சமூக நீதிக்குச் சாவுமணியா?

நாடாளுமன்றத்தில் நிறைவேற்றப்பட இருப்ப-தாகக் கூறப்படும் உயர் கல்விக்கான தேசிய உயர்கல்வி மசோதா நாட்டில் பெரும் புயலைக் கிளப்பியிருக்கிறது.


தமிழ்நாடு அரசின் கருத்து இதில் உடனடி-யாகத் தெளிவுபடுத்தப்பட்டு இருப்பது ஒரு புறம்; சமுதாய இயக்கமான திராவிடர் கழகத்தின் கருத்தினைத் தெளிவாக, காலந்தாழ்த்தாது பட்டுத் தெறித்தாற் போல செய்தியாளர்களை அழைத்து விரிவாகக் கூறிவிட்டார்_ திராவிடர் கழகத் தலைவர் ஆசிரியர் கி.வீரமணி அவர்கள்.

கலைஞர் தொலைக்காட்சியிலும் பிரத்யேக-மாக அளித்த பேட்டியிலும் பல உண்மைகளை வெளிச்சத்துக்குக் கொண்டு வந்து காட்டியுள்ளார்.

உத்தேச சட்டம் ஒவ்வொரு மாநிலத்திலும் ஒவ்வொரு புயலைச் சந்திக்கக் கூடிய சூழல்தான். மத்திய அரசோடு மாநிலங்களை மோதவைக்கும் ஒரு நிலையை இது தோற்றுவித்துள்ளது.

குறிப்பாக தமிழ்நாட்டை எடுத்துக் கொண்டால், இட ஒதுக்கீடு பிரச்சினை மிக முக்கியமானது. கல்வி-யிலும், வேலை வாய்ப்பிலும் தமிழ்நாட்டில் 69 விழுக்காடு இட ஒதுக்கீடு நடைமுறையில் உள்ளது.

இந்தப் புது சட்டத்தில் இது குறித்துப் பேசப் படவில்லை. சமூக நீதியில் கை வைக்கும் பொழு-தெல்-லாம் தந்தை பெரியார் அவர்களின் தமிழ் மண் எரிமலையாகத் தீக் குழம்பைக் கக்கும் என்பதை வரலாறு தெரிந்தவர்களும், அரசியல் தெரிந்த-வர்களும் கண்டிப்பாக அறிவார்கள்.

இந்தப் பிரச்சினையில் கைவைத்த கட்சிகள் தேர்தலில் மண்ணைக் கவ்வியுள்ளன.. சமூக நீதியில் ஆதரவுக் கரம் நீட்டும் கட்சிகள் நிலைத்து நீடித்து இருக்கின்றன.

இடஒதுக்கீட்டில் வருமான வரம்பு ஆணை-யைக் கொண்டு வந்த எம்.ஜி.ஆர். அவர்கள் 1980 இல் மக்களவைத் தேர்தலில் முதன்முத-லாகத் தோல்வியைத் தழுவினார் என்பதை மறந்து-விடக் கூடாது. தமிழ்நாட்டில் 39 இடங்-களில் 37 இடங்களில் தோல்வியைத் தழுவினார்.

தோல்விக்கான காரணம் இட ஒதுக்கீட்டில் தவறான அணுகுமுறையைப் பயன்படுத்தியது-தான் என்பதை உணர்ந்த நிலையில், தவறினைத் திருத்திக் கொண்டு, அதுவரை 49 விழுக்காடாக இருந்த இட ஒதுக்கீட்டு சதவிகிதத்தை 68 ஆக உயர்த்தினார். (பிற்படுத்தப்பட்டவர்களுக்கு 50, தாழ்த்தப்பட்டவர்களுக்கு 18 விழுக்காடு).

