெண்களாம் (ஸ்திரீகள்)
இந்த யோக்கியதையில் உள்ள வேதத்தை அடேயப்பா, ‘தினமணி’ எப்படி எல்லாம் உச்சிமோந்து சப்புக் கொட்டுகிறது.
ஆரிய மொழி தமிழகக் கோயில்-களில் குடி புகுந்தது எப்போது? ராஜராஜசோழன் காலத்தில்தானே! அது பத்து நூற்றாண்டுகளுக்கு முன்புதானே! அதற்குமுன் தமிழ்நாட்-டில் கோயில்கள் இல்லையா? வழிபாடு கிடையாதா? அந்த வழிபாடு தமிழில்-தானே நடந்தது? வேதம் வந்துதான் கிழித்தது என்பதெல்லாம் யார் காதில் பூ சுற்ற?
தமிழ்மொழி என்றாலே பார்ப்-பனர்களுக்கு ஒரு “இனம் தெரியாத’’ வெறுப்பு. ‘‘தமிழை நீசப் பாஷை’’ என்று சொன்னவர்தானே சங்கராச்சாரியார் _ பூஜை வேலைகளில் இப்பொழுதுகூட அவர்கள் தமிழில் பேசுவது கிடையாதே!
“சது மறை ஆரியம் வருமுன்
சகம் முழுதும்
நின தாயின்,
முதுமொழி நீ அநாதி என
மொழிவதும் ஓர் வியப்பாமோ!’’
என்று தமிழைப் பற்றிக் கூறுகிறார் மனோன்மணீயம் சுந்தரனார்.
அவரையும் “தினமணி”யின் வெள்ளி-மணி துன்மார்க்கர் பட்டியலில் சேர்த்து விட்டதே!
வெள்ளிமணி கட்டுரையில் சிவனைத் தூக்கி வைத்துக் கூத்தாட வேண்டும் என்பதற்காக வைணவத்-தையும் வம்புக்கு இழுத்துள்ளது.
பஸ்ம ஜாபால உபநிடதத்தில் காசியின் பெருமையைக் கூறும் சிவபொருளாகிய விசுவநாதர், “இம் மாநகரில் கிழக்கில் கூப்பிய கரங்களோடு அல்லும் பகலும் பிரம்மா என்னைத் தியானிக்கின்றார். மேற்கில் இந்திரன் என்னை வழிபட்டுக் கொண் டிருக்கிறார்! தெற்கில் தலையின்மீது தனது கரங்களைக் கூப்பிய வண்ணம் திருமால் “என்னைத் தியானம் செய்து கொண்டிருக் கிறார்’’ என்று விளக்கியருளியுள்ளார் என்கிறது “தினமணி’’க் கட்டுரை.
இதன் மூலம் பிர்ம்மா, விஷ்ணு இவர்களுக்கு மேலாக உயர்ந்த பீடத்தில் உள்ள கடவுள் சிவபெருமானே என்பதுதான் “தினமணி’யின் கருத்து
ஒரு 17ஆண்டு 8 மாதங்களுக்கு முன் பயணம் செய்வோம். ‘கல்கி’ இதழை (11.4.1982) கொஞ்சம் புரட்டுவோம்.
அகோபில மடத்து ஜீயரின் (இவர்தான் வைஷ்ணவர்களுக்கான மடாதிபதி _ஸ்மார்த்தர்களுக்கு சங்கராச்சாரியார்போல) பேட்டி ஒன்று அதில் வெளியாகியிருக்கிறது.
“நான்சிவன் கோயில்களுக்கு உதவி செய்ய மாட்டேன். ஏன்னு கேட்டா.. ஸ்ரீமத் நாராயணன் தான் (திருமால் என்னும் விஷ்ணுதான்) எல்லா தெய்வங்களுக்கும் மேற்பட்ட தெய்வம்னு என்னோட சித்தாந்தம். பிரம்மாவை நாராயணன் (விஷ்ணு) தன் நாபியிலிருந்து (தொப்பூழ்) படைத்தான். அந்தப் பிரம்மா சங்கரனைப் (சிவனை) படைத்தான். என்ற கதை இருக்கு. அதுபடி பார்த்தா சங்கரனுக்கு (சிவனுக்கு) நாரா யணன் பாட்டன் ஆகிறார். பிரம்மா பிள்ளைஆகணும். அவங்களும் தெய்வம் தான். தபஸ்பண்ணி தெய்வத்தன்மைக்கு உயர்ந்தவர்கள். ஆனால் நாராயணன் எப்போதும் உள்ளவர். பாக்கிப் பேருக்கு பலன் கொடுக்கிறவர். அவரை வழிபடற நாங்கள் வேறு தெய்வத்தை வழிபட மாட்டோம். நாராயணனைத் தெய்வமாகக் கொண்டு வழிபட்டு மோட்சத்துக்கு போக வழி செய்து கொண்டவர்கள், நான்தான் தெய்வம் என்று சொல்லிக் கொள்கிற வேறு தெய்வத்தை வணங்கக் கூடாது. அப்படி எங்களுக்குச் சட்டம் இருக்கு. ஏன்னா அங்கே போனா புத்தி கெட்டுப் போகும். அதனாலே சிவன் கோயில் திருப்பணிக்கு பணம் இருந்தாலும் தர மாட்டோம்’’ என்று ஜீயர் வெட்டு ஒன்று துண்டு ரெண்டாக வெட்டித் தள்ளிவிட்டார்.
“தினமணி’’ வெள்ளிமணி கட்டுரை-யாளரைவிட அகோபிலமட ஜீயர் தகுதி குறைந்தவராக இருக்க முடியாது.
தலையின்மீது திருமாலாகிய விஷ்ணு கரங்களைக் கூப்பிய வண்ணம் சிவனைத் தியானித்துக் கொண்டு இருப்பதாக தினமணி கூறுகிறது ஜீயரோ, சிவனா? அவன் பொடியன்; எங்கள் விஷ்ணுவுக்குப் பேரன்; அவனைக் கும்பிட்டால் புத்தி கெட்டுப் போகும் என்கிறார்.
‘தினமணி’யார் ‘கல்கி’யாருக்குப் பதில் சொல்லிவிட்டு எங்கள் தமிழர்மீது, தமிழில் வழிபாடு நடத்த வேண்டும் என்று கூறுகிற சைவ அன்பர்கள்மீது ஆக்ரோசமாகப் பாயட்டும்!
அதுசரி, தமிழர்கள் என்ற முறையில் நாத்திகர்களாகிய நாங்கள் தமிழர்கள்-மீது விழுந்து பிராண்டும் தினமணிக்குச் சூடு கொடுக்கிறோம்.
சைவ மெய்யன்பர்களே, தமிழ்க் கீர்த்திகளே, சைவ மடாதிபதிகளே! நீங்கள் என்ன செய்யப் போகிறீர்கள்?
விடுதலை ஞாயிறு மலர் 19.12.09
Friday, December 18, 2009
ஜோதிடப் பட்டயமாம்! பா.ஜ.க ஆறாண்டு காலம் ஆண்டதன் விளை-வாகப்....
பாரதீய ஜனதா கட்சி ஆறாண்டு காலம் ஆண்டதன் விளை-வாகப் பலவித மூடத்தனங்கள் வளர்க்கப்பட்டன. ஜோசியம் ஒரு அறிவியல் எனக் கல்லூரிகளில் பாடமாக வைக்கப்பட்டது. அது எப்படி அறிவியல் ஆகும் என்கிற கேள்வி நாட்டின் பலதரப்பு-களாலும் கேட்கப்பட்டதால், மந்திரி முரளி மனோகர் ஜோஷி அதனை ஒரு கலை என்ற அளவில் கற்றுக் கொடுக்கப்போகிறேன் என்று அறிவித்தார். இதனைப் பாடமாக வைத்தால் 5 கோடி ரூபாய் நிதி அளிக்கப்படும் என்றெல்லாம் கூட ஆசை காட்டினார். மய்ய அரசின் புதுவைப் பல்கலைக் கழகத்தில் அது பாடமாக உள்ளது.
மதுரையில் ஒரு பல்கலைக் கழகத்தில் அது பட்டயப் படிப்பாகக் கற்றுத் தரப்படுகிறது. இந்த ஆண்டு முதல் அண்ணாமலைப் பல்கலைக் கழகத்தில் பட்டயப்படிப்பு சொல்லித் தரப் போகிறார்களாம். விளம்பரப்படுத்தியிருக்கிறார்கள்
பார் கெடுக்கும் எண்ணமுடன் பார்ப்பனர்.
அறிவற்ற ஜோதிடத்தைப் போற்றி
வேரில் வெந்நீர் வார்த்தனர், அய்யா.
செறிவுற்ற கருத்தால் அதை ஒழித்தார்.
பார் இன்றைய நிலை பாடமாம் அது.
பட்டமாம் பட்டயமாம் ஜோதிடத்தில்!
என்று நொந்து கொள்வதைத் தவிர வேறு வழியே இல்லையா?
ஜோசியனுக்கு ஜெயில்
1930_க்கு முன் நம் நாட்டில் நடந்த உண்மைச் சம்பவம் இது. நூற்றுக் கணக்கான சமஸ்தானங்களில், கபுர்தலா சமஸ்தானமும் ஒன்று. இதன் மன்னர் ஜகத்சிங். இவரின் மகன் இளவரசர் பரம்ஜித்-சிங். அவரின் மனைவி ஜப்பால் சமஸ்தான இளவரசி பிருந்தா. இவர்களுக்கு மூன்றும் பெண் பிள்ளைகள். தனக்குப் பிறகு தன் மகன், அவருக்குப் பிறகு ஆள்வதற்கு ஆண் வாரிசு இல்லையே என்கிற குறை மகாராஜாவுக்கு இருந்தது.
அரண்மனை ஆஸ்தான ஜோசியர் சிறீராம் பண்டிதர் மாமன்-னரிடம் அடித்துச் சொன்னார் - இளவரசரின் நான்காம் குழந்தை மகன் என்று! மாமன்னர் மகிழ்ந்தார். அவரின் மகனுக்கு நான்காம் குழந்தையை உருவாக்கும் முயற்சிகளில் ஈடுபட்டார். குழந்தை பிறக்கும் நாள் நெருங்கியது. அரச குடும்பத்தினரைத் தவிர்த்து, அரசாங்க அதிகாரிகள் மத்தியிலும் பெருத்த எதிர்பார்ப்பு, பிறக்கப்-போவது நாட்டின் எதிர்கால மன்னராயிற்றே!
குழந்தை பிறந்தவுடன் அரச மரியாதை அளித்து வரவேற்றிட வேண்டும் என்று தளபதி பக்சி பூரன் சிங் பகதூருக்குக் கட்டளை. அரண்மனை, ஊர் முழுவதும் வண்ண விளக்கு அலங்காரங்கள். பட்டாசு வகைகளை கல்கத்தா நகரத்திலிருந்து வரவழைத்துத் தயாராக வைத்திருந்தனர். 101 குண்டுகள் முழக்கத்துடன் குழந்தை பிறந்ததை நாட்டு மக்களுக்கு அறிவித்திட அனைத்தும் தயார். எல்லா வகைச் செலவுகளுக்காகவும் 20 லட்சம் ரூபாய் ஒதுக்கப் பட்டது அந்தக் காலத்திலேயே!
1926 ஆம் ஆண்டு ஜூலை 17 ஆம் தேதி, விடியற்காலை 3.30 மணிக்கு பிருந்தாவுக்குப் பெண் குழந்தை பிறந்தது. லேடி டாக்டர் பெனாரா குழந்தை பிறந்த சேதியைக் கண்களில் நீர் வழிய அறிவித்தார். எதிர்கால மன்னர் பிறக்கவில்லையே என்கிற வருத்தம் வெள்ளைக்கார டாக்டர் அம்மணிக்கும் இருந்தது.
ஆஸ்தான ஜோசியர் சிறீராம் பண்டிதர் எவ்வித விசாரணையும் இல்லாமல் 9 ஆண்டு காலச் சிறைத் தண்டனை விதிக்கப்பட்டு உள்ளே தள்ளப்பட்டார். திவான் ஜர்மனிதாஸ் என்பார் எழுதிய மகாராஜா என்ற நூலில் எழுதப்பட்டிருக்கும் செய்தி இது! இதுதான் ஜோசியத்தின் யோக்தை! சிறீராம் பண்டிதரை சிறைக்குள் தள்ளிய கபுர்தலா மகாராஜாவைப் போல, இன்றைய அரசுகள் இருந்தால் இத்தகைய மோசடிகள்நடக்குமா?
- சு.அறிவுகரசு கட்டுரை விடுதலையில் (18.12.09) எழுதியது
மதுரையில் ஒரு பல்கலைக் கழகத்தில் அது பட்டயப் படிப்பாகக் கற்றுத் தரப்படுகிறது. இந்த ஆண்டு முதல் அண்ணாமலைப் பல்கலைக் கழகத்தில் பட்டயப்படிப்பு சொல்லித் தரப் போகிறார்களாம். விளம்பரப்படுத்தியிருக்கிறார்கள்
பார் கெடுக்கும் எண்ணமுடன் பார்ப்பனர்.
அறிவற்ற ஜோதிடத்தைப் போற்றி
வேரில் வெந்நீர் வார்த்தனர், அய்யா.
செறிவுற்ற கருத்தால் அதை ஒழித்தார்.
பார் இன்றைய நிலை பாடமாம் அது.
பட்டமாம் பட்டயமாம் ஜோதிடத்தில்!
என்று நொந்து கொள்வதைத் தவிர வேறு வழியே இல்லையா?
ஜோசியனுக்கு ஜெயில்
1930_க்கு முன் நம் நாட்டில் நடந்த உண்மைச் சம்பவம் இது. நூற்றுக் கணக்கான சமஸ்தானங்களில், கபுர்தலா சமஸ்தானமும் ஒன்று. இதன் மன்னர் ஜகத்சிங். இவரின் மகன் இளவரசர் பரம்ஜித்-சிங். அவரின் மனைவி ஜப்பால் சமஸ்தான இளவரசி பிருந்தா. இவர்களுக்கு மூன்றும் பெண் பிள்ளைகள். தனக்குப் பிறகு தன் மகன், அவருக்குப் பிறகு ஆள்வதற்கு ஆண் வாரிசு இல்லையே என்கிற குறை மகாராஜாவுக்கு இருந்தது.
அரண்மனை ஆஸ்தான ஜோசியர் சிறீராம் பண்டிதர் மாமன்-னரிடம் அடித்துச் சொன்னார் - இளவரசரின் நான்காம் குழந்தை மகன் என்று! மாமன்னர் மகிழ்ந்தார். அவரின் மகனுக்கு நான்காம் குழந்தையை உருவாக்கும் முயற்சிகளில் ஈடுபட்டார். குழந்தை பிறக்கும் நாள் நெருங்கியது. அரச குடும்பத்தினரைத் தவிர்த்து, அரசாங்க அதிகாரிகள் மத்தியிலும் பெருத்த எதிர்பார்ப்பு, பிறக்கப்-போவது நாட்டின் எதிர்கால மன்னராயிற்றே!
குழந்தை பிறந்தவுடன் அரச மரியாதை அளித்து வரவேற்றிட வேண்டும் என்று தளபதி பக்சி பூரன் சிங் பகதூருக்குக் கட்டளை. அரண்மனை, ஊர் முழுவதும் வண்ண விளக்கு அலங்காரங்கள். பட்டாசு வகைகளை கல்கத்தா நகரத்திலிருந்து வரவழைத்துத் தயாராக வைத்திருந்தனர். 101 குண்டுகள் முழக்கத்துடன் குழந்தை பிறந்ததை நாட்டு மக்களுக்கு அறிவித்திட அனைத்தும் தயார். எல்லா வகைச் செலவுகளுக்காகவும் 20 லட்சம் ரூபாய் ஒதுக்கப் பட்டது அந்தக் காலத்திலேயே!
1926 ஆம் ஆண்டு ஜூலை 17 ஆம் தேதி, விடியற்காலை 3.30 மணிக்கு பிருந்தாவுக்குப் பெண் குழந்தை பிறந்தது. லேடி டாக்டர் பெனாரா குழந்தை பிறந்த சேதியைக் கண்களில் நீர் வழிய அறிவித்தார். எதிர்கால மன்னர் பிறக்கவில்லையே என்கிற வருத்தம் வெள்ளைக்கார டாக்டர் அம்மணிக்கும் இருந்தது.
ஆஸ்தான ஜோசியர் சிறீராம் பண்டிதர் எவ்வித விசாரணையும் இல்லாமல் 9 ஆண்டு காலச் சிறைத் தண்டனை விதிக்கப்பட்டு உள்ளே தள்ளப்பட்டார். திவான் ஜர்மனிதாஸ் என்பார் எழுதிய மகாராஜா என்ற நூலில் எழுதப்பட்டிருக்கும் செய்தி இது! இதுதான் ஜோசியத்தின் யோக்தை! சிறீராம் பண்டிதரை சிறைக்குள் தள்ளிய கபுர்தலா மகாராஜாவைப் போல, இன்றைய அரசுகள் இருந்தால் இத்தகைய மோசடிகள்நடக்குமா?
- சு.அறிவுகரசு கட்டுரை விடுதலையில் (18.12.09) எழுதியது
Sunday, December 06, 2009
திராவிடர் கழகமும்-வி.பி. சிங்கும்...ஒருவரலாற்றுப்பார்வை
இந்தியச் சமுதாயம் - பிற்படுத்தப்பட்ட, மிகவும் பிற்-படுத்தப்-பட்ட சமுதாயம் என்றென்றும் நினைவில் நிலைத்திருக்குமாறு கொள்ள வேண்டிய மறக்கக் கூடாத மகத்தான பெயர்; - மன்னர் குடும்பத்தில் பிறந்து மக்க-ளோடு, மக்களாக உழவர்களோடு உழவராக வாழ்ந்து உயர்ந்து, சமூக நீதிக்காக - இந்தியத் திருநாட்டின் உயர் பதவியாம் தலைமை அமைச்சர் பதவியைத் தூக்கி எறிந்துவிட்டு வெளியேறிய மாவீரர் வி.பி.சிங்.
அந்த மாவீரர் மறைந்து ஓராண்டு உருண்டோடி விட்டது. அவருக்கு- அவருடைய மறைவிற்கு - மறைந்த 26.10.2008 இல் தலைவர் கலைஞர், தமிழர் தலைவர் வீரமணி ஆகியோர் வீரவணக்கம் செலுத்தினர். அன்று மட்டுமில்லை. அவர் மறைந்த அடுத்த ஆண்டாம் இந்த ஆண்டிலும் வீர வணக்கம்- இனி எதிர்வரும் ஆண்டுகளிலும் வீர வணக்கம் செலுத்துவேன்.
எப்போதெல்லாம் சமூக அநீதி துடைக்கப் பெற்று சமூக நீதி எழுகிறதோ அப்போதெல்லாம் வீர வணக்கம். சமீபத்தில் நடைபெற்ற மருத்துவக் கல்லூரிச் சேர்க்கை-யில், 425 பேரில் 50 பேர் மட்டும் உயர் ஜாதியினர் என்று கேள்விப்படுகையில் நம் பிற்படுத்தப்பட்ட பெற்ற சமூகம் ஏற்றம் பெற்று வருகிறது என்று கேள்விப்-படுகையில், தந்தை பெரியாரை நினைக்கிறோம், பேரறிஞர் அண்ணாவை நினைக்கிறோம், தலைவர் கலைஞரை நினைக்கிறோம், தமிழர் தலைவர் வீரமணி அவர்களை நினைக்கிறோம்.
நம் நெஞ்ச நினைவுகள் எனும் தேரின் உருளைகள் அத்தோடு நின்று விடுவதில்லை. வி.பி.சிங் எனும் மாமனி-தரை_ வேலை வாய்ப்புகளில் பிற்படுத்தப்பட்டோருக்கு 27 விழுக்காடு வழங்கியவர்_- கல்வியிலும் அதைத் தொடர முடியாமல் - அப்பாவி மாணவர்களைத் தூண்டி விட்டு ஆரியம் தடைக் கற்கள் பாவியதை எண்ணு-கையில் வி.பி.சிங்கின் வீர உரைகளை எண்ணுகிறோம்.
கடந்த ஆண்டு வீர வணக்க நாளில் தமிழர் தலை-வர் குறிப்பிட்டதை இங்கே மீண்டும் நினைவலை அடித்துச் சென்றுவிடாமல் வி.பி. சிங்கின் இந்த வீரவணக்கத்தில் சுட்டிக் காட்டுவோம்.
ஆயிரம் முறை பிரதமர் பதவியை இழக்கத் தயார்
இந்தக் காலத்திலே ஒரு சாதாரண பஞ்சாயத்து போர்டு பதவியைக் கூடப் பிறர் இழக்கத் தயாராக இல்லை. ஆனால் வி.பி.சிங் அவர்கள் பிரதமராக இருந்த பொழுது இட ஒதுக்கீட்டுக்காக மண்டல் பரிந்துரையை அமல்படுத்துவேன் என்று அறிவித்ததற்காக ஒரு கொள்கைக்காகத் தம்முடைய பதவியை இழந்தவர் அவர். அது மட்டுமல்ல; அவர் சொன்னார், இந்த மண்டல் கமிசனுக்காக, சமூக நீதித் தத்துவத்திற்காக நான் ஒரு முறை அல்ல, ஆயிரம் முறை பதவியை இழக்கத் தயார் என்று அன்றைக்கு மாபெரும் அறிவிப்பைச் செய்து பதவியைத் துறந்த ஒரு கொள்கை வீரர் அவர்.
ஒரு நல்ல பொருளை வாங்கவேண்டுமா? அதற்கு ஒரு நல்ல விலை கொடுக்க வேண்டும். நான் நல்ல பொருளை வாங்குதற்காக நல்ல விலை கொடுத்-திருக்கிறேன் என்று துணிச்சலுடன் சொன்னார்.
டாக்டர் வி.பி. சிங்கிற்குத் திராவிடர் கழகம் பிடித்தது, தி.மு.கழகம் பிடித்தது, தலைவர் கலைஞர் அவர்களைப் பிடித்தது, தமிழர் தலைவர் வீரமணி அவர்களைப் பிடித்-தது. ஆனால் பிடிக்காத ஒருவராக விளங்கியவர் யார் தெரியுமா? சாட்சாத் ஜெயலலிதா அம்மையார்.
ஏன் துரோகக் கும்பலுக்குத் தலைமை வகித்து - சந்திரசேகர் அவர்களுடன் சேர்ந்து வி.பி.சிங் அரசுக்கு எதிராக வாக்களித்தாரே, அந்தத் துரோகம் - வி.பி.சிங்கிற்கு எதிரான துரோகம் என்பதால், அல்ல, மண்டல் கமிஷனுக்கு எதிரான துரோகம் என்பதால், - நல்லாட்சி புரிந்து பெண்களுக்குப் பரம்பரைச் சொத்தில் உரிமை பெறச் சட்டம் இயற்றிய நம் கலைஞர் அரசைக் கலைக்-கத் துரோகத் துணை போனதால்,- அம்மையார் வேம்-பாகக் கசந்தது அவருக்கு என்று கேள்வியுறுகையில் நாம் அவருக்கு வீர வணக்கம் தவறாமல் செலுத்தத்தான் வேண்டும்.
திராவிடர் கழகம் வி.பி.சிங் ஆற்றிய அரும் பணி-களை அகிலம் அறிந்திடச் செய்ய திராவிடர் கழகத்தின் சார்பிலே அவருக்கு மரியாதை செலுத்த வேண்டும் என்பதற்காக நம்முடைய முதல்வர், நம்முடைய தலைவர் கலைஞர் அவர்களை அழைத்து, வி.பி.சிங் என்று அவர் தமிழிலேயே கையெழுத்திட்ட படத்தினைத் திறந்து வைத்திடச் செய்தார் தமிழர் தலைவர் வீரமணி அவர்கள்.
வி.பி.சிங்கிற்கு வீரவணக்கம் என்று தந்தை பெரியாரைப் பார்க்காமலே தந்தை
பெரியாரின் கொள்கையைத் தம் கொள்கையாக ஏற்ற காரணத்தினால்.மண்டல் கமிஷன் பற்றி நாடாளுமன்றத்திலே வி.பி.சிங் பேசும்போது இட ஒதுக்கீட்டிற்காகப் பாடுபட்ட சமூக நீதித் தலைவர்களான தந்தை பெரியார் அவர்-களையும், அண்ணல் அம்பேத்கர் அவர்களையும், ராம்-மனோகர் லோகியா ஆகியோர்களுடைய பெருமை-களையும், அவர்களுடைய தொண்டுகளையும் பாராட்டிப் பதிவு செய்தார்கள். அப்படிப்பட்ட பெரும் புரட்சியாளர் என்பதால் அவருக்கு வீரவணக்கம்.