மத்திய அரசுத் துறைகளில் பிற்படுத்தப் பட்டவர்களுக்கு கல்வியில் 27 சதவிகித இட ஒதுக்-கீட்-டுக்கான சட்டம் இயற்றப்பட்டுள்ள ஒரு சூழ்நிலையில், புதிய சட்டத்தின்மூலம் கல்வியில் 27 விழுக்காடு இடத்தை பிற்படுத்தப்பட்டோருக்கு அளிப்பதாகவே வைத்துக் கொண்டாலும் கூட, அப்பொழுதும் தமிழ் மண் அதனை ஏற்றுக் கொள்ளப் போவதில்லை; காரணம் ஏற்கெனவே தமிழ் நாட்டில் பிற்படுத்தப்பட்டவர்களுக்கு 50 விழுக்காடு இட ஒதுக்கீடு நடைமுறையில் இருந்து வருகிறதே!

எந்த வகையில் பார்த்தாலும் இந்தச் சட்டம் தமிழ்நாட்டில் நல்ல அளவுக்கு அடிவாங்கும் என்பதில் அய்யமில்லை. அய்க்கிய முற்போக்குக் கூட்டணியிலும் இதன் காரணமாகப் பெரும் பிளவு ஏற்படவும் வாய்ப்பு உண்டு.

அதன் காரணமாக மத்திய ஆட்சிக்கே நெருக்-கடி ஏற்பட்டாலும் ஆச்சரியப்படுவதற்-கில்லை.

அதுவும் இப்பொழுது மனித வள மேம்-பாட்டுத் துறை அமைச்சராக இருக்கக்கூடிய கபில்-சிபல் சமூகநீதியில் உயர்ஜாதி மனப்பான்மை கொண்டவராகவே இருந்து வருகிறார்.

திருவாரூரில் மத்தியப் பல்கலைக் கழகத் தொடக்க விழாவில் அவர் பங்கு கொண்டபோது, முதல் அமைச்சர் கலைஞர் அவர்கள், தமிழ்-நாட்-டுக்கு 50 விழுக்காட்டு இடங்கள் அளிக்க-வேண்டும் என்றும், சமூக நீதிக்கு இடம் இருக்கவேண்டும் என்றும் கூறினார்.

அதனை அந்த இடத்தில் மறுக்க முடியாத மத்திய அமைச்சர் கபில் சிபல் செய்தியாளர்-களிடம் பேசுகையில், மத்தியப் பல்கலைக் கழகத்தில் இட ஒதுக்கீட்டுக்கு இடமில்லை என்று சொன்னதை இந்த இடத்தில் நினைவூட்டுகிறோம்.

புதிய சட்டம் சமூக நீதிக்குச் சாவு மணி அடிக்கும் என்று திராவிடர் கழகத் தலைவர் கூறிய கருத்து இந்தியா முழுமையிலும் பெரும் அலையை ஏற்படுத்தும் என்பதில் அய்யமில்லை.

அரசியல் கண்ணோட்டத்தில் பார்த்தாலும், காங்கிரஸ் கட்சியும் கூட இந்தத் திட்டத்தை எதிர்க்க வேண்டிய அவசியம் இருக்கிறது.

உள்ளபடியே இது கட்சிகளையும் தாண்டிய சமூகநீதிப் பிரச்சினையாகும்

விடுதலை தலையங்கம் (18.02.2010)

ஈழத் தமிழர் பிரச்சினை: தமிழர்களின் எதிர்காலமே கேள்விக்குறியாகிவிடாதா?

ஈழத் தமிழர்களின் வாழ்வுரிமை வேண்டி திராவிடர் கழகத்தின் சார்பில் சென்னையில் நேற்று (16.2.2010) திராவிடர் கழகத் தலைமையில் ஆர்ப்பாட்டம் வெகு எழுச்சியுடன் நடைபெற்றது.