1980 இல் காங்கிரசுத் தலைமை அமைச்சரான இந்திரா காந்தியிடத்திலே அறிக்கை அளிக்கப்பட்டது என்றாலும் மண்டல் குழு பரிந்துரைகளை நடை-முறைப்படுத்தும் பணியிலே இறங்காமல் அதை ஓர் ஆண்டு, ஈராண்டு அல்ல பத்து ஆண்டுகள் கிடப்பிலே போட்டு வைத்தார்கள். 1990 ஆம் ஆண்டு வாக்கில் வி.பி.சிங் அவர்கள் மண்டல் குழுவின்பரிந்துரைகளை வெளியிட்டு ஆணை பிறப்பித்து இதை நாடு ஏற்றுக் கொள்ள வேண்டும் என்று கூறியபோது எத்தனை கிளர்ச்சிகள் தூண்டுதலால் நடைபெற்றன, எத்தனை பேர் அறியாமையில் தீக்குளித்தார்கள்_- கலைஞர் அவர்கள் கூறியது போல், தீக்குளிக்க வைக்கப்பட்டார்கள். இந்த கிளர்ச்சிகளின் விளைவாகப் பதவியைத் துச்சமாகக் கருதி தூக்கி எறிந்துவிட்டு வெளியேற்றப்பட்ட வி.பி.-சிங்கிற்குச் சிவப்புக் கம்பள வரவேற்புக் கொடுத்து அவரை வரவேற்று அன்றே வீரவணக்கம் செய்து-விட்டது தலைவர் கலைஞர் தலைமையில் அமைந்த திராவிடர் முன்னேற்றக் கழகம், திராவிட இயக்கம்.
தலைவர் கலைஞர் அவர்கள் சொன்னது போல் அவர் அதில் அடைந்த மகிழ்ச்சி இருக்கிறதே அது சாதாரணமானது அல்ல. அவர்கள் சென்னைக்கு விமானத்திலே வந்து இறங்கியபோதும் சரி, பிறகு தமிழ்நாடு முழுவதும் அவரோடு கழகத்தவர் இணைந்து தூத்துக்குடி வரையில், கன்னியாகுமரியில் நடைபெற்ற வரவேற்பு நிகழ்ச்சிகள் பாராட்டு நிகழ்ச்சிகள் தமிழகத்தின் மூலை முடுக்குகளிளெல்லாம் பட்டிதொட்டி பட்டணக்-கரையெல்லாம் நடத்தியபோது நெகிழ்ந்து போய்விட்டார்.
அதிகாலையில் மூன்று மணிக்குப் பொதுக் கூட்டம் _அதிலே பேசும்போது வி.பி.சிங் அவர்கள் சொன்-னார்கள். மண்டல் கமிஷன் ஆணை பிறப்பிக்கப்பட்டு அதனுடைய விளைவாக நான் பதவியை இழந்தபிறகு என்னோடு இருந்தவர்களை யெல்லாம் திரும்பிப் பார்க்கிறேன். யாரையும் காணவில்லை. ஆனால் என்னோடு இருந்தால் இப்படிப்பட்ட ஆபத்து வரும், ஆட்சிக்கு ஆபத்து வரும் என்று தெரிந்தும் என்னோடு இருப்பவர் கருணாநிதி ஒருவர்தான்.
அவர் சொன்னது போல் ஆபத்து வந்தது. ஆனால் அதைப் பற்றிக் கவலை கொள்ளாது மண்டல் கமிஷன்ஆணையைக் கலைஞர் ஆதரித்தார், கலைஞர் அரசு ஆதரித்தது - எங்களுக்குக் கோட்டையோ, கொலு-மண்டபமோ அல்ல - கோலோச்சுவது அல்ல பெரிது. கொள்கைதான் பெரிது என்று அண்ணா வழியிலே அண்ணாவின் அன்புத் தம்பியாம் கலைஞர் அறிவித்தார்.
அண்ணா அவர்கள் வாழ்வின் இறுதிக் கட்டத்தில் சொன்னார்கள் - அண்ணாதுரையின் ஆட்சிக்கு ஆபத்து என்று சொல்கிறார்கள். என்னுடைய அரசு நிறை-வேற்றியுள்ள சுயமரியதைத் திருமணம் செல்லும் எனும் சட்டம், தமிழகத்திற்குத் தமிழ்நாடு என்று பெயர், இந்தி ஆதிக்கத்தை நுழைய விடாது இருமொழிக் கொள்கை ஆகியவற்றை எந்தக் கொம்பனாலும் என்றும் மாற்ற முடியாது. அண்ணாதுரையின் ஆட்சி போனாலும் அண்ணாதுரை வாழ்வான். எவ்வளவு உறுதியான உயர்ந்த மொழிகள். இந்த மொழிகளின் சாயலைக் கலைஞரிடத்து மேலே கண்டோம். அதையேதான் வி.பி. சிங் அவர்களிடத்தும் கண்டோம்.
கவிஞன் வாக்குப் பொய்க்காது என்பார்கள். நம் தமிழினத் தலைவர் தமிழக முதல்வர் கவிஞர் ஆவார். அது போல் இந்தியத் தலைமை அமைச்சர் வி.பி.சிங்கும் கவிஞர்.அந்தக் கவிஞரை நம் கவிஞர் - முதல்வர், தம் கவிதை வரிகளால் அழகுற மாலை சூட்டி ஆராதிக்கிறார்.
தேடக்கிடைக்காத தெள்ளமுதாய்த்
தேமதுரக் கீத இசையாய்த்
தேன்பாகும் தினைமாவும் இணைந்ததொரு
தெவிட்டாத சுவை விருந்தாய்த்
திக்கற்ற மக்களுக்குத் திசை காட்டும் நிலவொளியாய்
வாய்த்திட்ட நற்பேறு
வாராது வந்த மாமணி வி.பி.சிங்
வகுப்புவாரி விகிதாச்சாரம் - பிற்படுத்தப்பட்டோர்
வாழ்வுக்கு ஒரு வரப்பிரசாதம்
என்று பாடிய கவிஞர் கலைஞர் கூற்று இவை:
ஆட்சி வரும் போகும்! நிலையன்று
அய்யா அண்ணா வகுத்த கொள்கை
போகாது வாழும்! நிலையாக! எனவே
ஆட்சியில் இருப்பினும் இல்லாதிருப்பினும்
தன்மானம் உயிரென மதிப்போம்!
தமிழர் இனமானம் என்றுமே காப்போம்!
வி.பி.சிங் அவர்கள் உத்தரப் பிரதேச மாநிலத்திலே பிறந்திருந்தாலும் கூட, அவர் தமிழ் நாட்டை, தமிழ் நாட்டு மக்களைத்தான் நேசித்தார். ஏன்?
வி.பி.சிங்கிற்கு - அவருடைய கொள்கைக்கு இங்கே பெரியாரின் இயக்கமும், பெரியாரின் இயக்க வழி ஆட்சி நடத்தும் கலைஞரும் ஆதரவு. ஏன் என்றால் அவர் இந்த நாட்டில் 80 விழுக்காடு பிற்படுத்தப்பட்ட மக்களைக் கைதூக்கி விட வந்த காவலர் என்பதை இந்தியத் திரு-நாட்டிலேயே தமிழ் நாட்டிலே வாழ்ந்த மக்கள்தான் உணர்ந்தனர்.
சிறுநீரகக் கோளாறினால் பத்து ஆண்டுகள் டயாலிசிசில் இருந்த அவருக்கு சிறுநீரகத்தைக் கொடை-யாக அளிக்க முன் வருபவர்கள் உள்ளனரா என்று தமிழர் தலைவர் வீரமணி அவர்கள் வேண்டுகோள் விடுத்தபோது நான், நீ என்று போட்டி போட்டுத் திராவிடர் கழகத் தொண்டர்கள் முன் வந்த போது உள்ளபடியே நெகிழ்ந்து போன அவர் தமிழ் மக்களை நேசித்த அவர் மேலும் மேலும் தமிழர் அன்பைத் தம் இதயச் சிறையில் பூட்டிக் கொண்டார்.
கவிஞர் வி.பி.சிங்கின் கவிதை உள்ளத்திற்குக் கழகப் பொதுச் செயலாளர் கவிஞர் கலி.பூங்குன்றன் அவர்கள், கவிஞர் தலைமை அமைச்சர் வி.பி.சிங்கிற்குக் கவிதை-யால் கண்ணீர் அஞ்சலி செலுத்தும் வரிகள் இவை:
பெரியாருக்குள்ள சிறப்பு - நேரில்
அறியாதவரையும் ஆட்கொள்வார்
காற்றுக்கு எல்லை ஏது?
பெரியார் கூற்றுக்குத்தான் தேசம் ஏது?
சரியானஎடுத்துக்காட்டு நீயன்றோ?
மன்னர் குடும்பத்தில் மலர்ந்தாய்
மண்குடிசை மக்களிடத்தே குடியிருந்தாய்
உன் சிறுநீரகம் பழுதடைந்து
கருஞ்சட்டைக் கண்மணிகள் ‘நான்’ ‘நீ’ என்று
தான் கொடுக்க முன் வந்தனரே
நீ நெகிழ்ந்து போனாய்; நினைத்தாலும்
நெக்குருகிப் போகின்றோமே
தன் குடும்பத்து இழப்பாகக்
கருஞ்சட்டையெல்லாம் கலங்குகின்றது
நாடே அழுகிறது எங்கள்
நாகம்மை இல்லமும் கதறுகிறது
கவிஞர் கலி. பூங்குன்றன் அவர்களின் கவிதை வரிகள் காணும் நாடே அழுகிறது, எங்கள் நாகம்மை இல்லமும் கதறுகிறது என்பதில் ஒரு வரலாற்று உண்மை இருக்கிறது.
தமிழ்நாட்டு மக்களை நேசித்த வி.பி.சிங் சிறந்த கவிஞர், சிறந்த ஓவியர். அவர் எழுதிய கவிதை நூலினை - அப்படியே தமிழில் மொழி பெயர்த்து திருச்சி-யில், திராவிடர் கழகம் சார்பில் வெளியிட்டனர்.
அந்நூலின் பெயர்தான் ‘‘ஒரு துளி பூமி ஒரு துளி வானம்’’ அவர் கவிதையில் பகுத்தறிவுக் கருத்து-களும் மிளிர்கின்றன. அந்த நூலின் விற்பனையில் கிடைக்கும் தொகையை நாகம்மையார் சிறுவர் விடுதிக்கு வழங்கியவர் அவர்.
தம்முடைய நூலைச் சென்னைக்கு வந்து கலைஞர் அவர்களுடைய கோபாலபுரத்தில் உள்ள இல்லத்தில் சந்தித்து அவரிடம் வழங்கினார்.வி.பி.சிங் முத்தமிழ் அறிஞர் கலைஞர் அவர்களிடம் காட்டிய பேரன்பும், பெருமரியாதையும், திராவிடர் கழகத்திடமும் அது நடத்தும் கல்வி நிலையங்கள் மீதும், தமிழர் தலைவர் வீரமணி அவர்களிடமும் காட்டிய வற்றாத மதிப்பும், பாசமும் என்றும் மறக்கமுடியாதவை. டில்லி பெரியார் மய்யம் இடிக்கப்பட்டதைக் கேட்டு மருத்-துவமனையில் இருந்த அவர் துடியாய்த் துடித்த-தோடு சென்னையில் நடைபெற்ற மாபெரும் கூட்டத்தில், தந்தை பெரியாரை நேரில் பார்த்திராத, அவருடைய கொள்கையால் மட்டுமே ஈர்க்கப்பட்ட அந்த மாபெரும் தலைவர் இவ்வாறு முழங்கினார். ‘‘நான் அன்று அங்கிருந்திருந்தால் புல்டோசரின் முன்னே நின்று என் உயிரையும் தந்து தடுத்திருப்பேன் என்று கூறியதோடு அமையாமல், இன்றைக்கு டெல்லியிலே முதன்மையான இடத்திலே அமைந்து வடபுலத்திலும் பெரியாரின் நிலைத்த பெருமை கூறும் பெரியார் மய்யம் உருவாக வி.பி.சிங் அப்போதைய தலைமை அமைச்சர் வாஜ்-பேயிடம் பேசிப் பெற்றுத் தந்ததை திராவிடர்கள் மறக்க-முடியுமா?
காலமெல்லாம் ஊழலை ஒழிக்கப் போராடியஅவர் காலமானதையும் ஊடகங்கள் கண்டு கொள்ளவில்லை என்பதோடு, ஓராண்டு நிறைவு நாளைக் குறித்து ஒரு வரி கூடச் சொல்லாதது, நன்றி மறந்த சிலரின் செயல்கள் என்ற போதிலும், திராவிடர் கழகம் வி.பி.சிங்கிற்கு வீர வணக்கம் செலுத்தியது போற்றப்பெற வேண்டிய ஒன்று.
வி.பி.சிங் மண்டல் கமிஷன் சாதனையாளர் மட்டு-மல்லர். தமிழகத்தைப் பொறுத்தவரை தமிழினத் தலைவர் அவர்கள் தம் இரங்கலுரையில் குறிப்பிட்டது போல் வழங்கிய கொடைகள் வரலாற்றுச் சிறப்புடையவை.
கருநாடகத்தில் அவருடைய ஜனதாதளம் ஆட்சியில் இருந்த போதிலும், காவிரி நடுவர் மன்றம் அமைத்-ததையும் நன்றியோடு தமிழகம் நினைவு கூர வேண்டும்.
சென்னை மீனம்பாக்கத்திலுள்ள வெளிநாட்டு விமான தளத்திற்கு பேரறிஞர் அண்ணா அவர்களின் பெயரும், ஏழைப் பங்காளர் காமராஜர் பெயரும் சூட்ட வேண்டும் என்று தலைவர் கலைஞர் அவர்கள் வேண்டுகோள் விடுத்தார். அதனை விழா மேடையிலேயே வி.பி.சிங் சிவப்பு நாடா முறையோ, சாக்குப் போக்கோ சொல்லாமல் அறிவித்தார் என்பது மறக்கக் கூடியதா?
1989 இல் திராவிட முன்னேற்றக் கழகம் மூன்றாவது முறையாகத் தமிழ்நாடு சட்டப்பேரவைத் தேர்தலில் பெரும்பான்மை இடங்களைப் பெற்று 27.1.1989 அன்று சென்னை வள்ளுவர் கோட்டத்தில், பதவிப் பிரமாண உறுதி மொழி எடுத்துக் கொண்ட மாபெரும் விழாவில் வி.பி.சிங் அவர்கள் கலந்து கொண்டு சிறப்பித்தார்.
அன்று மாலை சென்னை மெரீனா கடற்கரையில் நடைபெற்ற வாக்காளர் பெருமக்களுக்கு நன்றி தெரி-விக்கும் பிரம்மாண்டமான பொதுக் கூட்டத்தில் கலந்து வாழ்த்தினார்.
வி.பி.சிங் தலைமை அமைச்சராகப் பதவிப் பொறுப்பை ஏற்றதற்குப் பின்னர், தலைவர் கலைஞரின் அழைப்பின் பேரில் சென்னைக்கு 1990 பிப்ரவரித் திங்கள் வந்தபோது, தமது நிகழ்ச்சி நிரலையே மாற்றி தலைவர் கலைஞரின் இல்லத்திற்கு வந்து தலைவர் கலைஞரைப் பெருமைப்படுத்தினார்.
கொட்டும் மழையிலும் திராவிடர் கழகத் தலைவர் கி.வீரமணி அவர்கள் டில்லி சென்று வி.பி.சிங் உட-லுக்குக் கண்ணீர் மல்க மலர் வளையம் வைத்து அவ-ருடைய துணைவியார், மகன்களுக்கு ஆறுதல் கூறித் திரும்பி கழகம் தன் நன்றியறிதலை நன்கு பதிவு செய்தது.
வி.பி.சிங் அவர்களுக்கும், தலைவர் கலைஞர் அவர்களுக்கும் உள்ள தொடர்புகள், உறவுகள், நட்பின் ஆழம் ஆகியன உலகம் அறிந்ததே.
12.12.2008 இல் சென்னை பிட்டி தியாகராயர் கலை அரங்கில் வி.பி.சிங்கின் படத்தைத் திறந்து வைத்து தலைவர் கலைஞர் புகழுரை ஆற்றினார்.
இவ்விழாவிற்குத் தலைமை வகித்து உரையாற்றிய தமிழர் தலைவர் கி.வீரமணி அவர்கள் தம் உரையை நிறைவு செய்தபோது, வி.பி.சிங் அவர்களுக்கு ஒரு நினை-வுச் சின்னம், என்றென்றும் தமிழ்நாட்டு மக்க-ளுடைய நெஞ்சிலே நிலைக்கக் கூடிய சின்னம் அமைத்-திட வேண்டும் என்று வேண்டுகோள் விடுத்தார்.
இதற்குப் பதில் அளித்த தலைவர் கலைஞர், ‘‘தந்தை பெரியாரின் வழி நின்று உழைக்கின்ற ஓர் அருமைத் தொண்டர். அவருடைய மாணவர், என்னுடைய நண்பர் என்பதால் மட்டுமல்ல, தந்தை பெரியாருக்கு, அவருடைய கொள்கைகளை, எண்ணங்களை இன்றைக்கும் காப்பாற்றி வருகின்ற அவருடைய உண்மையான வழித்தோன்றல் என்கிற முறையில் இந்த ஆணையை எனக்குப் பிறப்பித்திருக்கின்றார்’’ என்று குறிப்பிட்டார்.
மேலும் தலைவர் கலைஞர் அவர்கள் குறிப்பிட்டது:
‘‘இதை நான் இங்கேயே அறிவிப்பது, என்னைப் பொறுத்த வரையில் ஒரு விளம்பரமாகத்தான் ஆகும் என்பதால் அல்ல. நம்முடைய தமிழர் தலைவர் வீரமணி அவர்களுடன் கலந்து பேசி, அந்த நினைவுச் சின்னம் எப்படி அமையவேண்டும், எங்கே அமைய வேண்டும், எத்தகைய நினைவுச் சின்னமாக அது இருத்தல் வேண்டும் என்பது பற்றி விரைவில் அறி-விப்பேன் என்பதை_- மன்னிக்கவும், விரைவில் அறிவிப்-போம் என்பதை இந்த நிகழ்ச்சியிலேயே நான் கூறிக் கொள்ள கடமைப்பட்டிருக்கிறேன்.’’
கலைஞர் அரசின் கொள்கையே சொல்வதைச் செய்-வோம், செய்வதைச் சொல்வோம் என்பது மட்டுமல்லாது, சொல்லாத பயன்களையும் செய்பவர். அது போல் கலைஞர் அவர்கள் யாருக்கு எதை எப்படி வழங்க வேண்டும் என்பதை உணர்ந்து தெளிந்தவர் என்பதன் பயனாகத்தான் தமிழர் தலைவருக்கு முரசொலியிலிருந்து ‘தந்தை பெரியார் விருது’ வழங்கிச் சிறப்பித்தார்.
எனவே, தலைவர் கலைஞருக்கு யாரும் நினைவூட்ட வேண்டிய நிலையில் இல்லாத மாபெரும் தலைவர் அவர் என்பதை அறிவோம். கலைஞரின் மன உலையில் தயாராகிக் கொண்டிருக்கும் சமூக நீதிக் காவலர் வி.பி.சிங்கிற்குத் தக்க நினைவுச் சின்னம் நிச்சயம் காலம் காலமாக நினைத்துப் போற்றத்தக்கதாக அமையும்.
ஏன் என்றால், எவரையும் விட சமூக நீதிக் காவலர் வி.பி. சிங் அவர்களை உணர்ந்து தெளிந்து உள்ள நினைகளைப் போற்றுபவர். அதனாலேதான், அவரிடம் ஒரு முறை உங்களுக்குப் பிடித்த தலைமை அமைச்சர் யார் என்று வினா தொடுக்கப்பட்ட போது,
இந்தியாவின் முதல் தலைமை அமைச்சர் அமைதிப் புறா நேருவையோ, உறவுக்குக் கை கொடுப்போம் உரிமைக்குக் குரல் கொடுப்போம் என்று போற்றிய பெண் தலைமை அமைச்சர் இந்திராவையோ, ஜெய்கிசான் என்று முழங்கிய சாஸ்திரியையோ சுட்டிக் காட்டவில்லை. அப்பழுக்கில்லாத மனிதர் சமூக நீதிக் காவலர் என்ற சொற்றொடருக்குப் பொருத்தமானவர், ஜாதிமுறை திறமைக்கு எதிரானது. திறமை வெளிப்-படுவதற்கு உரிய இடத்தை அது சுருக்கி விடுகிறது. இந்த இடத்தை விரிவாக்கும்பொழுது நாடு முழு-மைக்கும் மறைந்துள்ள திறமை வெளிப்படுவதற்கான வாய்ப்பைத் திறந்து விட்டவர்கள் ஆகிறோம். மக்களில் 20 விழுக்காட்டினர் இந்தஅளவுக்கு சாதிக்க முடியும் என்றால் 100 விழுக்காட்டினர் பங்கேற்பதால் உருவாகும் வளர்ச்சியை எண்ணிப் பாருங்கள். இட ஒதுக்கீடு திறமைக்கு எதிரானது அல்ல. திறமையை வெளியில் கொண்டு வருவதற்கான ஒரு முயற்சிதான் அது (‘தி இந்து’, 15.7.2006) என்று பெரியார் வழியில் தகுதி, திறமைக்கு விளக்கம் அளித்திட்ட,
‘‘இந்த நாட்டிலே இருக்கக் கூடிய தாழ்த்தப்பட்ட மக்களை, சூத்திரன் என்று சொல்லப்படுகின்ற பிற்-படுத்தப்பட்ட மக்களை, வருணம் என்று சொல்லக் கூடிய சாத் என்கிற அமைப்பு அவர்களுடைய உள்ளங்-களிலே விலங்கை மாட்டி, அவர்களை வெறும் எந்திர மனிதர்களாக்கியது. அதனால்தான் தந்தை பெரியார், சுயமரியாதை என்ற ஆணியை, அந்த ஜாதி அமைப்பின் தலையைப் பார்த்து மிகச் சரியாக அடித்தார்கள்’’ என்று உரைத்திட்ட,
‘‘அரசியலிலேயே என்னுடைய தோழர் ராம் விலாஸ் பஸ்வானிடமிருந்து நான் உணர்ச்சியைப் பெறுகிறேன். அதே போல் சமுதாயப் பணியில் நண்பர் வீரமணி அவர்களே, உங்களிடமிருந்து நான் அந்த உணர்ச்சியைப் பெறுகிறேன்’’
என்று உரைத்திட்ட, அரசியல் உலகில் பண்பட்ட, மும்பையில் நடந்த கலவரத்தைக் கண்டிக்கும் வகையில் உண்மையாகவே தண்ணீர் கூட அருந்தாமல், சிறுநீரகப் பாதிப்புக்கு ஆளான,
வாரம் இரு முறை ரத்த சுத்திகரிப்பு செய்து கொண்டு அதே நேரத்தில் பொதுத் தொண்டையும் தொய்வின்றி மேற்கொண்டு வந்த,
அன்னை மணியம்மையார் சிலையைத் திறந்து வைத்த,
நடிகவேள் ராதா மன்றத்தைத் திறந்திட்ட,டில்லி பெரியார் மய்யம் இடிக்கப்பட்ட போது எதிர்த்து இடி முழக்கம் செய்திட்ட,மாண்புமிகு வி.பி.சிங்தான் தனக்குப் பிடித்த தலைமை அமைச்சர் என்று ஏழரை கோடி மக்களின் இதய நாயகர் கலைஞர் எடுத்துரைத்தார்.
தாம் போற்றிய, தாம் மதித்துப் போற்றிய, தாம் என்றும் தன் உள்ளத்தின் அடித்தளத்தில் வைத்தி-ருக்கும் மாபெரும் மனிதர் வி.பி. சிங் அவர்களைக் குறித்துப் பெருமை பொங்கக் கூறுவதை எடுத்துக் கூறி, வி.பி.சிங் அவர்களுக்கு நாமும் நம் வீர வணக்கத்தைச் செலுத்துவோம்.
சமூக நீதிக் காவலர் என்ற இந்தச் சொற்றொடர் இந்தியாவிலே இன்றைக்கு ஒருவருக்குப் பொருந்தும் என்றால், அவர் வி.பி.சிங் அவர்கள்தான். நான் அதைச் செல்வதற்குக் காரணம், அவர் ஒரு சாதாரண மனிதராக இருந்து பதவிப் பொறுப்புகளிலே இல்லாதவராக இருந்து, தன்னுடைய தியாகத்தால், உழைப்-பால், ஆற்றலால், சமூக நீதிக்குப் பாடுபட்டிருப்பாரே யானால், அது ஆச்சரியப்படத்தக்க ஒன்றல்ல; போற்றப்-படத்தக்க ஒன்றாக இருக்கலாம். ஆனால் இது ஆச்-சரியப்படத்தக்கதும், போற்றப்படத் தக்கதுமான இரண்டு காரணங்களுக்காக அவருக்கு மிகப் பொருத்தமாக அமைந்துள்ளது. - தலைவர் கலைஞர் உரை 12.12.2008
-விடுதலை(06.12.2009) தொகுப்பு முனைவர் ந.க.மங்களமுருகேசன்.