ஆர்ப்பாட்டத்தில் தமிழர் தலைவர் மானமிகு கி.வீரமணி அவர்கள் தெரிவித்த கருத்துகள் மிக முக்கியமானவை.
தீவிரவாதத்தினை எதிர்ப்பதுதான் எங்களின் நோக்கமே தவிர, ஈழத் தமிழர்களை சங்கடப்-படுத்தும் எண்ணம் எங்களுக்குக் கிடையாது என்று ராஜபக்சே சொன்னாரே_ அது உண்மை-யென்றால், அவர்களின் கூற்றுப்படியே - தீவிர-வாதிகளைத்தான் ஒழித்துக் கட்டிவிட்டார்களே. அதன் அடுத்த கட்ட நடவடிக்கையாக, போரி-னால் பல்வேறு இன்னல்களுக்கு ஆளான ஈழத் தமிழர்களின் வாழ்வுரிமைக்கான நலத் திட்டங்-களை மேற்கொண்டிருக்க வேண்டாமா?
முள்வேலி முகாமுக்குள் சிறை வைக்கப்பட்ட தமிழர்-களை அவர்களின் சொந்த வாழ்விடங்-களில் மீள் குடியேற்றம் செய்திருக்க வேண்-டாமா?
இராணுவத் தீர்வுக்குப் பின் அரசியல் தீர்வை நோக்கி அடியெடுத்து வைத்திருக்க வேண்டாமா?
உலகம் பூராவும் போர் நடந்து முடிந்தவுடன், மக்களின் சுமூக வாழ்க்கைக்கான முயற்சிகளில், நலத் திட்டங்களில்தானே எந்த அரசும் ஈடுபடும். ஆனால் இலங்கையில் நடப்பது என்ன? போர் முடிந்தும் அம் மக்களைப் பழிவாங்கும் வேலை-யில்-தானே அரசு ஈடுபட்டுக் கொண்டிருக்கிறது.
தமிழர்களில் இளைஞர்களாக இருக்கக் கூடிய-வர்களை விடுதலைப் புலிகள் என்று முத்திரை குத்தி, அவர்களை யுத்த நெறிமுறைகளுக்கு மாறாக நிர்வாணப்படுத்தி சுட்டுக் கொல்லுவது எந்த நியாயத்தில் ஏற்றுக் கொள்வது?
இரண்டாவதாக இந்தப் பிரச்சினையில் இந்திய அரசின் கடமை என்ன? அரசியல் தீர்வு காண வேண்டும் என்று வெறும் வார்த்தையளவில் இந்திய அரசு சொன்னால் போதுமா? போதுமான அழுத்தத்தைக் கொடுக்க வேண்டாமா?
சீனா அளிக்கும் தைரியத்தில், பாகிஸ்தானின் பக்க பலத்தில் இந்திய அரசின் குரலை, இலங்கை அரசு கேட்கத் தயாராக இல்லை என்பதையாவது இந்தியா காலந்தாழ்ந்தாவது உணருமா?
இலங்கைக்கு இந்திய அரசைவிட அதிக உதவி செய்தவர்கள் வேறு யார்? எவ்வளவு ஆயு-தங்களை இந்திய கொடுத்து உதவியது? இவ்வளவும் கொடுத்து உதவிய நாடு என்ற முறையில், இலங்கையை வற்புறுத்த இந்தியாவுக்கு உரிமை இருக்கிறதே.
ஏன் வலியுறுத்தவில்லை? இந்தியாவுக்கு மனமில்லை என்ற முடிவுக்குதானே தமிழர்கள் முன்வருவார்கள்?
அப்படியானால் இந்தியாவின் தென்கோடியில் உள்ள தங்களின் தொப்புள்கொடி உறவு கொண்ட ஈழத் தமிழர்களைக் காப்பாற்ற இந்திய அரசுக்கு விருப்பம் இல்லை என்று பொருள்படாதா?
இந்தியா என்றால் அங்கு தமிழர்களுக்குப் பாதுகாப்பு கிடையாது என்ற எண்ணம் தமிழர்-களிடத்தில் உருவாக இடம் கொடுப்பது புத்தி-சாலித்தனம்தானா?
மற்ற மற்ற நாடுகள் ஈழத் தமிழர் பிரச்சினை-யில் காட்டும் அக்கறை கூட இந்தியா காட்டு-வ-தில்லையே,- ஏன்?
போர் முடிந்த பிறகு கூட அந்த மக்களின் அடிப்-படை வாழ்வுரிமை பற்றி இந்தியாவுக்கு அக்-கறை பிறக்கவில்லை என்பது கண்டனத்திற்கு உரியதாகும். இந்த வகையில் தமிழர்களின் உணர்வு-களை இந்திய அரசுக்கு உணர்த்தவே இந்த ஆர்ப்பாட்டம்.

தமிழர்கள் மத்தியில் ஈழப்பிரச்சினை என்பது கூட அரசியலாக்கப்படுவது வேதனைக்குரிய-தாகும். அதனால்தான் வேண்டாம், -வேண்டாம்_ -அரசியல் வேண்டாம்;- ஈழத் தமிழர் பிரச்சினையில் அரசியல் வேண்டாம் என்ற முழக்கம் ஆர்ப்பாட்டத்தில் எழுப்பப்பட்டது.
இந்த அரசியலும் கூட ஈழத் தமிழர்கள் பாதிக்கப்பட்டதற்கான காரணங்களுள் முக்கிய-மானது என்பதை ஒதுக்கி விடமுடியாது.

பல்லாயிரக்கணக்கான தமிழர்கள் படு-கொலைக்கு ஆளான பிறகும் கூட, இன்னும் நமக்குத் தமிழர்கள் என்ற இனவுணர்வு, - பொறுப்-புணர்வு வரவில்லை என்றால் _ அதிலும் அர-சியல்-தான் என்றால், தமிழர்களின் எதிர்காலமே கேள்விக்குறியாகிவிடாதா? இந்த ஆர்ப்பாட்டத்-தின் மூலம் தமிழர்களின் சிந்தனைக்கு திராவிடர் கழகம் இந்த வினாக்களை முன்வைக்கிறது.

- விடுதலை (17.02.10) தலையங்கம்

விடுதலைப்புலிகளை முதலில் அடையாளம் காட்டியவர் ஆசிரியர்!

திராவிடர் கழகத் தலைவரின் 77 ஆம் பிறந்த நாளினையொட்டி சென்னை, மந்தைவெளியில் நடைபெற்ற விழாவில் பங்கேற்ற சிறப்பு விருந்தினர்கள் தொல். திருமாவளவன் எம்.பி., சுப. வீரபாண்டியன் மற்றும் கவிஞர் கலி. பூங்குன்றன், வழக்கறிஞர் அருள்மொழி ஆகியோருக்கு விழாக்குழுவினர் நினைவுப் பரிசினை வழங்கினர் (2.12.2009).
தமிழர் தலைவர் ஆசிரியர் மானமிகு கி.வீரமணி அவர்களை அவரின் 77ஆம் ஆண்டு பிறந்தநாளில் நேரில் சந்தித்து வாழ்த்துகளைத் தெரிவித்துக் கொள்ளும் வாய்ப்பு இன்று கிடைக்கா-விட்டாலும் இந்த எழுச்சி மிக்க பொதுக்கூட்டத்தின் மூலம் தந்தை பெரியார் அவர்களின் கொள்கைகள் நாட்டில் பரவிட, வெற்றி பெற தமிழ்த் தேசிய உணர்வு நாட்டில் செழித்-தோங்க தந்தை பெரியார் போல நோய் நொடி-யின்றி நீடு வாழ்க வாழ்க என விடுதலைச் சிறுத்தை-கள் அமைப்பின் சார்பில் வாழ்த்துகின்றோம்.