அந்த மாவீரர் மறைந்து ஓராண்டு உருண்டோடி விட்டது. அவருக்கு- அவருடைய மறைவிற்கு - மறைந்த 26.10.2008 இல் தலைவர் கலைஞர், தமிழர் தலைவர் வீரமணி ஆகியோர் வீரவணக்கம் செலுத்தினர். அன்று மட்டுமில்லை. அவர் மறைந்த அடுத்த ஆண்டாம் இந்த ஆண்டிலும் வீர வணக்கம்- இனி எதிர்வரும் ஆண்டுகளிலும் வீர வணக்கம் செலுத்துவேன்.
எப்போதெல்லாம் சமூக அநீதி துடைக்கப் பெற்று சமூக நீதி எழுகிறதோ அப்போதெல்லாம் வீர வணக்கம். சமீபத்தில் நடைபெற்ற மருத்துவக் கல்லூரிச் சேர்க்கை-யில், 425 பேரில் 50 பேர் மட்டும் உயர் ஜாதியினர் என்று கேள்விப்படுகையில் நம் பிற்படுத்தப்பட்ட பெற்ற சமூகம் ஏற்றம் பெற்று வருகிறது என்று கேள்விப்-படுகையில், தந்தை பெரியாரை நினைக்கிறோம், பேரறிஞர் அண்ணாவை நினைக்கிறோம், தலைவர் கலைஞரை நினைக்கிறோம், தமிழர் தலைவர் வீரமணி அவர்களை நினைக்கிறோம்.
நம் நெஞ்ச நினைவுகள் எனும் தேரின் உருளைகள் அத்தோடு நின்று விடுவதில்லை. வி.பி.சிங் எனும் மாமனி-தரை_ வேலை வாய்ப்புகளில் பிற்படுத்தப்பட்டோருக்கு 27 விழுக்காடு வழங்கியவர்_- கல்வியிலும் அதைத் தொடர முடியாமல் - அப்பாவி மாணவர்களைத் தூண்டி விட்டு ஆரியம் தடைக் கற்கள் பாவியதை எண்ணு-கையில் வி.பி.சிங்கின் வீர உரைகளை எண்ணுகிறோம்.
கடந்த ஆண்டு வீர வணக்க நாளில் தமிழர் தலை-வர் குறிப்பிட்டதை இங்கே மீண்டும் நினைவலை அடித்துச் சென்றுவிடாமல் வி.பி. சிங்கின் இந்த வீரவணக்கத்தில் சுட்டிக் காட்டுவோம்.
ஆயிரம் முறை பிரதமர் பதவியை இழக்கத் தயார்
இந்தக் காலத்திலே ஒரு சாதாரண பஞ்சாயத்து போர்டு பதவியைக் கூடப் பிறர் இழக்கத் தயாராக இல்லை. ஆனால் வி.பி.சிங் அவர்கள் பிரதமராக இருந்த பொழுது இட ஒதுக்கீட்டுக்காக மண்டல் பரிந்துரையை அமல்படுத்துவேன் என்று அறிவித்ததற்காக ஒரு கொள்கைக்காகத் தம்முடைய பதவியை இழந்தவர் அவர். அது மட்டுமல்ல; அவர் சொன்னார், இந்த மண்டல் கமிசனுக்காக, சமூக நீதித் தத்துவத்திற்காக நான் ஒரு முறை அல்ல, ஆயிரம் முறை பதவியை இழக்கத் தயார் என்று அன்றைக்கு மாபெரும் அறிவிப்பைச் செய்து பதவியைத் துறந்த ஒரு கொள்கை வீரர் அவர்.
ஒரு நல்ல பொருளை வாங்கவேண்டுமா? அதற்கு ஒரு நல்ல விலை கொடுக்க வேண்டும். நான் நல்ல பொருளை வாங்குதற்காக நல்ல விலை கொடுத்-திருக்கிறேன் என்று துணிச்சலுடன் சொன்னார்.
டாக்டர் வி.பி. சிங்கிற்குத் திராவிடர் கழகம் பிடித்தது, தி.மு.கழகம் பிடித்தது, தலைவர் கலைஞர் அவர்களைப் பிடித்தது, தமிழர் தலைவர் வீரமணி அவர்களைப் பிடித்-தது. ஆனால் பிடிக்காத ஒருவராக விளங்கியவர் யார் தெரியுமா? சாட்சாத் ஜெயலலிதா அம்மையார்.
ஏன் துரோகக் கும்பலுக்குத் தலைமை வகித்து - சந்திரசேகர் அவர்களுடன் சேர்ந்து வி.பி.சிங் அரசுக்கு எதிராக வாக்களித்தாரே, அந்தத் துரோகம் - வி.பி.சிங்கிற்கு எதிரான துரோகம் என்பதால், அல்ல, மண்டல் கமிஷனுக்கு எதிரான துரோகம் என்பதால், - நல்லாட்சி புரிந்து பெண்களுக்குப் பரம்பரைச் சொத்தில் உரிமை பெறச் சட்டம் இயற்றிய நம் கலைஞர் அரசைக் கலைக்-கத் துரோகத் துணை போனதால்,- அம்மையார் வேம்-பாகக் கசந்தது அவருக்கு என்று கேள்வியுறுகையில் நாம் அவருக்கு வீர வணக்கம் தவறாமல் செலுத்தத்தான் வேண்டும்.
திராவிடர் கழகம் வி.பி.சிங் ஆற்றிய அரும் பணி-களை அகிலம் அறிந்திடச் செய்ய திராவிடர் கழகத்தின் சார்பிலே அவருக்கு மரியாதை செலுத்த வேண்டும் என்பதற்காக நம்முடைய முதல்வர், நம்முடைய தலைவர் கலைஞர் அவர்களை அழைத்து, வி.பி.சிங் என்று அவர் தமிழிலேயே கையெழுத்திட்ட படத்தினைத் திறந்து வைத்திடச் செய்தார் தமிழர் தலைவர் வீரமணி அவர்கள்.
வி.பி.சிங்கிற்கு வீரவணக்கம் என்று தந்தை பெரியாரைப் பார்க்காமலே தந்தை
பெரியாரின் கொள்கையைத் தம் கொள்கையாக ஏற்ற காரணத்தினால்.மண்டல் கமிஷன் பற்றி நாடாளுமன்றத்திலே வி.பி.சிங் பேசும்போது இட ஒதுக்கீட்டிற்காகப் பாடுபட்ட சமூக நீதித் தலைவர்களான தந்தை பெரியார் அவர்-களையும், அண்ணல் அம்பேத்கர் அவர்களையும், ராம்-மனோகர் லோகியா ஆகியோர்களுடைய பெருமை-களையும், அவர்களுடைய தொண்டுகளையும் பாராட்டிப் பதிவு செய்தார்கள். அப்படிப்பட்ட பெரும் புரட்சியாளர் என்பதால் அவருக்கு வீரவணக்கம்.
1980 இல் காங்கிரசுத் தலைமை அமைச்சரான இந்திரா காந்தியிடத்திலே அறிக்கை அளிக்கப்பட்டது என்றாலும் மண்டல் குழு பரிந்துரைகளை நடை-முறைப்படுத்தும் பணியிலே இறங்காமல் அதை ஓர் ஆண்டு, ஈராண்டு அல்ல பத்து ஆண்டுகள் கிடப்பிலே போட்டு வைத்தார்கள். 1990 ஆம் ஆண்டு வாக்கில் வி.பி.சிங் அவர்கள் மண்டல் குழுவின்பரிந்துரைகளை வெளியிட்டு ஆணை பிறப்பித்து இதை நாடு ஏற்றுக் கொள்ள வேண்டும் என்று கூறியபோது எத்தனை கிளர்ச்சிகள் தூண்டுதலால் நடைபெற்றன, எத்தனை பேர் அறியாமையில் தீக்குளித்தார்கள்_- கலைஞர் அவர்கள் கூறியது போல், தீக்குளிக்க வைக்கப்பட்டார்கள். இந்த கிளர்ச்சிகளின் விளைவாகப் பதவியைத் துச்சமாகக் கருதி தூக்கி எறிந்துவிட்டு வெளியேற்றப்பட்ட வி.பி.-சிங்கிற்குச் சிவப்புக் கம்பள வரவேற்புக் கொடுத்து அவரை வரவேற்று அன்றே வீரவணக்கம் செய்து-விட்டது தலைவர் கலைஞர் தலைமையில் அமைந்த திராவிடர் முன்னேற்றக் கழகம், திராவிட இயக்கம்.
தலைவர் கலைஞர் அவர்கள் சொன்னது போல் அவர் அதில் அடைந்த மகிழ்ச்சி இருக்கிறதே அது சாதாரணமானது அல்ல. அவர்கள் சென்னைக்கு விமானத்திலே வந்து இறங்கியபோதும் சரி, பிறகு தமிழ்நாடு முழுவதும் அவரோடு கழகத்தவர் இணைந்து தூத்துக்குடி வரையில், கன்னியாகுமரியில் நடைபெற்ற வரவேற்பு நிகழ்ச்சிகள் பாராட்டு நிகழ்ச்சிகள் தமிழகத்தின் மூலை முடுக்குகளிளெல்லாம் பட்டிதொட்டி பட்டணக்-கரையெல்லாம் நடத்தியபோது நெகிழ்ந்து போய்விட்டார்.
அதிகாலையில் மூன்று மணிக்குப் பொதுக் கூட்டம் _அதிலே பேசும்போது வி.பி.சிங் அவர்கள் சொன்-னார்கள். மண்டல் கமிஷன் ஆணை பிறப்பிக்கப்பட்டு அதனுடைய விளைவாக நான் பதவியை இழந்தபிறகு என்னோடு இருந்தவர்களை யெல்லாம் திரும்பிப் பார்க்கிறேன். யாரையும் காணவில்லை. ஆனால் என்னோடு இருந்தால் இப்படிப்பட்ட ஆபத்து வரும், ஆட்சிக்கு ஆபத்து வரும் என்று தெரிந்தும் என்னோடு இருப்பவர் கருணாநிதி ஒருவர்தான்.
அவர் சொன்னது போல் ஆபத்து வந்தது. ஆனால் அதைப் பற்றிக் கவலை கொள்ளாது மண்டல் கமிஷன்ஆணையைக் கலைஞர் ஆதரித்தார், கலைஞர் அரசு ஆதரித்தது - எங்களுக்குக் கோட்டையோ, கொலு-மண்டபமோ அல்ல - கோலோச்சுவது அல்ல பெரிது. கொள்கைதான் பெரிது என்று அண்ணா வழியிலே அண்ணாவின் அன்புத் தம்பியாம் கலைஞர் அறிவித்தார்.
அண்ணா அவர்கள் வாழ்வின் இறுதிக் கட்டத்தில் சொன்னார்கள் - அண்ணாதுரையின் ஆட்சிக்கு ஆபத்து என்று சொல்கிறார்கள். என்னுடைய அரசு நிறை-வேற்றியுள்ள சுயமரியதைத் திருமணம் செல்லும் எனும் சட்டம், தமிழகத்திற்குத் தமிழ்நாடு என்று பெயர், இந்தி ஆதிக்கத்தை நுழைய விடாது இருமொழிக் கொள்கை ஆகியவற்றை எந்தக் கொம்பனாலும் என்றும் மாற்ற முடியாது. அண்ணாதுரையின் ஆட்சி போனாலும் அண்ணாதுரை வாழ்வான். எவ்வளவு உறுதியான உயர்ந்த மொழிகள். இந்த மொழிகளின் சாயலைக் கலைஞரிடத்து மேலே கண்டோம். அதையேதான் வி.பி. சிங் அவர்களிடத்தும் கண்டோம்.
கவிஞன் வாக்குப் பொய்க்காது என்பார்கள். நம் தமிழினத் தலைவர் தமிழக முதல்வர் கவிஞர் ஆவார். அது போல் இந்தியத் தலைமை அமைச்சர் வி.பி.சிங்கும் கவிஞர்.அந்தக் கவிஞரை நம் கவிஞர் - முதல்வர், தம் கவிதை வரிகளால் அழகுற மாலை சூட்டி ஆராதிக்கிறார்.