பெரியார் திடல்தான் நான் வளர்ந்த இடம்

எந்த மேடையிலும் நெஞ்சுயர்த்தி நான் சொல்-வேன். எனக்கு சமூக, அரசியல் மேடை போட்-டுக் கொடுத்த இடம் பெரியார் திடல்தான். எத்தனை எத்தனை மாநாடுகள், எத்-தனை எத்தனைக் கருத்-தரங்குகள், போராட்டங்-கள், பெரியார் நூலக வாசகர் வட்டத்தின் அறி-வார்ந்த உரைகள் _ இவை எல்லாம் என்னை வார்த்து வளர்த்து எடுத்தன. இதனை எத்தனை முறை வேண்டுமானாலும் எந்த இடத்திலும் சொல்வதில் பெருமைப்படுகிறேன்.

உலகில் எங்கு சென்றா-லும் நான் பெரியம்மாவின் பிள்ளை என்பது எப்படி உண்மையோ, அது போன்-றது தான் பொதுவாழ்வில் தன்மானக் கொள்கையில் நான் பெரியாரின் பிள்ளை ஆவேன்.

பெரியாரின் கொள்கை வாரிசு ஆசிரியர்

தந்தை பெரியாரின் கொள்கையால் அடை-காக்கப்பட்டு அவரின் கொள்கை வாரிசாக விளங்-குபவர் நம் ஆசிரியர்.

கொள்கை உறுதிப்-பாட்டுக்குச் சாட்சியாக விளங்குபவர் அவர். இடையில் எத்தனைக் கருத்து வேறுபாடுகள் ஏற்பட்டாலும், மானமிகு கலைஞர் அவர்களால் வாழ்த்தப்படுபவர், பாராட்-டப்படுபவர் வீர-மணி ஒருவர் தான்.

நான் வியந்து போகி-றேன் _ நமது தமிழர் தலை-வருக்கு வயது 77 என்-பதை என்னால் நம்பவே முடியவில்லை. ஒருநாள் கூட ஓய்வில்லாமல் தமிழ்-நாட்டைச்
சுற்றி சுற்றி வருகிறார். பெரியார் கருத்துகளைப் பரப்பி வருகிறார்.

நாட்டைச் சுற்றி வரு-வதிலும், உழைப்பதிலும் கூட தந்தை பெரியார் அவர்களுக்குச் சரியான வாரிசு இவர்.

எனக்கு ஊக்கம் அளித்த தலைவர்

எனக்கு இந்த 47 வய-திலேயே கசப்புணர்வும், சோர்வும் பல நேரங்களில் ஏற்படுவதுண்டு. குறிப்பாக இவ்வாண்டு மே 17ஆம் நாள் நான் அதிர்ந்தே போனேன். என்ன செய்-வது என்று திகைத்துப்-போனேன். ஈழத்தில் ஓர் இனம் அழிக்கப்பட்டு-விட்டது. பிரபாகரன் இல்லாமல் போய் விட்-டார் என்றெல்லாம் கொக்-கரித்தார்கள். என்னை அறியாமலேயே கூட தடுமாறினேன். சோர்ந்தி-ருந்த அந்த நேரத்தில் ஓர் இளைஞனைப் போல என்னைத் தட்டிக் கொடுத்து தடுமாற்றத்தி-லி-ருந்து என்னை மீட்டவர் ஆசிரியர் அவர்கள். சோர்ந்த போன என்னை தட்டிக்கொடுத்து, பொது வாழ்வில் போராட்டக் களத்தில் இவையெல்லாம் சகஜம் என்று ஆற்றுப்-படுத்தினார்.

விடுதலைப்புலிகள் விசயத்தில் எப்பொழுதும் உறுதியாக இருப்பவர் தமிழர் தலைவர். அவர் துடித்திருக்கின்றார், வேதனைப்பட்டிருக்கின்றார். நான் அறிவேன். என்றா-லும் ஒரு போதும் அவர் சோர்ந்து போய்விடு-வில்லை.