தேடக்கிடைக்காத தெள்ளமுதாய்த்
தேமதுரக் கீத இசையாய்த்
தேன்பாகும் தினைமாவும் இணைந்ததொரு
தெவிட்டாத சுவை விருந்தாய்த்
திக்கற்ற மக்களுக்குத் திசை காட்டும் நிலவொளியாய்
வாய்த்திட்ட நற்பேறு
வாராது வந்த மாமணி வி.பி.சிங்
வகுப்புவாரி விகிதாச்சாரம் - பிற்படுத்தப்பட்டோர்
வாழ்வுக்கு ஒரு வரப்பிரசாதம்
என்று பாடிய கவிஞர் கலைஞர் கூற்று இவை:
ஆட்சி வரும் போகும்! நிலையன்று
அய்யா அண்ணா வகுத்த கொள்கை
போகாது வாழும்! நிலையாக! எனவே
ஆட்சியில் இருப்பினும் இல்லாதிருப்பினும்
தன்மானம் உயிரென மதிப்போம்!
தமிழர் இனமானம் என்றுமே காப்போம்!
வி.பி.சிங் அவர்கள் உத்தரப் பிரதேச மாநிலத்திலே பிறந்திருந்தாலும் கூட, அவர் தமிழ் நாட்டை, தமிழ் நாட்டு மக்களைத்தான் நேசித்தார். ஏன்?
வி.பி.சிங்கிற்கு - அவருடைய கொள்கைக்கு இங்கே பெரியாரின் இயக்கமும், பெரியாரின் இயக்க வழி ஆட்சி நடத்தும் கலைஞரும் ஆதரவு. ஏன் என்றால் அவர் இந்த நாட்டில் 80 விழுக்காடு பிற்படுத்தப்பட்ட மக்களைக் கைதூக்கி விட வந்த காவலர் என்பதை இந்தியத் திரு-நாட்டிலேயே தமிழ் நாட்டிலே வாழ்ந்த மக்கள்தான் உணர்ந்தனர்.
சிறுநீரகக் கோளாறினால் பத்து ஆண்டுகள் டயாலிசிசில் இருந்த அவருக்கு சிறுநீரகத்தைக் கொடை-யாக அளிக்க முன் வருபவர்கள் உள்ளனரா என்று தமிழர் தலைவர் வீரமணி அவர்கள் வேண்டுகோள் விடுத்தபோது நான், நீ என்று போட்டி போட்டுத் திராவிடர் கழகத் தொண்டர்கள் முன் வந்த போது உள்ளபடியே நெகிழ்ந்து போன அவர் தமிழ் மக்களை நேசித்த அவர் மேலும் மேலும் தமிழர் அன்பைத் தம் இதயச் சிறையில் பூட்டிக் கொண்டார்.
கவிஞர் வி.பி.சிங்கின் கவிதை உள்ளத்திற்குக் கழகப் பொதுச் செயலாளர் கவிஞர் கலி.பூங்குன்றன் அவர்கள், கவிஞர் தலைமை அமைச்சர் வி.பி.சிங்கிற்குக் கவிதை-யால் கண்ணீர் அஞ்சலி செலுத்தும் வரிகள் இவை:
பெரியாருக்குள்ள சிறப்பு - நேரில்
அறியாதவரையும் ஆட்கொள்வார்
காற்றுக்கு எல்லை ஏது?
பெரியார் கூற்றுக்குத்தான் தேசம் ஏது?
சரியானஎடுத்துக்காட்டு நீயன்றோ?
மன்னர் குடும்பத்தில் மலர்ந்தாய்
மண்குடிசை மக்களிடத்தே குடியிருந்தாய்
உன் சிறுநீரகம் பழுதடைந்து
கருஞ்சட்டைக் கண்மணிகள் ‘நான்’ ‘நீ’ என்று
தான் கொடுக்க முன் வந்தனரே
நீ நெகிழ்ந்து போனாய்; நினைத்தாலும்
நெக்குருகிப் போகின்றோமே
தன் குடும்பத்து இழப்பாகக்
கருஞ்சட்டையெல்லாம் கலங்குகின்றது
நாடே அழுகிறது எங்கள்
நாகம்மை இல்லமும் கதறுகிறது
கவிஞர் கலி. பூங்குன்றன் அவர்களின் கவிதை வரிகள் காணும் நாடே அழுகிறது, எங்கள் நாகம்மை இல்லமும் கதறுகிறது என்பதில் ஒரு வரலாற்று உண்மை இருக்கிறது.
தமிழ்நாட்டு மக்களை நேசித்த வி.பி.சிங் சிறந்த கவிஞர், சிறந்த ஓவியர். அவர் எழுதிய கவிதை நூலினை - அப்படியே தமிழில் மொழி பெயர்த்து திருச்சி-யில், திராவிடர் கழகம் சார்பில் வெளியிட்டனர்.
அந்நூலின் பெயர்தான் ‘‘ஒரு துளி பூமி ஒரு துளி வானம்’’ அவர் கவிதையில் பகுத்தறிவுக் கருத்து-களும் மிளிர்கின்றன. அந்த நூலின் விற்பனையில் கிடைக்கும் தொகையை நாகம்மையார் சிறுவர் விடுதிக்கு வழங்கியவர் அவர்.
தம்முடைய நூலைச் சென்னைக்கு வந்து கலைஞர் அவர்களுடைய கோபாலபுரத்தில் உள்ள இல்லத்தில் சந்தித்து அவரிடம் வழங்கினார்.வி.பி.சிங் முத்தமிழ் அறிஞர் கலைஞர் அவர்களிடம் காட்டிய பேரன்பும், பெருமரியாதையும், திராவிடர் கழகத்திடமும் அது நடத்தும் கல்வி நிலையங்கள் மீதும், தமிழர் தலைவர் வீரமணி அவர்களிடமும் காட்டிய வற்றாத மதிப்பும், பாசமும் என்றும் மறக்கமுடியாதவை. டில்லி பெரியார் மய்யம் இடிக்கப்பட்டதைக் கேட்டு மருத்-துவமனையில் இருந்த அவர் துடியாய்த் துடித்த-தோடு சென்னையில் நடைபெற்ற மாபெரும் கூட்டத்தில், தந்தை பெரியாரை நேரில் பார்த்திராத, அவருடைய கொள்கையால் மட்டுமே ஈர்க்கப்பட்ட அந்த மாபெரும் தலைவர் இவ்வாறு முழங்கினார். ‘‘நான் அன்று அங்கிருந்திருந்தால் புல்டோசரின் முன்னே நின்று என் உயிரையும் தந்து தடுத்திருப்பேன் என்று கூறியதோடு அமையாமல், இன்றைக்கு டெல்லியிலே முதன்மையான இடத்திலே அமைந்து வடபுலத்திலும் பெரியாரின் நிலைத்த பெருமை கூறும் பெரியார் மய்யம் உருவாக வி.பி.சிங் அப்போதைய தலைமை அமைச்சர் வாஜ்-பேயிடம் பேசிப் பெற்றுத் தந்ததை திராவிடர்கள் மறக்க-முடியுமா?
காலமெல்லாம் ஊழலை ஒழிக்கப் போராடியஅவர் காலமானதையும் ஊடகங்கள் கண்டு கொள்ளவில்லை என்பதோடு, ஓராண்டு நிறைவு நாளைக் குறித்து ஒரு வரி கூடச் சொல்லாதது, நன்றி மறந்த சிலரின் செயல்கள் என்ற போதிலும், திராவிடர் கழகம் வி.பி.சிங்கிற்கு வீர வணக்கம் செலுத்தியது போற்றப்பெற வேண்டிய ஒன்று.
வி.பி.சிங் மண்டல் கமிஷன் சாதனையாளர் மட்டு-மல்லர். தமிழகத்தைப் பொறுத்தவரை தமிழினத் தலைவர் அவர்கள் தம் இரங்கலுரையில் குறிப்பிட்டது போல் வழங்கிய கொடைகள் வரலாற்றுச் சிறப்புடையவை.
கருநாடகத்தில் அவருடைய ஜனதாதளம் ஆட்சியில் இருந்த போதிலும், காவிரி நடுவர் மன்றம் அமைத்-ததையும் நன்றியோடு தமிழகம் நினைவு கூர வேண்டும்.
சென்னை மீனம்பாக்கத்திலுள்ள வெளிநாட்டு விமான தளத்திற்கு பேரறிஞர் அண்ணா அவர்களின் பெயரும், ஏழைப் பங்காளர் காமராஜர் பெயரும் சூட்ட வேண்டும் என்று தலைவர் கலைஞர் அவர்கள் வேண்டுகோள் விடுத்தார். அதனை விழா மேடையிலேயே வி.பி.சிங் சிவப்பு நாடா முறையோ, சாக்குப் போக்கோ சொல்லாமல் அறிவித்தார் என்பது மறக்கக் கூடியதா?
1989 இல் திராவிட முன்னேற்றக் கழகம் மூன்றாவது முறையாகத் தமிழ்நாடு சட்டப்பேரவைத் தேர்தலில் பெரும்பான்மை இடங்களைப் பெற்று 27.1.1989 அன்று சென்னை வள்ளுவர் கோட்டத்தில், பதவிப் பிரமாண உறுதி மொழி எடுத்துக் கொண்ட மாபெரும் விழாவில் வி.பி.சிங் அவர்கள் கலந்து கொண்டு சிறப்பித்தார்.
அன்று மாலை சென்னை மெரீனா கடற்கரையில் நடைபெற்ற வாக்காளர் பெருமக்களுக்கு நன்றி தெரி-விக்கும் பிரம்மாண்டமான பொதுக் கூட்டத்தில் கலந்து வாழ்த்தினார்.
வி.பி.சிங் தலைமை அமைச்சராகப் பதவிப் பொறுப்பை ஏற்றதற்குப் பின்னர், தலைவர் கலைஞரின் அழைப்பின் பேரில் சென்னைக்கு 1990 பிப்ரவரித் திங்கள் வந்தபோது, தமது நிகழ்ச்சி நிரலையே மாற்றி தலைவர் கலைஞரின் இல்லத்திற்கு வந்து தலைவர் கலைஞரைப் பெருமைப்படுத்தினார்.
கொட்டும் மழையிலும் திராவிடர் கழகத் தலைவர் கி.வீரமணி அவர்கள் டில்லி சென்று வி.பி.சிங் உட-லுக்குக் கண்ணீர் மல்க மலர் வளையம் வைத்து அவ-ருடைய துணைவியார், மகன்களுக்கு ஆறுதல் கூறித் திரும்பி கழகம் தன் நன்றியறிதலை நன்கு பதிவு செய்தது.
வி.பி.சிங் அவர்களுக்கும், தலைவர் கலைஞர் அவர்களுக்கும் உள்ள தொடர்புகள், உறவுகள், நட்பின் ஆழம் ஆகியன உலகம் அறிந்ததே.
12.12.2008 இல் சென்னை பிட்டி தியாகராயர் கலை அரங்கில் வி.பி.சிங்கின் படத்தைத் திறந்து வைத்து தலைவர் கலைஞர் புகழுரை ஆற்றினார்.
இவ்விழாவிற்குத் தலைமை வகித்து உரையாற்றிய தமிழர் தலைவர் கி.வீரமணி அவர்கள் தம் உரையை நிறைவு செய்தபோது, வி.பி.சிங் அவர்களுக்கு ஒரு நினை-வுச் சின்னம், என்றென்றும் தமிழ்நாட்டு மக்க-ளுடைய நெஞ்சிலே நிலைக்கக் கூடிய சின்னம் அமைத்-திட வேண்டும் என்று வேண்டுகோள் விடுத்தார்.
இதற்குப் பதில் அளித்த தலைவர் கலைஞர், ‘‘தந்தை பெரியாரின் வழி நின்று உழைக்கின்ற ஓர் அருமைத் தொண்டர். அவருடைய மாணவர், என்னுடைய நண்பர் என்பதால் மட்டுமல்ல, தந்தை பெரியாருக்கு, அவருடைய கொள்கைகளை, எண்ணங்களை இன்றைக்கும் காப்பாற்றி வருகின்ற அவருடைய உண்மையான வழித்தோன்றல் என்கிற முறையில் இந்த ஆணையை எனக்குப் பிறப்பித்திருக்கின்றார்’’ என்று குறிப்பிட்டார்.
மேலும் தலைவர் கலைஞர் அவர்கள் குறிப்பிட்டது:
‘‘இதை நான் இங்கேயே அறிவிப்பது, என்னைப் பொறுத்த வரையில் ஒரு விளம்பரமாகத்தான் ஆகும் என்பதால் அல்ல. நம்முடைய தமிழர் தலைவர் வீரமணி அவர்களுடன் கலந்து பேசி, அந்த நினைவுச் சின்னம் எப்படி அமையவேண்டும், எங்கே அமைய வேண்டும், எத்தகைய நினைவுச் சின்னமாக அது இருத்தல் வேண்டும் என்பது பற்றி விரைவில் அறி-விப்பேன் என்பதை_- மன்னிக்கவும், விரைவில் அறிவிப்-போம் என்பதை இந்த நிகழ்ச்சியிலேயே நான் கூறிக் கொள்ள கடமைப்பட்டிருக்கிறேன்.’’
கலைஞர் அரசின் கொள்கையே சொல்வதைச் செய்-வோம், செய்வதைச் சொல்வோம் என்பது மட்டுமல்லாது, சொல்லாத பயன்களையும் செய்பவர். அது போல் கலைஞர் அவர்கள் யாருக்கு எதை எப்படி வழங்க வேண்டும் என்பதை உணர்ந்து தெளிந்தவர் என்பதன் பயனாகத்தான் தமிழர் தலைவருக்கு முரசொலியிலிருந்து ‘தந்தை பெரியார் விருது’ வழங்கிச் சிறப்பித்தார்.
எனவே, தலைவர் கலைஞருக்கு யாரும் நினைவூட்ட வேண்டிய நிலையில் இல்லாத மாபெரும் தலைவர் அவர் என்பதை அறிவோம். கலைஞரின் மன உலையில் தயாராகிக் கொண்டிருக்கும் சமூக நீதிக் காவலர் வி.பி.சிங்கிற்குத் தக்க நினைவுச் சின்னம் நிச்சயம் காலம் காலமாக நினைத்துப் போற்றத்தக்கதாக அமையும்.
ஏன் என்றால், எவரையும் விட சமூக நீதிக் காவலர் வி.பி. சிங் அவர்களை உணர்ந்து தெளிந்து உள்ள நினைகளைப் போற்றுபவர். அதனாலேதான், அவரிடம் ஒரு முறை உங்களுக்குப் பிடித்த தலைமை அமைச்சர் யார் என்று வினா தொடுக்கப்பட்ட போது,
இந்தியாவின் முதல் தலைமை அமைச்சர் அமைதிப் புறா நேருவையோ, உறவுக்குக் கை கொடுப்போம் உரிமைக்குக் குரல் கொடுப்போம் என்று போற்றிய பெண் தலைமை அமைச்சர் இந்திராவையோ, ஜெய்கிசான் என்று முழங்கிய சாஸ்திரியையோ சுட்டிக் காட்டவில்லை. அப்பழுக்கில்லாத மனிதர் சமூக நீதிக் காவலர் என்ற சொற்றொடருக்குப் பொருத்தமானவர், ஜாதிமுறை திறமைக்கு எதிரானது. திறமை வெளிப்-படுவதற்கு உரிய இடத்தை அது சுருக்கி விடுகிறது. இந்த இடத்தை விரிவாக்கும்பொழுது நாடு முழு-மைக்கும் மறைந்துள்ள திறமை வெளிப்படுவதற்கான வாய்ப்பைத் திறந்து விட்டவர்கள் ஆகிறோம். மக்களில் 20 விழுக்காட்டினர் இந்தஅளவுக்கு சாதிக்க முடியும் என்றால் 100 விழுக்காட்டினர் பங்கேற்பதால் உருவாகும் வளர்ச்சியை எண்ணிப் பாருங்கள். இட ஒதுக்கீடு திறமைக்கு எதிரானது அல்ல. திறமையை வெளியில் கொண்டு வருவதற்கான ஒரு முயற்சிதான் அது (‘தி இந்து’, 15.7.2006) என்று பெரியார் வழியில் தகுதி, திறமைக்கு விளக்கம் அளித்திட்ட,
‘‘இந்த நாட்டிலே இருக்கக் கூடிய தாழ்த்தப்பட்ட மக்களை, சூத்திரன் என்று சொல்லப்படுகின்ற பிற்-படுத்தப்பட்ட மக்களை, வருணம் என்று சொல்லக் கூடிய சாத் என்கிற அமைப்பு அவர்களுடைய உள்ளங்-களிலே விலங்கை மாட்டி, அவர்களை வெறும் எந்திர மனிதர்களாக்கியது. அதனால்தான் தந்தை பெரியார், சுயமரியாதை என்ற ஆணியை, அந்த ஜாதி அமைப்பின் தலையைப் பார்த்து மிகச் சரியாக அடித்தார்கள்’’ என்று உரைத்திட்ட,
‘‘அரசியலிலேயே என்னுடைய தோழர் ராம் விலாஸ் பஸ்வானிடமிருந்து நான் உணர்ச்சியைப் பெறுகிறேன். அதே போல் சமுதாயப் பணியில் நண்பர் வீரமணி அவர்களே, உங்களிடமிருந்து நான் அந்த உணர்ச்சியைப் பெறுகிறேன்’’
என்று உரைத்திட்ட, அரசியல் உலகில் பண்பட்ட, மும்பையில் நடந்த கலவரத்தைக் கண்டிக்கும் வகையில் உண்மையாகவே தண்ணீர் கூட அருந்தாமல், சிறுநீரகப் பாதிப்புக்கு ஆளான,
வாரம் இரு முறை ரத்த சுத்திகரிப்பு செய்து கொண்டு அதே நேரத்தில் பொதுத் தொண்டையும் தொய்வின்றி மேற்கொண்டு வந்த,
அன்னை மணியம்மையார் சிலையைத் திறந்து வைத்த,
நடிகவேள் ராதா மன்றத்தைத் திறந்திட்ட,டில்லி பெரியார் மய்யம் இடிக்கப்பட்ட போது எதிர்த்து இடி முழக்கம் செய்திட்ட,மாண்புமிகு வி.பி.சிங்தான் தனக்குப் பிடித்த தலைமை அமைச்சர் என்று ஏழரை கோடி மக்களின் இதய நாயகர் கலைஞர் எடுத்துரைத்தார்.
தாம் போற்றிய, தாம் மதித்துப் போற்றிய, தாம் என்றும் தன் உள்ளத்தின் அடித்தளத்தில் வைத்தி-ருக்கும் மாபெரும் மனிதர் வி.பி. சிங் அவர்களைக் குறித்துப் பெருமை பொங்கக் கூறுவதை எடுத்துக் கூறி, வி.பி.சிங் அவர்களுக்கு நாமும் நம் வீர வணக்கத்தைச் செலுத்துவோம்.
சமூக நீதிக் காவலர் என்ற இந்தச் சொற்றொடர் இந்தியாவிலே இன்றைக்கு ஒருவருக்குப் பொருந்தும் என்றால், அவர் வி.பி.சிங் அவர்கள்தான். நான் அதைச் செல்வதற்குக் காரணம், அவர் ஒரு சாதாரண மனிதராக இருந்து பதவிப் பொறுப்புகளிலே இல்லாதவராக இருந்து, தன்னுடைய தியாகத்தால், உழைப்-பால், ஆற்றலால், சமூக நீதிக்குப் பாடுபட்டிருப்பாரே யானால், அது ஆச்சரியப்படத்தக்க ஒன்றல்ல; போற்றப்-படத்தக்க ஒன்றாக இருக்கலாம். ஆனால் இது ஆச்-சரியப்படத்தக்கதும், போற்றப்படத் தக்கதுமான இரண்டு காரணங்களுக்காக அவருக்கு மிகப் பொருத்தமாக அமைந்துள்ளது. - தலைவர் கலைஞர் உரை 12.12.2008
-விடுதலை(06.12.2009) தொகுப்பு முனைவர் ந.க.மங்களமுருகேசன்.
Friday, December 04, 2009
விடுதலைப்புலிகளை முதலில் அடையாளம் காட்டியவர் ஆசிரியர்!
திராவிடர் கழகத் தலைவரின் 77 ஆம் பிறந்த நாளினையொட்டி சென்னை, மந்தைவெளியில் நடைபெற்ற விழாவில் பங்கேற்ற சிறப்பு விருந்தினர்கள் தொல். திருமாவளவன் எம்.பி., சுப. வீரபாண்டியன் மற்றும் கவிஞர் கலி. பூங்குன்றன், வழக்கறிஞர் அருள்மொழி ஆகியோருக்கு விழாக்குழுவினர் நினைவுப் பரிசினை வழங்கினர் (2.12.2009).
தமிழர் தலைவர் ஆசிரியர் மானமிகு கி.வீரமணி அவர்களை அவரின் 77ஆம் ஆண்டு பிறந்தநாளில் நேரில் சந்தித்து வாழ்த்துகளைத் தெரிவித்துக் கொள்ளும் வாய்ப்பு இன்று கிடைக்கா-விட்டாலும் இந்த எழுச்சி மிக்க பொதுக்கூட்டத்தின் மூலம் தந்தை பெரியார் அவர்களின் கொள்கைகள் நாட்டில் பரவிட, வெற்றி பெற தமிழ்த் தேசிய உணர்வு நாட்டில் செழித்-தோங்க தந்தை பெரியார் போல நோய் நொடி-யின்றி நீடு வாழ்க வாழ்க என விடுதலைச் சிறுத்தை-கள் அமைப்பின் சார்பில் வாழ்த்துகின்றோம்.
பெரியார் திடல்தான் நான் வளர்ந்த இடம்
எந்த மேடையிலும் நெஞ்சுயர்த்தி நான் சொல்-வேன். எனக்கு சமூக, அரசியல் மேடை போட்-டுக் கொடுத்த இடம் பெரியார் திடல்தான். எத்தனை எத்தனை மாநாடுகள், எத்-தனை எத்தனைக் கருத்-தரங்குகள், போராட்டங்-கள், பெரியார் நூலக வாசகர் வட்டத்தின் அறி-வார்ந்த உரைகள் _ இவை எல்லாம் என்னை வார்த்து வளர்த்து எடுத்தன. இதனை எத்தனை முறை வேண்டுமானாலும் எந்த இடத்திலும் சொல்வதில் பெருமைப்படுகிறேன்.
உலகில் எங்கு சென்றா-லும் நான் பெரியம்மாவின் பிள்ளை என்பது எப்படி உண்மையோ, அது போன்-றது தான் பொதுவாழ்வில் தன்மானக் கொள்கையில் நான் பெரியாரின் பிள்ளை ஆவேன்.
பெரியாரின் கொள்கை வாரிசு ஆசிரியர்
தந்தை பெரியாரின் கொள்கையால் அடை-காக்கப்பட்டு அவரின் கொள்கை வாரிசாக விளங்-குபவர் நம் ஆசிரியர்.
கொள்கை உறுதிப்-பாட்டுக்குச் சாட்சியாக விளங்குபவர் அவர். இடையில் எத்தனைக் கருத்து வேறுபாடுகள் ஏற்பட்டாலும், மானமிகு கலைஞர் அவர்களால் வாழ்த்தப்படுபவர், பாராட்-டப்படுபவர் வீர-மணி ஒருவர் தான்.
நான் வியந்து போகி-றேன் _ நமது தமிழர் தலை-வருக்கு வயது 77 என்-பதை என்னால் நம்பவே முடியவில்லை. ஒருநாள் கூட ஓய்வில்லாமல் தமிழ்-நாட்டைச்
சுற்றி சுற்றி வருகிறார். பெரியார் கருத்துகளைப் பரப்பி வருகிறார்.
நாட்டைச் சுற்றி வரு-வதிலும், உழைப்பதிலும் கூட தந்தை பெரியார் அவர்களுக்குச் சரியான வாரிசு இவர்.
எனக்கு ஊக்கம் அளித்த தலைவர்
எனக்கு இந்த 47 வய-திலேயே கசப்புணர்வும், சோர்வும் பல நேரங்களில் ஏற்படுவதுண்டு. குறிப்பாக இவ்வாண்டு மே 17ஆம் நாள் நான் அதிர்ந்தே போனேன். என்ன செய்-வது என்று திகைத்துப்-போனேன். ஈழத்தில் ஓர் இனம் அழிக்கப்பட்டு-விட்டது. பிரபாகரன் இல்லாமல் போய் விட்-டார் என்றெல்லாம் கொக்-கரித்தார்கள். என்னை அறியாமலேயே கூட தடுமாறினேன். சோர்ந்தி-ருந்த அந்த நேரத்தில் ஓர் இளைஞனைப் போல என்னைத் தட்டிக் கொடுத்து தடுமாற்றத்தி-லி-ருந்து என்னை மீட்டவர் ஆசிரியர் அவர்கள். சோர்ந்த போன என்னை தட்டிக்கொடுத்து, பொது வாழ்வில் போராட்டக் களத்தில் இவையெல்லாம் சகஜம் என்று ஆற்றுப்-படுத்தினார்.
விடுதலைப்புலிகள் விசயத்தில் எப்பொழுதும் உறுதியாக இருப்பவர் தமிழர் தலைவர். அவர் துடித்திருக்கின்றார், வேதனைப்பட்டிருக்கின்றார். நான் அறிவேன். என்றா-லும் ஒரு போதும் அவர் சோர்ந்து போய்விடு-வில்லை.