இன்றைக்கும் பிரபாக-ரனைப் பற்றியும், விடு-தலைப்புலிகள் பற்றியும் பலரும் உரிமை கொண்-டா-டலாம். யாரும் நினைத்துப் பார்க்காத கால கட்டத்திலே விடு-தலை புலிகளையும், அதன் நிகரற்ற தலைவர் மேதகு பிரபாகரனையும் நமக்-கெல்லாம், தமிழருக்கெல்-லாம் உறுதியாக அடை-யாளம் காட்டிய தலைவர் நமது ஆசிரியர் வீரமணி அவர்கள். நான் மாண-வனாக இருந்தபோதே அந்த உணர்வை என்னி-டம் விதைத்தவரும் ஆசி-ரியரே! (http://www.youtube.com/watch?v=fSHTC1ambno&feature=player_embedded#at=77)

எனது முக்கியமான நேரங்கள்

தேர்தல் நேரம்_பிரச்-சாரப் பணியில் என்னால் ஈடுபட முடியவில்லை. அந்த நேரத்தில்கூட ஆசிரியர் அவர்கள் எனக்கு தெம்பைக் கொடுத்தார். இந்த நேரத்தில் தேர்தலில் இறங்குவது என்று முடி-வாகிவிட்டது. இந்த நேரத்தில் வேறு சிந்தனை-களைக் கொண்டு பார்த்து குழப்பிக்கொள்ளக் கூடாது. தேர்தலும் ஒரு களம்தான் என்று ஆகி-விட்ட பிறகு அதில் தயக்-கம் கூடாது, வெற்றிக்காக உழைக்க வேண்டும், திட்ட-மிட வேண்டும் என்று என்னை வழிநடத்தினார். இவையெல்லாம் எனக்கு மிகவும் முக்கியமான நேரங்கள். ஒருமுறை முதலமைச்சர் கலைஞர் அவர்களை கோபால-புரத்தில் சந்தித்தேன். அப்பொழுது ஈழத்தில் மிகவும் நெருக்கடியான நேரம். பிரபாகரன் உயி-ருக்கு ஆபத்து நெருங்கு-கிறது. அவரைக் காப்-பாற்ற வேண்டும். ஏதா-வது செய்யுங்கள் என்று உணர்ச்சி வயப்பட்டு கேட்டுக்கொண்டேன். என் கண்கள் கலங்கின. முதலமைச்சரும் அந்த நிலைக்கு ஆளானார்.

சற்று சமாளித்துக்-கொண்டு கலைஞர் சொன்-னார், பிரபாகரன் மாவீரன். அவன் தோற்க மாட்டான். பிரபாகரன் உறுதியையும், வீரத்தையும் கண்டு ராஜீவ்காந்தியே வியந்து போனதை நான் அறிவேன் என்று கலை-ஞர் சொன்னார்.

கலைஞர் அவர்களும் சரி, நமது ஆசிரியர் ஆனாலும் சரி, எப்பொ-ழுதும் தைரியத்தை இழக்க மாட்டார்கள். அடிப்-படை சிந்தனை-யில் மாற்-றம் இல்லாத-வர்கள். அத-னால்தான் இடையிடையே சில நேரங்களில் உரசல்-கள் காணப்பட்டாலும், எப்-பொழுதும் நெருக்க-மாகவே அவர்கள் இருக்-கின்றார்கள் என்பதை புரிந்து கொண்டேன். நல்-லிணக்கத்தையும் பேணி வளர்ப்பது எப்படி என்-பதையும் அவர்கள் மூலம் தெரிந்து கொண்டிருக்-கிறேன்.

(சென்னை மந்தைவெளி தமிழர் தலைவர் பிறந்த நாள் விழா பொதுக்கூட்டத்தில் விடுதலைச் சிறுத்தைகள் கட்சி பொதுச்செயலாளர் தொல்.திருமாவளவன் 2.12.2009)
நன்றி: விடுதலை 04.12.09