இன்றைக்கும் பிரபாக-ரனைப் பற்றியும், விடு-தலைப்புலிகள் பற்றியும் பலரும் உரிமை கொண்-டா-டலாம். யாரும் நினைத்துப் பார்க்காத கால கட்டத்திலே விடு-தலை புலிகளையும், அதன் நிகரற்ற தலைவர் மேதகு பிரபாகரனையும் நமக்-கெல்லாம், தமிழருக்கெல்-லாம் உறுதியாக அடை-யாளம் காட்டிய தலைவர் நமது ஆசிரியர் வீரமணி அவர்கள். நான் மாண-வனாக இருந்தபோதே அந்த உணர்வை என்னி-டம் விதைத்தவரும் ஆசி-ரியரே! (http://www.youtube.com/watch?v=fSHTC1ambno&feature=player_embedded#at=77)
எனது முக்கியமான நேரங்கள்
தேர்தல் நேரம்_பிரச்-சாரப் பணியில் என்னால் ஈடுபட முடியவில்லை. அந்த நேரத்தில்கூட ஆசிரியர் அவர்கள் எனக்கு தெம்பைக் கொடுத்தார். இந்த நேரத்தில் தேர்தலில் இறங்குவது என்று முடி-வாகிவிட்டது. இந்த நேரத்தில் வேறு சிந்தனை-களைக் கொண்டு பார்த்து குழப்பிக்கொள்ளக் கூடாது. தேர்தலும் ஒரு களம்தான் என்று ஆகி-விட்ட பிறகு அதில் தயக்-கம் கூடாது, வெற்றிக்காக உழைக்க வேண்டும், திட்ட-மிட வேண்டும் என்று என்னை வழிநடத்தினார். இவையெல்லாம் எனக்கு மிகவும் முக்கியமான நேரங்கள். ஒருமுறை முதலமைச்சர் கலைஞர் அவர்களை கோபால-புரத்தில் சந்தித்தேன். அப்பொழுது ஈழத்தில் மிகவும் நெருக்கடியான நேரம். பிரபாகரன் உயி-ருக்கு ஆபத்து நெருங்கு-கிறது. அவரைக் காப்-பாற்ற வேண்டும். ஏதா-வது செய்யுங்கள் என்று உணர்ச்சி வயப்பட்டு கேட்டுக்கொண்டேன். என் கண்கள் கலங்கின. முதலமைச்சரும் அந்த நிலைக்கு ஆளானார்.
சற்று சமாளித்துக்-கொண்டு கலைஞர் சொன்-னார், பிரபாகரன் மாவீரன். அவன் தோற்க மாட்டான். பிரபாகரன் உறுதியையும், வீரத்தையும் கண்டு ராஜீவ்காந்தியே வியந்து போனதை நான் அறிவேன் என்று கலை-ஞர் சொன்னார்.
கலைஞர் அவர்களும் சரி, நமது ஆசிரியர் ஆனாலும் சரி, எப்பொ-ழுதும் தைரியத்தை இழக்க மாட்டார்கள். அடிப்-படை சிந்தனை-யில் மாற்-றம் இல்லாத-வர்கள். அத-னால்தான் இடையிடையே சில நேரங்களில் உரசல்-கள் காணப்பட்டாலும், எப்-பொழுதும் நெருக்க-மாகவே அவர்கள் இருக்-கின்றார்கள் என்பதை புரிந்து கொண்டேன். நல்-லிணக்கத்தையும் பேணி வளர்ப்பது எப்படி என்-பதையும் அவர்கள் மூலம் தெரிந்து கொண்டிருக்-கிறேன்.
(சென்னை மந்தைவெளி தமிழர் தலைவர் பிறந்த நாள் விழா பொதுக்கூட்டத்தில் விடுதலைச் சிறுத்தைகள் கட்சி பொதுச்செயலாளர் தொல்.திருமாவளவன் 2.12.2009)
நன்றி: விடுதலை 04.12.09
தமிழர் தலைவர் ஆசிரியர் மானமிகு கி.வீரமணி அவர்களை அவரின் 77ஆம் ஆண்டு பிறந்தநாளில் நேரில் சந்தித்து வாழ்த்துகளைத் தெரிவித்துக் கொள்ளும் வாய்ப்பு இன்று கிடைக்கா-விட்டாலும் இந்த எழுச்சி மிக்க பொதுக்கூட்டத்தின் மூலம் தந்தை பெரியார் அவர்களின் கொள்கைகள் நாட்டில் பரவிட, வெற்றி பெற தமிழ்த் தேசிய உணர்வு நாட்டில் செழித்-தோங்க தந்தை பெரியார் போல நோய் நொடி-யின்றி நீடு வாழ்க வாழ்க என விடுதலைச் சிறுத்தை-கள் அமைப்பின் சார்பில் வாழ்த்துகின்றோம்.
பெரியார் திடல்தான் நான் வளர்ந்த இடம்
எந்த மேடையிலும் நெஞ்சுயர்த்தி நான் சொல்-வேன். எனக்கு சமூக, அரசியல் மேடை போட்-டுக் கொடுத்த இடம் பெரியார் திடல்தான். எத்தனை எத்தனை மாநாடுகள், எத்-தனை எத்தனைக் கருத்-தரங்குகள், போராட்டங்-கள், பெரியார் நூலக வாசகர் வட்டத்தின் அறி-வார்ந்த உரைகள் _ இவை எல்லாம் என்னை வார்த்து வளர்த்து எடுத்தன. இதனை எத்தனை முறை வேண்டுமானாலும் எந்த இடத்திலும் சொல்வதில் பெருமைப்படுகிறேன்.
உலகில் எங்கு சென்றா-லும் நான் பெரியம்மாவின் பிள்ளை என்பது எப்படி உண்மையோ, அது போன்-றது தான் பொதுவாழ்வில் தன்மானக் கொள்கையில் நான் பெரியாரின் பிள்ளை ஆவேன்.
பெரியாரின் கொள்கை வாரிசு ஆசிரியர்
தந்தை பெரியாரின் கொள்கையால் அடை-காக்கப்பட்டு அவரின் கொள்கை வாரிசாக விளங்-குபவர் நம் ஆசிரியர்.
கொள்கை உறுதிப்-பாட்டுக்குச் சாட்சியாக விளங்குபவர் அவர். இடையில் எத்தனைக் கருத்து வேறுபாடுகள் ஏற்பட்டாலும், மானமிகு கலைஞர் அவர்களால் வாழ்த்தப்படுபவர், பாராட்-டப்படுபவர் வீர-மணி ஒருவர் தான்.
நான் வியந்து போகி-றேன் _ நமது தமிழர் தலை-வருக்கு வயது 77 என்-பதை என்னால் நம்பவே முடியவில்லை. ஒருநாள் கூட ஓய்வில்லாமல் தமிழ்-நாட்டைச்
சுற்றி சுற்றி வருகிறார். பெரியார் கருத்துகளைப் பரப்பி வருகிறார்.
நாட்டைச் சுற்றி வரு-வதிலும், உழைப்பதிலும் கூட தந்தை பெரியார் அவர்களுக்குச் சரியான வாரிசு இவர்.
எனக்கு ஊக்கம் அளித்த தலைவர்
எனக்கு இந்த 47 வய-திலேயே கசப்புணர்வும், சோர்வும் பல நேரங்களில் ஏற்படுவதுண்டு. குறிப்பாக இவ்வாண்டு மே 17ஆம் நாள் நான் அதிர்ந்தே போனேன். என்ன செய்-வது என்று திகைத்துப்-போனேன். ஈழத்தில் ஓர் இனம் அழிக்கப்பட்டு-விட்டது. பிரபாகரன் இல்லாமல் போய் விட்-டார் என்றெல்லாம் கொக்-கரித்தார்கள். என்னை அறியாமலேயே கூட தடுமாறினேன். சோர்ந்தி-ருந்த அந்த நேரத்தில் ஓர் இளைஞனைப் போல என்னைத் தட்டிக் கொடுத்து தடுமாற்றத்தி-லி-ருந்து என்னை மீட்டவர் ஆசிரியர் அவர்கள். சோர்ந்த போன என்னை தட்டிக்கொடுத்து, பொது வாழ்வில் போராட்டக் களத்தில் இவையெல்லாம் சகஜம் என்று ஆற்றுப்-படுத்தினார்.
விடுதலைப்புலிகள் விசயத்தில் எப்பொழுதும் உறுதியாக இருப்பவர் தமிழர் தலைவர். அவர் துடித்திருக்கின்றார், வேதனைப்பட்டிருக்கின்றார். நான் அறிவேன். என்றா-லும் ஒரு போதும் அவர் சோர்ந்து போய்விடு-வில்லை.
இன்றைக்கும் பிரபாக-ரனைப் பற்றியும், விடு-தலைப்புலிகள் பற்றியும் பலரும் உரிமை கொண்-டா-டலாம். யாரும் நினைத்துப் பார்க்காத கால கட்டத்திலே விடு-தலை புலிகளையும், அதன் நிகரற்ற தலைவர் மேதகு பிரபாகரனையும் நமக்-கெல்லாம், தமிழருக்கெல்-லாம் உறுதியாக அடை-யாளம் காட்டிய தலைவர் நமது ஆசிரியர் வீரமணி அவர்கள். நான் மாண-வனாக இருந்தபோதே அந்த உணர்வை என்னி-டம் விதைத்தவரும் ஆசி-ரியரே! (http://www.youtube.com/watch?v=fSHTC1ambno&feature=player_embedded#at=77)
எனது முக்கியமான நேரங்கள்
தேர்தல் நேரம்_பிரச்-சாரப் பணியில் என்னால் ஈடுபட முடியவில்லை. அந்த நேரத்தில்கூட ஆசிரியர் அவர்கள் எனக்கு தெம்பைக் கொடுத்தார். இந்த நேரத்தில் தேர்தலில் இறங்குவது என்று முடி-வாகிவிட்டது. இந்த நேரத்தில் வேறு சிந்தனை-களைக் கொண்டு பார்த்து குழப்பிக்கொள்ளக் கூடாது. தேர்தலும் ஒரு களம்தான் என்று ஆகி-விட்ட பிறகு அதில் தயக்-கம் கூடாது, வெற்றிக்காக உழைக்க வேண்டும், திட்ட-மிட வேண்டும் என்று என்னை வழிநடத்தினார். இவையெல்லாம் எனக்கு மிகவும் முக்கியமான நேரங்கள். ஒருமுறை முதலமைச்சர் கலைஞர் அவர்களை கோபால-புரத்தில் சந்தித்தேன். அப்பொழுது ஈழத்தில் மிகவும் நெருக்கடியான நேரம். பிரபாகரன் உயி-ருக்கு ஆபத்து நெருங்கு-கிறது. அவரைக் காப்-பாற்ற வேண்டும். ஏதா-வது செய்யுங்கள் என்று உணர்ச்சி வயப்பட்டு கேட்டுக்கொண்டேன். என் கண்கள் கலங்கின. முதலமைச்சரும் அந்த நிலைக்கு ஆளானார்.
சற்று சமாளித்துக்-கொண்டு கலைஞர் சொன்-னார், பிரபாகரன் மாவீரன். அவன் தோற்க மாட்டான். பிரபாகரன் உறுதியையும், வீரத்தையும் கண்டு ராஜீவ்காந்தியே வியந்து போனதை நான் அறிவேன் என்று கலை-ஞர் சொன்னார்.
கலைஞர் அவர்களும் சரி, நமது ஆசிரியர் ஆனாலும் சரி, எப்பொ-ழுதும் தைரியத்தை இழக்க மாட்டார்கள். அடிப்-படை சிந்தனை-யில் மாற்-றம் இல்லாத-வர்கள். அத-னால்தான் இடையிடையே சில நேரங்களில் உரசல்-கள் காணப்பட்டாலும், எப்-பொழுதும் நெருக்க-மாகவே அவர்கள் இருக்-கின்றார்கள் என்பதை புரிந்து கொண்டேன். நல்-லிணக்கத்தையும் பேணி வளர்ப்பது எப்படி என்-பதையும் அவர்கள் மூலம் தெரிந்து கொண்டிருக்-கிறேன்.
(சென்னை மந்தைவெளி தமிழர் தலைவர் பிறந்த நாள் விழா பொதுக்கூட்டத்தில் விடுதலைச் சிறுத்தைகள் கட்சி பொதுச்செயலாளர் தொல்.திருமாவளவன் 2.12.2009)
நன்றி: விடுதலை 04.12.09
Subscribe to:
Posts (Atom)


